De eerste muzieklessen zijn de belangrijkste

[D-man]

Origineel geplaatst door turtel
soort leraar(es) zal wel uitmaken , een kind kan wel een voorkeur hebben voor muziek
klassiek latino boogie woogie jazz , gooi ze niet op een hoop, wil je jazz dan is klassiek niet echt motverend en andersom denk ik

Ben ik niet helemaal met je eens. Een goede leraar is inderdaad heel belangrijk, er moet in ieder geval een sfeer/'relatie' zijn die je motiveert om te leren en te willen ontdekken, zeker als je jong bent. Het lijkt me echter, met name als je jong bent, goed om je te orienteren op veel verschillende stijlen, zo kun je ontdekken wat je leuk vind en ook je eigen stijl ontwikkelen.
Wat dat betreft zijn ook lesboeken belangrijk denk ik, natuurlijk helemaal als je zelfstudie doet.
Het grote voordeel van les is denk ik ook dat de leraar gewoon een grotere muziekkennis heeft en je stukken/boeken kan aanraden/aanrijken die bij je passen, je hoeft natuurlijk niet zelf het wiel opnieuw uit te vinden bij wijze van spreken.

 

[Syntax Terror]

Origineel geplaatst door D-man
........Wat dat betreft zijn ook lesboeken belangrijk denk ik, natuurlijk helemaal als je zelfstudie doet.
Het grote voordeel van les is denk ik ook dat de leraar gewoon een grotere muziekkennis heeft en je stukken/boeken kan aanraden/aanrijken die bij je passen, je hoeft natuurlijk niet zelf het wiel opnieuw uit te vinden bij wijze van spreken.

Ik snap je punt wel, maar is het niet zo, dat die boeken en die leraar je beïnvloeden? Ontwikkel je niet juist je eigen stijl door "het wiel zelf uit te vinden"?

Muziek is toch gewoon vrij, je maakt wat je zelf mooi vind, wat je zelf goed vind klinken. Geen regels..gewoon muziek

 

[anoniempje]

Origineel geplaatst door Syntax Terror
Ik snap je punt wel, maar is het niet zo, dat die boeken en die leraar je beïnvloeden? Ontwikkel je niet juist je eigen stijl door "het wiel zelf uit te vinden"?

Muziek is toch gewoon vrij, je maakt wat je zelf mooi vind, wat je zelf goed vind klinken. Geen regels..gewoon muziek

daar ben ik het wel een beetje mee eens, gevoel is het beste instrument wat je kunt hebben denk ik toch wel, ik heb niks aan een notenblad, ik speel ze op gevoel wel zonder al te veel moeite in, als ik dat inspelen van een blad doe dan heeft daar weinig gevoel mee te maken en ben ik niet meer bezig met dat melodietje spelen op gevoel, maar dan ben ik bezig met teveel nadenken noten oplezen en ondertussen ook nog zien op het goede moment die noten in te drukken want als ik me daar allemaal mee bezig moet houden heb ik weinig hersens meer over om ook nog op de maat en het tempo te letten wat ik dan moet volgen . op gevoel hoeft dit allemaal niet dan speel ik vrijuit zonder na te denken.



ik zou er niet aan moeten denken dat ik me moet binden aan regeltjes hoe je muziek moet maken, ik ben zelf ook niet zo,n leergierig kind geweest en ik had het echt enkel uit eigen interresse ontdekt

 

[turtel]

Origineel geplaatst door Syntax Terror


Muziek is toch gewoon vrij, je maakt wat je zelf mooi vind, wat je zelf goed vind klinken. Geen regels..gewoon muziek

echt vrij is het niet natuurkunde bepaalt wat bijkemaarpast , kan je ook horen een quint klinkt gewoon lekker tot een bepaalde grens naar beneden toe ,dan wordt die rommelig en troebel , dan is de synth niet te vet maar de interval te dicht opmekaar, voor de terts ligt dat gebied weer hoger ,dat is een beetje het enigste waar ik rekening mee houd met muziekmaken

mijn eerste pianoles was rond me 6 de , paar jaar gedaan , op me 20 ste weer paar jaar en op me 30 een paar jaar , stukje harmonieleer gedaan
allemaal prive lessen.boogie woogie en pop ,ook voor de les was ik bezig op de piano ,eigenlijk alleen accorden spelen , op die lessen dingen geleerd die ik normaal toch niet zou doen

echt goed kan ik niet spelen maar vindt het wel leuk ,en zit ook nogal verschil in een orgel of piano spelen, orgelles heb ik nooit gehad ,dus probeer een beetje te rommelen

 

[D-man]

Origineel geplaatst door Syntax Terror
Ik snap je punt wel, maar is het niet zo, dat die boeken en die leraar je beïnvloeden? Ontwikkel je niet juist je eigen stijl door "het wiel zelf uit te vinden"?

