Ik werk uitsluitend in opdracht voor VRT TV (Canvas / Ketnet / TV één). Het grote voordeel is dat dit met een bediendencontract van onbepaalde duur is, en dus enige zekerheid van werk biedt. Een ander voordeel is ook dat de omroep alle studio-infrastructuur in eigen huis heeft. Het nadeel is dat je in een lange termijn productieplanning moet werken, en niet altijd de vrije keuze of het laatste woord hebt wat betreft planning of het aanbod aan opdrachten. Maw, muziek maken omdat het "moet", of, muziek maken onder tijdsdruk, is uiteraard een heel andere invalshoek dan muziek maken wanneer je dat zelf graag "wilt" en wanneer je daar -toevallig- zin in hebt.
Als TV- of film-componist is het ook uitermate belangrijk dat je een goeie, constructieve samenwerking hebt met de regisseur van het programma. Van hem/haar krijg je altijd eerst een persoonlijke briefing tijdens een zgn "spotting session" : dit is een heel belangrijk moment omdat de regisseur als eerste aan zet is om zijn wensen en verwachtingen tov jou te verduidelijken. Dit kan bv door een luistervoorbeeld uit CD's of films te laten horen ("het moet klinken zoals...."), iets uit te beelden of voor te zingen. Jouw taak als componist is dan om (niet jouw maar) zijn visie in klank om te zetten. Ook dit is een belangrijk verschilpunt : het gaat niet om wat jij graag wil, maar om je in een 'dienende' rol op te stellen, en de wensen en verwachtingen van je opdrachtgever in klank om te zetten.
De regisseur/programma-maker/opdrachtgever heeft meestal zelf ook een hiërarchie (producer, eindredacteur, programma-manager of executive producer, net-manager, art director) die elk graag hun zegje willen. Soms is het dan een getouwtrek over wie de inhoudelijke of vormelijke knoop doorhakt, en wordt de rol van regisseur soms ingeperkt tot een soort klusjesman of technisch verantwoordelijke in audiovisueel opzicht.
Er wordt dan ook verwacht dat je zonder al teveel discussie kunt accepteren dat jij niet het laatste woord hebt over je werk, en dat je je ultra-flexibel kunt opstellen voor gevraagde aanpassingen, kritiek en steeds wijzigende beeldmontages (die jouw perfecte tempokeuze, timing of structuur plots totaal kunnen omgooien, 2 dagen voor deadline). Je moet dus in staat zijn om heel snel op de bal te spelen, en letterlijk tegen de klok op te werken.
Tempo-keuze / timing / structuur : dit is het aller-, allereerste dat je moet afbakenen als je je achter de sequencer zet. (In Logic of ProTools gaat dat zeer handig adhv markers en vrij in te stellen tempo changes). Regisseurs vragen ook altijd te pas en te onpas hoe lang een bepaalde sequentie duurt, en ze willen dit weten & meten met een nauwkeurigheid tot op 1 frame = een 25e van een seconde. Het is dus essentieel dat je je structuur zeer duidelijk kunt afleiden uit de beeldvoering, en dat je elke scène of sequentie afzonderlijk gaat timen.
Het kan ook nuttig zijn om 2 sterk contrasterende versies te maken voor eenzelfde sequentie : regisseurs appreciëren het enorm als zij een keuze mogen maken > dan voelen ze zich ook meer betrokken bij de muziek ; het typeert vele regisseurs dat ze zich graag "belangrijk" of "onmisbaar" willen voelen ; als je hen laat kiezen uit 2 of 3 versies, is dat trouwens niet louter voor de ego-massage, het brengt ook spontaan communicatie & samenwerking vlot op gang. Als je geen enkel alternatief aanbiedt, plaats je de regisseur meteen voor een voldongen feit indien hij een bepaald stuk liever anders wou : als je de indruk geeft dat je muziek "te nemen of te laten" is, zal je niet ver komen in de audiovisuele sector. Twee à (maximaal) drie sterk contrasterende keuze-alternatieven volstaan. Vier tot vijf versies is teveel ; je verliest teveel tijd en het kan snel negatief geïnterpreteerd worden alsof je zelf "niet weet wat je wil".
Hou ook voor ogen dat vele opdrachtgevers niet de minste basis-educatie hebben in muziek, en dus niet eens weten wat bv "modus", "toonaard", "maatsoort", metrum, sound design, sequencer of sample überhaupt betekent. Een hele uitleg geven is vaak volkomen naast de kwestie : de meeste opdrachtgevers hebben totaal geen boodschap aan verdere tekst of uitleg : ze willen gewoon meteen zonder veel boe of ba komen kijken & luisteren, en dan op 'first impression' beoordelen of de KLANK (het algemene klankbeeld) van je werk min of meer "gelijkt op" wat ze zelf al min of meer in gedachten hadden. Vaak wordt iets waar je hard aan hebt gewerkt en zelf tevreden over bent, gauw-gauw beoordeeld op basis van 2 of 3 beluisteringen. Een olifantenhuid, een behoorlijke dosis geduld, begrip, respect en diplomatie is dus minstens even belangrijk als je muzikale inbreng.
Voor meer info, zie ook :
http://www.apple.com/benl/pro/audio/vrt/
