IMHO zijn er wel een aantal duidelijke redenen aan te wijzen waarom bepaalde synths zo 'ondergewaardeerd' zijn.
In eerste instantie moet het duidelijk zijn wát men van een synth verwacht. Juist dat verwachtingspatroon, klinkt een beetje zwaaaaar, is van groot belang denk ik. Dat verschuift nogal, zo blijkt; m.a.w. tegenwoordig weet je wat je aan een Korg MS20 hebt. In 1985 toen niemand meer zo'n 'gare budget-bak' wilde hebben kostten ze minder dan 300 gulden. Let wel, bij de release waren de Korgjes ook echt goedkoop. Een 'echte' synth kostte destijds minimaal het 5-voudige.
Vroegah, kon een toetsenist ook nog spelen...... tegenwoordig is 'men' zgn. producer en draait aan knopjes.
Oké, wat verwacht je tegenwoordig van een synth:
- Van een analoge bak verwacht je, behalve de klank, dat hij veeeeel knoppen heeft. Daarom zijn dus o.a. : Roland JX8P, JX10, JX3P, Korg DW8000 etc redelijk ondergewaardeerd. Ff geen geneuzel over DCO vs VCO, dat heeft puur met de tijd te maken waarin die bakkies zijn verschenen.
Wat mij betreft de meest ondergewaardeerde: Roland JX10!
- Van een workstation verwacht je......... etc etc etc..... Daarom zwaar onderschat: Yamaha SY99 en EX-5. Klinken absoluut subliem. Maar (als voorbeeld), de EX-5 is qua workstation capaciteiten niet opgewassen tegen een Triton. Maar als pure synth
Nog eentje voor het slapen gaan
Wat betreft Midi-timing, multi-mode etc geen aanrader, maar als pure (live-)synth een absolute killer: de Roland D50.
Een betere draad zou misschien kunnen zijn: Meest Overgewaardeerde Synths.
En alles is natuurlijk hartstikke subjectief en relatief!!!!!!!!!!!
