Wat drijft ons?

[MeneerJansen]

Hoorde vandaag 'Ashes to ashes' van Bowie. Zit iedere keer weer vol verwachting te wachten op het synth gedeelte. En hoop iedere keer weer dat dat langer duurt. Zelfde geldt voor 'Lucky man' van Emerson Lake And Palmer. Altijd vreemd gevonden dat het synth gedeelte/improvisatie niet langer duurde. Ook live niet. Had van mij wel een soort 'Echoes' of 'Shine on you crazy diamond' mogen zijn (lees: 23 minuten duren). En van Hollandse bodem: 'She was naked' van Supersister (alias Robert Stips, nu bekend van de Nits). Ook een episch synth gedeelte dat te kort duurt. Gary Numan. Dat soort muziek, dat is wat mij drijft om te blijven verkennen. De synth is een enorme verrijking en een stuk of 20 extra dimensies voor de (pop)muziek, al sedert het 'Dr. Who' thema (is overigens nauwelijks na te doen omdat het niet op een synth gedaan is, laat staan en commercieel verkrijgbare). Geen enkel ander instrument heeft zo'n breed scala.

 

[DRe]

En de rest is kuddegedrag.

Wat zeg je nou... hofmakerij is toch ook kuddegedrag.

 

[liquidthrust]

Mijn grootste drijfveer is dat ik hedendaagse muziek gewoon slecht vind, en ik wil het beter doen. Zo zit kunst gewoon in elkaar. Actie, reactie.

 

[sunny pedaal]

Synths zijn de instrumenten die me brengen waar m'n gedachte en gevoel al lang zijn.

Begonnen op m'n 6de met een harmonium ( meer konden we niet betalen thuis) , later vervangen door een eenvoudig solina orgel
Kon er liedjes op spelen waarmee ik ouders en grootouders entertainde en zo m'n zakgeld upgrade
Liep al snel op tegen de grenzen van klankmogeljkheden ( die interesse zat er al vroeg in) en was daarom logische stap om pallet uit te breiden met de ( voor mij ) eerst te betalen synths ( tweedehands ms20, 1979)
Synths met knoppen en goede kwaliteit brengen me in sferen die anders onbereikbaar zouden zijn en dat ( inmiddels) op een manier alsof het vanzelf gaat , zonder veel na te hoeven denken over hoe en wat. Het lucht me op en houdt me in balans , anderen doen dat dmv sport denk ik.
Daarnaast scherp het nadenken en lezen over de technische kanten de geest
Geweldige instrumenten
En ook de looks inderdaad , een soort individueel controlcentre als uit een raketlancering / cape kennedy
Stukje van mijn identiteit geworden inmiddels.

 

[DungBeatle]

De bijgevoegde track, van 1969 aub (dus voor de grote synth revolutie), was wat mij als kind kidnapte naar een andere wereld die ik uiteindelijk zelf wou kunnen maken en sturen.