Soundtrooper
Lieutenant Korg
Behalve de distortion en noise die de Sherman zlef produceerde, waren er geen bijgeluiden waar te nemen.....
Letterlijk oorverdovend dus
akai mfc42 vs. sherman filterbank2
- Thread starter bass-molecules
- Start date
Behalve de distortion en noise die de Sherman zlef produceerde, waren er geen bijgeluiden waar te nemen.....
Letterlijk oorverdovend dus
Duart Jansen
Movin'and Groovin'
na de voors en de tegens te hebben gelezen hier,heb ik vandaag een akai mfc gekocht,voor het betere filter werk,bevalt erg goed als je gewoon op een filter zit te wachten, en niet op een synth zonder osc's,dus het zal allemaal een kwestie zijn van smaak en vooral wat je met het filter wilt doen,ik werk veel met club/disco achtige muziek en dan zit ik niet op ranzige filters te wachten maar wel op vette filters die je desnoods over de gehele track gooit! en daarvoor istie perfect...
je hebt de beschikking over 1 stereo en 1 mono kanaal tegelijk die onafhankelijk te bedienen en te controllen zijn en dat werkt allemaal lekker met het hele midi-gebeuren...
(een verse akai mfc-42 bezitter.....)
je hebt de beschikking over 1 stereo en 1 mono kanaal tegelijk die onafhankelijk te bedienen en te controllen zijn en dat werkt allemaal lekker met het hele midi-gebeuren...
(een verse akai mfc-42 bezitter.....)
Niet dus. Die MOTHERF@£$% waarvan ik voor 250 euro 'n FB1 zou kopen belt een uur van te voren af. "tsja, ik had hem alvast voor je aangesloten zodat je 'm kon luisteren, en toen ik hem weer hoorde wilde ik hem toch houden. MOTHERF@£$%! !
Iemand nog een Filterbank 1 of 2 te koop?
Ik kan sinds 'n paar dagen zelf de vergelijking maken, en mijn conclusie is: ze vallen niet te vergelijken. Dan bedoel ik niet 'de ene is veel beter', maar dan bedoel ik dat het compleet verschillende apparaten zijn, die verschillende dingen doen. Je gaat een delay ook niet met een compressor vergelijken. Natuurlijk, op papier zijn het allebei analoge filters, met 'n LFO en wat envelope-spul. Dat heeft IMHO echter weinig te maken met wat het in de praktijk oplevert.
De Akai doet wat ie zegt: Het filter gedraagt zich als een filter, de distortion is een distortion, de phaser is een phaser. Die onderdelen laten zich vrijwel onafhankelijk van elkaar in-of uitschakelen, en je weet precies wat er gebeurt. Hij doet alles zoals je het verwacht (maar pas op met die resonance-knop voorbij 12 uur!) Als je bijvoorbeeld van die filterdisco-sweeps over je hele mix wil doen ben je hier aan het goede adres. Het filter zelf klinkt erg lekker (vooral in LP of HP), de distortion vind ik zelf niet fantastisch, maar is zeker goed genoeg om je filtergeluid even af te ranzen; vergelijkbaar met een goed distortion-pedaal. De midi spec is gewoon perfect. Alles stuurt, ontvangt, en synct aan midi. Het is handig dat ie stereo is, en de manual is duidelijk en verzorgd. De mogelijkheid 'm als 48db filter te schakelen klinkt spectaculair, maar levert in de praktijk weinig op IMHO. Jammer dat er geen envelope-follower op zit, en dat de LFO niet tot audio-bereik gaat. Wel weer fijn dat ie 'n interne PSU heeft, plus 'n interne phono-preamp (hoewel... heb je dat nodig?), en dat het mono- en stereo pad tegelijk te gebruiken zijn.
De sherman bestaat ook uit wat analoge filters, met 'n LFO en wat envelope-spul, maar de manier waarop die dingen gecombineerd zijn levert een compleet ander type apparaat op. Bij de Sherman kan elk onderdeel elk ander onderdeel beinvloeden. Het is relatief moeilijk om er gewoon een straight, huis-tuin-en-keuken filtergeluid uit te krijgen; je bent dan bijvoorbeeld bijna gedwongen om de gate met een extern signaal te openen, want als je dat met het te bewerken signaal doet, overstuur je al snel de input, of gaat de gate soms dicht. Verder moet je dan al je modulatie-opties in de gaten houden, omdat je anders waarschijnlijk per ongeluk iets wilds toevoegt.
