Nick Verwel
It's all inside (out)...
'Regeltjes': de tot geschreven tekst gestolde muzikale gewoonten die heersen binnen een bepaalde context, tijd en plaats. Eén van die regels is dat we hier (sinds een jaartje of 300) ons octaaf verdelen in 12 exact gelijke intervallen. Voor de natuurkundigen onder ons (waartoe ik niet behoor): Db:C = C:B = B:Bb etc, etc.
Zoals in onze cultuur andere stemmingen bestaan hebben, zo bestaan die nu op tal van andere streken op deze planeet.
De vraag of je kunt componeren zonder kennis van het verleden, of liever: zonder herinnering, is een interessante. Zeg niet direct "nee, dat kan niet".
Uiteraard ben je gebonden aan een bepaalde stemming (welke dat ook is) en dus aan iets dat er al eerder was.
De vraag is: Kun je je tijdens het componeren laten leiden door het beginmelodietje dat je had, en luisteren waarnaartoe dat beginnetje heen wil? Pure ontvankelijkheid dus, zonder enige vooropgezette doelen over welke opbouw, stijl, sounds en harmonische ontwikkeling de compositie zou moeten krijgen. Zonder dus een te putten uit je herinnering, waarin je de informatie hebt zitten over hoe de compositie moet gaan klinken? Zonder bijvoorbeeld (ik citeer Catalunya) te denken aan songstructuur van Beatle-nummers, of aan whatever.
Componeren dus zonder eisen te stellen, alleen maar luisteren, ontvankelijk zijn voor waar de muziek zelf heen wil, is dat mogelijk? Een uitermate boeiende vraag die ik hier graag onbeantwoord laat.
Zoals in onze cultuur andere stemmingen bestaan hebben, zo bestaan die nu op tal van andere streken op deze planeet.
De vraag of je kunt componeren zonder kennis van het verleden, of liever: zonder herinnering, is een interessante. Zeg niet direct "nee, dat kan niet".
Uiteraard ben je gebonden aan een bepaalde stemming (welke dat ook is) en dus aan iets dat er al eerder was.
De vraag is: Kun je je tijdens het componeren laten leiden door het beginmelodietje dat je had, en luisteren waarnaartoe dat beginnetje heen wil? Pure ontvankelijkheid dus, zonder enige vooropgezette doelen over welke opbouw, stijl, sounds en harmonische ontwikkeling de compositie zou moeten krijgen. Zonder dus een te putten uit je herinnering, waarin je de informatie hebt zitten over hoe de compositie moet gaan klinken? Zonder bijvoorbeeld (ik citeer Catalunya) te denken aan songstructuur van Beatle-nummers, of aan whatever.
Componeren dus zonder eisen te stellen, alleen maar luisteren, ontvankelijk zijn voor waar de muziek zelf heen wil, is dat mogelijk? Een uitermate boeiende vraag die ik hier graag onbeantwoord laat.
