DE BABY (REVISITED)
DE BABY (REVISITED)
Origineel geplaatst door gemmetje
[Waar blijf je met je vaststaande regeltjes en cultureel vastgelegde stramienen als je bijv. naar acid luistert, waar zeker wel compositie in zit, maar wat niet (of amper) melodieus te noemen is ?
...maar er is ook genoeg muziek te beluisteren die niet in accoordenschema's af te vangen is.
Hiermee wil ik trouwens absoluut niet zeggen dat een muziekstijl als acid of techno een "vrijere" manier van componeren behoeft.
Wel mee eens:
Wanneer je een nummer in een bepaalde stijl (bijv Acid) gaat maken,
dan heb je wel degelijk een soort 'model' in gedachten over hoe het ongeveer moet gaan klinken,
een soort kader, afrastering, waar de productie binnen moet vallen.
Of het nu een nummer met of zonder accoordenprogressie is, doet hier niets aan af.
Het 'model' dat of de 'regeltjes' die je (bij Acid) dan toepast, is/zijn volgens mij bij nader inzien toch wel een cultureel gegeven.
(Het is een soort van 'regeltjes' waar nog niet veel over geschreven is, als de muziekstijl nog jong is,
maar dat doet er niets aan af).
Een cultureel gegeven dus, niet een individueel gegeven. Je kunt daar natuurlijk in alle vrijheid voor kiezen, voor de 'onvrije' manier van componeren (componeren binnen zekere kaders, grenzen). Soms is dat zelfs erg handig.
Ook een interessante vraag: Kun je nog kiezen voor andere stijlen?
Het eerder in deze thread genoemde baby-voorbeeld (kwijlend over de synthesizer) haal ik even ter sprake:
Een baby (nou ja, jong kind) is nog in staat om ALLE klanken (klinkers en medeklinkers) te produceren,
waar ook ter wereld geboren.
Maar als het kind ouder wordt, of 20 jaar is, kan het alleen nog maar de aangeleerde (in de moederstaal gebruikte) klinkers en medeklinkers gebruiken.
(Denk aan hoe een Nederlander (niet noodzakelijkerwijs Ruud Lubbers, al was hij ook dáár erg bedreven in) Engels spreekt).
Mensen die op latere leeftijd een taal met heel andere klinkers en medeklinkers proberen te leren,
zijn vaak niet meer in staat dergelijke (mede)klinkers te fabriceren met hun mond.
Dus opvoeding, ervaring, culturele context (noem de hele rataplan maar op, die je bagage oftwel verleden vormt)
lijkt (ondermeer) ook iets te zijn dat je mogelijkheden beperkt.
In hoeverre geldt hetgeen voor het menselijk spraakvermogen geldt, ook voor muzikale aanleg?