Voor huis-tuin-en-keuken filtergeluid moet je 'm dus niet kopen. Alles kan alles beinvloeden, dus die hele bak 'leeft', en reageert enorm op de dynamiek en (als je wilt) pitch van je inputsignaal. Je kan 'm bijvoorbeeld een simpele zaagtand voeren, en er, met 'n beetje werk, een krakend. ploepend, ritmisch modulerend sequence-geluid uit trekken. Wat me vooral opvalt is dat ie bij zoveel verschillende instellingen goed blijft klinken. De overdrive blijft lekker (buizenversterker-achtig), van een subtiel randje, tot are-you-nuts fuzz. Dat heb ik bij gitaarpedaaltjes of amp-models nog niet meegemaakt. Ik denk dat dit de lekkerste distortion is die ik tot nu toe heb gehoord. Bij alles wat je doet komen er dikke, romige harmonischen bij, zonder dat het dichtgesmeerd wordt. Het is niet uit te leggen wat er precies allemaal gebeurt, behalve dat ie vrijwel alles op een heerlijke manier ranziger of interessanter maakt.
Samenvattend: Appels met peren vergelijken, IMHO.
De Akai doet wat ie zegt: Het filter gedraagt zich als een filter, de distortion is een distortion, de phaser is een phaser. Die onderdelen laten zich vrijwel onafhankelijk van elkaar in-of uitschakelen, en je weet precies wat er gebeurt. Hij doet alles zoals je het verwacht (maar pas op met die resonance-knop voorbij 12 uur!) Als je bijvoorbeeld van die filterdisco-sweeps over je hele mix wil doen ben je hier aan het goede adres. Het filter zelf klinkt erg lekker (vooral in LP of HP), de distortion vind ik zelf niet fantastisch, maar is zeker goed genoeg om je filtergeluid even af te ranzen; vergelijkbaar met een goed distortion-pedaal. De midi spec is gewoon perfect. Alles stuurt, ontvangt, en synct aan midi. Het is handig dat ie stereo is, en de manual is duidelijk en verzorgd. De mogelijkheid 'm als 48db filter te schakelen klinkt spectaculair, maar levert in de praktijk weinig op IMHO. Jammer dat er geen envelope-follower op zit, en dat de LFO niet tot audio-bereik gaat. Wel weer fijn dat ie 'n interne PSU heeft, plus 'n interne phono-preamp (hoewel... heb je dat nodig?), en dat het mono- en stereo pad tegelijk te gebruiken zijn.
De sherman bestaat ook uit wat analoge filters, met 'n LFO en wat envelope-spul, maar de manier waarop die dingen gecombineerd zijn levert een compleet ander type apparaat op. Bij de Sherman kan elk onderdeel elk ander onderdeel beinvloeden. Het is relatief moeilijk om er gewoon een straight, huis-tuin-en-keuken filtergeluid uit te krijgen; je bent dan bijvoorbeeld bijna gedwongen om de gate met een extern signaal te openen, want als je dat met het te bewerken signaal doet, overstuur je al snel de input, of gaat de gate soms dicht. Verder moet je dan al je modulatie-opties in de gaten houden, omdat je anders waarschijnlijk per ongeluk iets wilds toevoegt.
Voor huis-tuin-en-keuken filtergeluid moet je 'm dus niet kopen. Alles kan alles beinvloeden, dus die hele bak 'leeft', en reageert enorm op de dynamiek en (als je wilt) pitch van je inputsignaal. Je kan 'm bijvoorbeeld een simpele zaagtand voeren, en er, met 'n beetje werk, een krakend. ploepend, ritmisch modulerend sequence-geluid uit trekken. Wat me vooral opvalt is dat ie bij zoveel verschillende instellingen goed blijft klinken. De overdrive blijft lekker (buizenversterker-achtig), van een subtiel randje, tot are-you-nuts fuzz. Dat heb ik bij gitaarpedaaltjes of amp-models nog niet meegemaakt. Ik denk dat dit de lekkerste distortion is die ik tot nu toe heb gehoord. Bij alles wat je doet komen er dikke, romige harmonischen bij, zonder dat het dichtgesmeerd wordt. Het is niet uit te leggen wat er precies allemaal gebeurt, behalve dat ie vrijwel alles op een heerlijke manier ranziger of interessanter maakt.
Samenvattend: Appels met peren vergelijken, IMHO.
Vergelijkbare discussies