Muziek is toch gewoon vrij, je maakt wat je zelf mooi vind, wat je zelf goed vind klinken. Geen regels..gewoon muziek

Dat klopt inderdaad ook. Ik denk dat je hier een goede balans in moet vinden, je kunt door andere invloeden (leraar, boeken, muziek van anderen) ideeen opdoen en op die manier je eigen stijl ontwikkelen. Of je kunt aan een uitgeschreven stuk je eigen interpretatie geven.

Wat ik vooral bedoel met het wiel niet opnieuw uitvinden, is dat je inspiratie uit muziek van anderen kunt halen, je hoeft het niet meteen te jatten of exact na te spelen, maar anderen bedenken soms dingen waar je zelf niet opkomt. Uiteindelijk gebruik je alles wat je ooit gehoord hebt als een referentiekader voor je eigen muziek, dus als jij heel veel muziek(stijlen) luistert en ook luistert naar hoe ze in elkaar zitten dan kunt je dat zelf in je muziek gebruiken.
De leraar, muziekboeken, muziektheorie, notenleer, maar ook de instrumenten zelf, dus ook synths, zijn allemaal middelen die je kunnen helpen bij het maken van een nummer. Het ligt er maar net aan hoe je die middelen toepast en welke je kunt gebruiken bij een specifiek nummer.

Het maken van muziek bestaat denk ik uit verschillende onderdelen.
Allereerst een gevoel dat je hebt, daarnaast het referentiekader waar ik het net over had (als een chinese muzikant die zich kut voelt een nummer maakt zal dat anders klinken dan wanneer diezelfde muzikant een nederlander was, m.a.w. het is niet alleen wat je zelf mooi vind maar ook je 'culturele bagage' die bepaalt hoe je je gevoel uit).
Dan komt nog de techniek: kun je jouw gevoel ook uiten op het instrument van je keuze. Techniek is eigenlijk net als een taal spreken, als ik de taal beter spreek snappen anderen beter/sneller wat ik bedoel en kan ik de juiste worden kiezen voor mijn gevoelens en ideeen.

Aldus mijn visie op muziek

 

[Syntax Terror]

Origineel geplaatst door D-man
Dat klopt inderdaad ook. Ik denk dat je hier een goede balans in moet vinden, je kunt door andere invloeden (leraar, boeken, muziek van anderen) ideeen opdoen en op die manier je eigen stijl ontwikkelen. Of je kunt aan een uitgeschreven stuk je eigen interpretatie geven.
.
.
Wat ik vooral bedoel met het wiel niet opnieuw uitvinden, is dat je inspiratie uit muziek van anderen kunt halen, je hoeft het niet meteen te jatten of exact na te spelen, maar anderen bedenken soms dingen waar je zelf niet opkomt. ...
...
Aldus mijn visie op muziek

Nou, daar kan ik me prima in vinden!

Het is inderdaad een balans, elk soort muziek kan mij inspireren en doet me dingen bedenken en aan elkaar verbinden in mijn hoofd, dus stukjes uit elke muziek soort kunnen iets in mij oproepen of er voor zorgen dat je het "mee neemt" in je muziekale proces. De manier of volgorde waarop de tonen achter elkaar komen, de decay van een snare, gewoon dingen wat je ineens aan het denken zet of wat je onbewust motiveert om muziek te gaan maken... Ik zie dát proces als leren.

Ik vraag me ook wel eens af, wat voor muziek iemand zou maken, die nooit in aanraking is geweest met enige vorm van muziek.. M.A.W.. Zit er al iets in de mens, in de gene. Of bijvoorbeeld het ritme van het hart, enz.

Ik vraag me af hoe veel top-40 hits gemaakt zijn door mensen met een geschoolde achtergrond, en hoeveel door mensen die "gewoon" met muziek aan de gang zijn gegaan, al dan niet vanaf jonge leeftijd.. Ik gok dat er toch een hoop wél hebben geleerd. Dus een bepaalde forumle volgen in het maken van hun nummers, een formule die "werkt" zeg maar..

