'Het gekke met samplers is: als je een geluid met een duidelijke toon op een klavier zet en je speelt het na elkaar, dan is dat ontzettend ordinair. Niet om aan te horen. Dat komt doordat steeds die hele zaak verschuift, alle boventonen schuiven op dezelfde manier naar de volgende toets toe. Dat zou ik met een band nooit doen. Er zijn wel apparaten gekomen, zoals dat galmapparaat, waarmee je dingen kunt doen die vroeger heel moeilijk tot stand kwamen. Maar dat gaat dan ook weer altijd op dezelfde manier, en dat maakt het toch een beetje fragenswürdig. Je gaat echt het apparaat horen. Vroeger, door al die gekke bewerkingen en dingen die mislukten, was het eigenlijk veel leuker. Het stuk voor De Fabriek heb ik weer helemaal op die oude technieken gemaakt, met knippen en zo. Als je precies weet wat je wilt gaat dat veel sneller.'
