- Lid sinds
- 11 juli 2001
- Berichten
- 5.439
Zo nu en dan hoor ik deze stelling. De eerste muziekleraar of lerares zou de belangrijkste zijn voor de muzikale ontwikkeling van een muzikant.
Al een paar jaar ben ik bezig met een onderzoek naar waar muzikanten de muzikale prikkel hebben opgelopen. Natuurlijk zijn er die het volledig zelf hebben gedaan met eventueel hulp van vrienden en vriendinnen, maar er zijn ook velen die naar een bepaalde instelling zijn geweest. Het resultaat van deze enquete, samen met andere zaken als interviews, worden gebruikt om een beeld te schetsen van de ontwikkeling van het muziekonderwijs vanaf 1950 tot 2000.
In de tijd is daar veel in veranderd. In de jaren vijftig - ik ga nu wel even uit van de populaire muziek - waren er de 'volksmuziekscholen', maar ook de handel was daarin erg aktief. Een beginner kocht een gitaar en kreeg er zo'n twaalf lessen bij, meestal gegeven in een achterkamertje van de winkel, zodat de eigenaar de zaak wel in de gaten kon houden. Ook de plaatselijke harmonie en drumband hadden een functie, al was het maar om het instrument dat verstrekt werd.
In de tachtiger jaren van de vorige eeuw waren de creativiteitscentra erg in trek.
Tegenwoordig neemt, vooral het vervolgonderwijs, een interessante plaats in met speciale klassen voor muziek, meestal populair. De Haagse groep Di-rect is daar een uitvloeisel van.
De enquete vraag is de volgende:
In welke 'lessituatie' werd het je duidelijk dat je meer voor muziek voelde dan je daarvoor dacht?
Indien er meer situaties van belang waren, zou je dat in een toelichting kunnen vermelden?
Ook indien een bepaalde situatie niet in de lijst is opgenomen.
Ik dank bij voorbaat voor alle antwoorden.
Wout
PS ik zal deze enquete beslist niet opvatten als een discussie en eventuele vragen zal ik pb'en.
Al een paar jaar ben ik bezig met een onderzoek naar waar muzikanten de muzikale prikkel hebben opgelopen. Natuurlijk zijn er die het volledig zelf hebben gedaan met eventueel hulp van vrienden en vriendinnen, maar er zijn ook velen die naar een bepaalde instelling zijn geweest. Het resultaat van deze enquete, samen met andere zaken als interviews, worden gebruikt om een beeld te schetsen van de ontwikkeling van het muziekonderwijs vanaf 1950 tot 2000.
In de tijd is daar veel in veranderd. In de jaren vijftig - ik ga nu wel even uit van de populaire muziek - waren er de 'volksmuziekscholen', maar ook de handel was daarin erg aktief. Een beginner kocht een gitaar en kreeg er zo'n twaalf lessen bij, meestal gegeven in een achterkamertje van de winkel, zodat de eigenaar de zaak wel in de gaten kon houden. Ook de plaatselijke harmonie en drumband hadden een functie, al was het maar om het instrument dat verstrekt werd.
In de tachtiger jaren van de vorige eeuw waren de creativiteitscentra erg in trek.
Tegenwoordig neemt, vooral het vervolgonderwijs, een interessante plaats in met speciale klassen voor muziek, meestal populair. De Haagse groep Di-rect is daar een uitvloeisel van.
De enquete vraag is de volgende:
In welke 'lessituatie' werd het je duidelijk dat je meer voor muziek voelde dan je daarvoor dacht?
Indien er meer situaties van belang waren, zou je dat in een toelichting kunnen vermelden?
Ook indien een bepaalde situatie niet in de lijst is opgenomen.
Ik dank bij voorbaat voor alle antwoorden.
Wout
PS ik zal deze enquete beslist niet opvatten als een discussie en eventuele vragen zal ik pb'en.
Jij hebt 't begrepen. Dat is wat muziek maken zo mooi maakt: samenspel op een manier dat je allemaal (als muzikanten) geniet. En daar dan leiding aan mogen geven was een extraatje.... Maar wel een mooi extraatje! 
)
(had een arranger), ben ik weer uren aan het freaken en probeer ik ook weer wat actiever die noten op te pakken door af en toe een klassiek stuk te leren. Theorie zoek ik nu voornamelijk op internet. Ik volg daarbij dan meer m'n neus dan dat ik echt met een doel ergens naar op zoek ben. 
