Origineel geplaatst door C-Code
En ik heb niks tegen mensen die commercieel met muziek aan de gang gaan, maar wel met mensen die daarna zich ervoor schamen en ineens heel stoer toch zich weer willen bewijzen tegenover de underground.
Dit is nu waar ik zo moe van word. Al meerdere keren heb ik het tegen je gezegd in deze thread en toch blijf je dit gebruiken! Nog één keertje en lees het nu ook eens goed!
Paul maakte al naam in het begin van de hardcore (Parkzicht).
Paul richtte Rotterdam records op.
Paul bracht de Nightmare feesten. De Energiehalparties waren gek!
Paul maakte alleen hardcore (dus geen top-40 stuff).
Paul draaide op zo ongeveer ieder groot feest echte hardcore.
Paul zag de Happy Rave (zo noem ik het maar even omdat de echte Happy Hardcore even iets anders is, ik noem een Scott Brown) opkomen en non-hardcore mensen zich opeens verrijken aan o.a. 'zijn' stijl.
Pas toen heeft hij ook zijn graantje meegepakt. Maar dan naar mijns inziens met hele andere tracks dan de Party Animals met hun 'covers', die Peppie & Cockie theme die door die mafkees verkracht werd en Zwabbertje. De eerste poging was een radio remix van een behoorlijk populaire Happy Hardcore track van hem, Life is like a Dance (ja, een sample). Daarna waren het een aantal echte Happy Rave platen die puur voor de Top-40 bedoeld waren.
De mede door hem (en zeler niet op de laatste plaats door hem) groot geworden hardcore scene was stervende en hij pakt nog even wat centen voor zijn 'oude dag' mee. Geef hem eens ongelijk! Als je dat doet ben je gewoon jaloers tot op het bot!
Vervolgens is de hele scene even met vakantie geweest. Vervolgens doken grote namen uit de Hardcore van weleer op in de Hardstyle scene. Ik zie dat als een tussenstap. Net zoals in de begin periode de Hardcore zich ontpopte vanuit de 'gewone' House scene. Nu was het trance van waaruit de hardstyle steeds hardere vormen aan begint te nemen. Daarnaast wint de real hardcore van dag tot dag meer aan populariteit.
Het vervelende is dat er inmiddels een nieuwe generatie opgestaan is, die zich nog 'vaag' enkele Early Hardcore tracks weet te herinneren. Dus helemaal niets weet van de roots van de Hardcore. Deze onwetende denken nu Paul te kunnen veroordelen op basis van ONVOLLEDIGE informatie. En dat is precies wat jij nu ook doet.
PS: Even voor mijn informatie aangezien ik dat dus niet wist, welke RnB track is van Ruffneck dan?
En even voor alle duidelijkheid. Ruffneck heeft wel wat vettere tracks gemaakt dan Ruffneck rules the Artcore scene. In mijn ogen is deze track, net zoals JIIEEHAA een goed voorbeeld van Happy Hardcore zoals het oorspronkelijk 'bedoeld' was. Hard maar vrolijk, niet kinderachtig of vol met sappige zangeresjes en belletjes. Daarnaast zijn ook niet alle tracks op het Ruffneck label van één en dezelfde persoon.