Ik vraag me vaak nog veel vagere dingen af, maar daar val ik alleen m'n vriendin mee lastig

 

[Wout Blommers]

Origineel geplaatst door Syntax Terror
...
Ik vraag me af hoe veel top-40 hits gemaakt zijn door mensen met een geschoolde achtergrond, en hoeveel door mensen die "gewoon" met muziek aan de gang zijn gegaan, al dan niet vanaf jonge leeftijd.. Ik gok dat er toch een hoop wél hebben geleerd. Dus een bepaalde forumle volgen in het maken van hun nummers, een formule die "werkt" zeg maar..
...

Hier ga ik toch even op in
Aan het eind van de zestiger jaren was dit punt ook vaak in de discussies aanwezig. Toen besloot een aantal klassiek geschoolde componisten, waaronder Louis Andriessen, Peter Schat, Misha Mengelberg, Willem Breuker en de rest van de groep 'groten' een top-tien hit te schrijven. Het is nooit iets geworden...

Wat trouwens niets zegt over noch deze groep componisten, noch iets over de top-veertig. Alleen iets over achtergronden en subculturen.

Wout

 

[Tom 32]

Ik kreeg ooit voor mijn verjaardag een Casio VL-tone.
Daarmee begon voor mij het zelf klooien met muziek.
Ik wilde eigenlijk een 'echte' synthesizer, maar het leek mijn ouders een beter idee als ik les zou krijgen.
Met de boeken van Carlo West, een echte leraar en een oud elektronisch orgel begon ik als leerling.
Deze leraar is voor mijn muzikale ontwikkeling van groot belang geweest.
Door hem wist ik wat ik wilde.....DIT NIET!
Na een halfjaar wiegeliedjes en "er komt een vogel gevlogen" en boeren die verwittigd werden van het feit dat er een kip in het water lag, hield ik het voor gezien en ben ik mijn eigen weg gegaan.
Op het orgel oefende ik mijn speelvaardigheid, maar leuker waren de geluidsexperimenten op de Commodore 64.
Na een aantal bij elkaar gespaarde keyboardjes kwam er uiteindelijk een synthesizer.....en toen was het hek van de dam


groet

Tom

 

[Otlen]

Van mijn 12e tot mijn 14 of zoiets electrisch orgelles gehad op de Tegelse Muziekschool. Ik was altijd al gek van electronische muziek (synthezer greatest spul). Daarna 8 jaar niets met muziek gedaan totdat ik een beetje gitaar accoorden oefende op mijn 22e. Wederom een paar jaar verkwanselt, alleen maar geluisterd en naar house parties gaan. Totdat ik op mijn 27e eindelijk geld had voor mijn eigen synthesizer. Direct een top 40 hit gescoord, bleef echter bij een 1dags vlieg.
Nu zit ik alleen nog te freaken en knopjes te draaien, heb geen pretenties meer.

 

[ruudvee]

Ehmmm, Top 40 hit ?
Welke ?

 

[CJ75]

Mijn muzikale vorming:

8-12 jr: blokfluitles gehad op de basisschool (hierbij ook noten geleerd)
9-16 jr: orgel-les gehad (uit boeken voor harmonium-leer ! en thus stond een Hohner-orgel, inclusief uitschuifbare geleide-rails klep) op de voormalige Stedelijke Muziekschool. Veel doorlopen, van van toonladders tot solfège en partituur-analyse.

(ook als 10-jarige een keer op een kerk-orgel mogen spelen wat voelde dat toen machtig)

Verder eigenlijk naast mijn lessen constant zelf dingen aangeleerd door veel te luisteren naar meer 'ervaren' muzikanten van diverse bandjes waarbij ik vanaf mijn 14e speelde en veel zelf te leren van muziek die ik op de radio hoorde (en muziek die ik zelf sowieso leuk vond).

Nog een blauwe maandag jazz-improvisatie gevolgd.

Dus ik denk dat bji mij de combinatie van les en zelf willen aanleren mijn vorming heeft bepaald.

CJ

 

[bliepertronic]

