Wauw!

Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Inderdaad een top speech. Misschien niet extreem goed maar voor die tijd... Toch zeker klassiek... En dat voor een man die meer dan 10 jaar lang dacht dat pantomime sterker was dan de 'talkies' (dit was zijn eerste volledig gesproken film sinds de uitvinding van geluids films in 1927)... Jammer dat Chaplin wat dat betreft geen visionair was, maar dit is inderdaad een klassieke scene.
Sowieso een controversiële film in die tijd, Amerika was toen nog neutraal ten opzichte van de nazi's en de film liet joden zien als gewone, hardwerkende mensen die geen blaam troffen: twee onderwerpen die in het Hollywood van toen taboe waren. Met name deze speech bracht nogal wat discussie teweeg tussen voor en tegenstanders van de film omdat het enerzijds Hitler zou afbeelden als een goedwillende opportunist en anderzijds Amerika's neutraliteit ten opzichte van de Duitsers zou bekritiseren.
Chaplin dacht dat trouwens 'ie een ten opzichte van de behandeling van joden in Europa een kritische maar bovenal grappige slapstick maakte, niet wetende wat de nazi's ècht op hun kerfstok hadden.
 
Ja, goed man, The great dictator! Ik vind Chaplin soms wel wat suf, zeker vergeleken met Buster Keaton - maar dit is echt één van de beste dingen uit die tijd!
 
Chaplin dacht dat trouwens 'ie een ten opzichte van de behandeling van joden in Europa een kritische maar bovenal grappige slapstick maakte, niet wetende wat de nazi's ècht op hun kerfstok hadden.

Das dan wel weer best lollig... dan heb je toch iets nie helemaal mee gekregen.
 
Nee hoor. Of in ieder geval: hij was bij lange na niet de enige. Deze film kwam uit in 1940, werd opgenomen vanaf september 1939, en is dus daarvoor nog geschreven. Toen waren de vernietigingskampen nog niet in werking. Bovendien werd Hitler tot die tijd wel gewantrouwd, maar desalniettemin gezien als iemand die zijn land tenminste goed onder controle kon houden; sociale elites in die tijd flirtten graag met totalitaire ideeën en regimes. In de internationale politiek werd hij pas echt als een probleem gezien met de inval van Polen (september 1939). En Joden werden in de jaren '30 overal met de nek aangekeken; vergeet niet dat Kamp Westerbork in 1939 door Nederland gebouwd is om uit Duitsland gevluchte Joden in te kunnen stoppen. Daar zat sowieso niemand op te wachten, en ze al te enthousiast accepteren had maar de goede relatie met Duitsland kunnen schaden. In andere landen was dat allemaal weinig of niet beter (ben toevallig aan het lezen in een bundel essays van Orwell uit de jaren '30 en '40, waarin deze onderwerpen ook aan bod komen).

Ergo: deze film was zijn tijd eerder vooruit dan dat-ie naïef was...
 
Bovendien werd Hitler tot die tijd wel gewantrouwd, maar desalniettemin gezien als iemand die zijn land tenminste goed onder controle kon houden; sociale elites in die tijd flirtten graag met totalitaire ideeën en regimes. In de internationale politiek werd hij pas echt als een probleem gezien met de inval van Polen (september 1939).

Klopt niet helemaal. Na de Eerste Wereldoorlog was bijvoorbeeld Frankrijk al vrij snel aan de slag gegaan met nieuwe verdedigingswerken (de Maginotlinie) omdat ze al aan zagen komen dat het wel weer eens knokken zou kunnen worden met Duitsland.

De zorg om Hitler's plannen begonnen al eerder met het hermilitariseren van Duitsland, zijn strijdlustige taal en vooral de annexatie van 'sudeten-duitsland'. Met de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog nog vers in het geheugen wilden de Engelsen (die net een hele generatie jonge mannen hadden verloren in de Belgische modder) liever niet aan oorlog denken, vandaar ook de diplomatieke inspanningen van Chamberlain ("Peace in our time") en omzichtige aanpak.

Door deze vrij slappe aanpak dacht Hitler dat hij zijn gang kon gaan en ging verder met landje-pik en kreeg toen, nog redelijk onverwacht voor hem, een oorlogsverklaring aan zijn broek op het moment dat hij Polen aanviel. Polen was dus de 'druppel' zeg maar.
 
Ja okee, die expansiedrift - daar werden ze niet gelukkiger van. Maar dat totalitaire van zijn regime, volgens mij had 'men' daar niet zo'n problemen mee. Ik kan me vergissen, maar dat beeld krijg ik sterk als ik over heersende klassen in het interbellum lees. En da's natuurlijk ook sterk waar die film over gaat.
 
Bericht door een moderator:
bijzonder interessant, maar niet voor het synthforum
 
Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Back
Top