De eerste belangrijke muzikale ontwikkeling voor mij was het lukraak draaien aan de knoppen van mijn net aangeschafte korg ms20! (ik was toen 21 ofzo)
Daarna met een dikke viltstift de letters van de noten op de toetsen gekalkt zodat ik in het bandje, waarin ik toen gelijk al meedeed, de juiste toon kon aanslaan! De gitarist gilde de letter dan over het bandlawaai uit bij de volgende overgang
daarnaast zat ik uren achter elkaar beroemde moog solo,s van saga ed proberen na te spelen.
echt pianoles kwam pas toen er een crumar piano kwam.
daar kon je de aanslag niet op oefenen dus voor 100 gulden bij de kringloop een oude piano gekocht met het beroemde valse honky tonk geluid. het geluid was wat aan de doffe kant dus heb ik alle hamertjes met bison kit ingesmeert! dat gaf een zeer percusief en helder geluid.
toen hoorde je teminste wat je aan het oefenen was..
de lessen bij muziekschool siep koolstra in zeist hebben echter niet lang geduurd..
zat daar zo,n hoog bejaade zwaar gerefformeede leraar je te behandelen alsof je een kind van 6 was "zo en als je dit goed speelt krijg je een snoepje van de baas" klonk het dan.
ging toen daarna verder met ene kees van dam uit utrecht, die de jazz theorie ten sprake bracht.
ook dat heeft niet lang geduurt want de beste man heeft later zelfmoord gepleegd (niet omdat dat ik zo slecht was dat wil ik er wel bij zeggen)
toen nog een zekere dennie die nog wat dieper op de jazz theorie inging..
na 2 jaar toch maar het bjltje er bij neergegooid en zelf gaan klooien

 

[High deciBel]

Blijft een interessant topic dit, ieder is weer op een andere manier aan zijn muzikale kennis gekomen. Zelf heb ik alleen
"technische" muzikale kennis via geluidstechnische opleidingen gehad. De rest (lees: het muzikaal bespelen van mijn
spullen) is maar een beetje aanpielen door de jaren heen. Ben meer geinteresseerd in geluiden (bouwen).

Maar eeh... waar is de topicstarter Wout Blommers eigenlijk gebleven? Hij lijkt wel van het forum verdwenen. :confused:

 

[brmzz]

Ja Wout Blommers was mijn mede student bij Rob Hordijk´s cursus modulaire synthese, tijd niet meer gezien hier. Daar heb ik werkelijk waar goede lessen gehad.

Daarnaast:

Conservatorium (de muziekale shizzle)
Academie voor digitale communicatie (leren met computers om te gaan en ze te kneden naar jouw wens)
Zelf + boeken (modulaire synthese en Object Oriented Programming)
muziekschool (keyboards en synthesizers)
piano vanaf mijn 8ste
en blokfluit

Maar van al die leraren blijkt mijn keyboard leraar toch wel veel invloed uitgeoefend te hebben, zeker bij het arrangeren en componeren en cubase abuse...

 

[Christov]

ik heb 3 jaar verplicht moeten fluiten op de basisschool, misschien is dat de reden dat ik aggresieve muziek maak

 

[MonoTron]

In mijn geval toch zeker in een bandje spelen. Ooit heb ik wel eens piano les gehad, maar ik wilde perse een synth om eigen geluid te maken, maar m'n ouders wilde dat ik wel les bleef nemen. Ik had toen echt geen zin in klassieke stukken etc.

De laatste jaren veel geleerd op eigen houtje, maar toch zeker in een bandje spelen heeft me veel goeds gedaan. Veel afkijken en samenspelen. Hierdoor leer je sneller van je fouten en hoor je beter wat je doet in harmonische context met andere spelers/geluiden.

 

[Christov]

voor de rest is alles expirimenteren bij mij geweest, nooit iets van theorie gehad, ik ben nooit veel verder gekomen dan dat bass geen accoorden heeft...

 

[pernophus]

Origineel geplaatst door turtel
soort leraar(es) zal wel uitmaken , een kind kan wel een voorkeur hebben voor muziek
klassiek latino boogie woogie jazz , gooi ze niet op een hoop, wil je jazz dan is klassiek niet echt motverend en andersom denk ik

helemaal mee eens...
en de docent moet natuurlijk wel motiverend zijn



ikzelf kies voor privé les...
ik heb zelf 5 jaar bij een vereniging gehad (zie ik ook als privé) en drie jaar zonder vereniging...

Ze waren beide erg belangrijk. De eerste 5 jaar voornamelijk voor het luisteren naar muziek (toonsoorten enz.). De laatste 3 jaar voornamelijk door het toepassen en de akkoorden (keyboardles )

De het eerste jaar (van de 5) werd me trouwens al meteen duidelijk dat ik écht meer wilde gaan doen met muziek. Aight, kon toen nog maar net noten lezen, hoewel dat ook weer geen vereiste is maar wel een makkelijk medium in de communicatie

 

[Franz.K.]

zie hieronder.

 

[Franz.K.]

Ik heb alle in het lijstje al gehad, maar zonder hulp in "solitary confinement" kom ik muzikaal het beste tot m'n recht. Maar ben ook buiten de muziek om altijd al autodidactisch geweest.