Muziek wel of niet geënt op het bekende?

Origineel geplaatst door Tom Thomas
Phoe, dat wordt dus of (weer) een nieuwe stroming verzinnen of heel hard knokken om toch nog interessant te klinken in een al (jaren) bestaande stroming....

of bestaande genres met elkaar combineren natuurlijk... daar is denk ik nog het meeste winst mee te behalen.

Denk bv. aan een drum 'n bass-act met een country-gitarist, een Russisch kozakkenkoor en Afrikaanse
percussie... ;)
 
Nee, ik geloof niet in on-vooringenomen muziek maken. Wanneer iets in je opkomt (inspiratie) uit je 'onderbewustzijn' (of hoe je het ook wilt noemen, lijkt dat op het moment onherleidbaar uniek zonder antecedenten (zoals ISP zei). Maar waarom komt dít in je op? Waarom komt er bij ons westerlingen altijd westerse muziek in ons op? Of in ieder geval: muziek die past binnen het referentiekader dat je in de loop van je leven gecreëerd hebt? (dit bedoel ik niet te betrekken op onze toonladders en octaafindeling; even los daarvan) Heel je bestaan is een combinatie van nature en nurture (ja, het is een clichée, sorry). Muzikaliteit is nature, de richting die je muzikaliteit neemt is 100% nurture. Het is dus je omgeving (je totale context/referentiekader) die bepaalt wat je muzikaliteit voor je zal opleveren. Wie zegt niets met regels te maken te hebben, deze te breken of ze te herinterpreteren gaat al uit van deze regels en is er daarmee net zo goed aan gebonden als wie zegt ze precies te volgen. Het tegenovergestelde doen is in exact dezelfde mate gebonden aan de regel als het precies uitvoeren ervan. Het enige waarlijk vrije alternatief is nooit iets met muziek te maken gehad hebben en deze zelf uitvinden. Een onmogelijkheid.

Ergo: experimenten bestaan niet, lang leve de sleur!

Maar mijn punt in het kort: er is geen magie en het ondefinieerbare onderbewuste. Alles is te herleiden tot nature en nurture.
 
Origineel geplaatst door Tom Thomas

Valt het jullie ook niet op dat in de muziekstromen die we de laatste 40 jaar hebben gehad, de eerste nummers over het algemeen de beste waren? Naarmate een stroming ouder werd, werden de 'nieuwe' tracks in diezelfde stroming steeds minder. Beatle muziek, disco, (melodieuze) hardrock, house en z'n verschillende vormen. Het lijkt wel alsof de eerste jaren alles uit de stroming gehaald wordt en het 'knokken' wordt om daarna nog iets wat net zo goed (laten we dit even niet subjectief nemen) was als 'het begin', te maken.
Zou dat gewenning zijn en dus verveling?
Ik denk zelf van niet. Op een gegeven moment is alles (op een klein beetje na) er al uitgehaald.
Phoe, dat wordt dus of (weer) een nieuwe stroming verzinnen of heel hard knokken om toch nog interessant te klinken in een al (jaren) bestaande stroming....
gr. Tom

Hey mooi stukje tekst Tom.
Volgens mij is het dat je brein altijd wilt refereren aan eerdere ervaringen om dit te kunnen plaatsen en een plekje te geven in die bovenkamers. Denk aan de geuren die je als kind hebt geroken, die je weer kunnen terugbrengen naar die oude herinnering. Zo gaat dat ook met muziek volgens mij. Hoor ik een housenummer met piano, dan ga ik bijv. onbewust direkt vergelijken met "Robert Miles". En neem bijv. Chicane, die toch wel vooruitstrevend was met zijn ENYA achtige ritmes vermengd met housebeats.
daarbij komt ook dat mensen die ouder worden gaan refereren aan vroeger. Neem de term "vroeger was het leuker en beter" (de 80's thread als voorbeeld). Het geeft je ook een gevoel van trots zijn "ik heb die periode meegemaakt"
Volgens mij kun je alleen maar vernieuwend bezig zijn wanneer je direkt een beroep doet op je gevoel. Volgens mij zijn de meeste hits ontstaan door toevalligheden. Mensen die deze hits hebben gescoord willen zich daar aan vast blijven houden, waardoor het vaak hetzelfde blijft klinken. Neem bijv. ATB, die na 9pm toch ook niet meer vernieuwend bezig is geweest. Zijn 2e nummer was een uitbreiding op 9pm.
En het mooiste voorbeeld vind ik toch wel van Paul Mc Cartney, die op een gegeven moment wakker werd. Een melodietje in zijn hoofd had "Yesterday" en dit schreef binnen het uur. Daarna ging hij al zijn vrienden bellen om te checken of deze melodie al bestond? Dus niet. "Kwam volgens mij van boven". Zo'n moment wil ik ook ervaren, maar je moet er wel voor openstaan. gewoon je eigen weg volgen, dan komt het vanzelf en niet teveel blijven hangen in het "bekende"

groet cat@!
 
Uit de (recente) muziekgeschiedenis wil ik de volgende voorspelling doen:

Er komt een dag dat iemand, die nu wellicht nog niet geboren is, met een geheel nieuwe gedachte op geheel eigen wijze met bestaande apperatuur geheel nieuwe muziek gaat maken.
Deze persoon gaat daar succes mee krijgen, en een nieuw genre zal ontstaan.
Dit genre zal per definitie zo anders zijn dat wij, van de synth & computer generatie, ons ertegen zullen afkeren.
En jawel: WIJ WORDEN ONZE OUDERS en ONZE KINDEREN WORDEN ONS!!
 
... daarom wil ik ook geen kinderen :o:
 
dankzij m'n pogingen om in een track alle geluiden harmonisch te krijgen zijn bij mij al veel goede ideeën gesneuveld.
:stupid
't mooiste zijn die momenten dat alles in een nummer volgens de "regeltjes/normen" verkeerd is en dat 't toch op een of andere manier klopt......
die momenten zijn alleen erg zeldzaam en als 't niet lukt kan muziek zo f#ckin' frustrerend zijn dat ik in staat ben om alle apparatuur uit 't raam te gooien en hobby's als schoffelen/kantklossen/cake bakken/etc.. te ontdekken

herkenbaar? vastwel....is er geen online therapeut op dit forum?
 
Zo verwonder ik mij over het feit dat er begrippen bestaan als dissonantie, ofwel niet-harmonisch. Bij bepaalde dissonanties lopen de rillingen over je lijf. Wat bepaald of wij klanken verdragen of niet, als prettig of onprettig ervaren? Is dit een aangeboren verschijnsel of aangeleerd en wellicht zelfs door de eigen cultuur bepaald?
De meeste muzikanten worden IMO overduidelijk beïnvloed door alle omgevingsfactoren waaraan zij worden bloodgesteld. Waar komt inspiratie vandaan? Is inspiratie altijd een vorm van beïnvloeding. Lukt het om zonder inspiratie muziek te maken? Puur originele muziek vind ik wonderlijk. Hoe ontstaat een 'eigen sound'? Toevallig of bewust.
Nou, ik kap maar met denken want zometeen kom ik los van de grond.:engel:
 
muziek concrete dus. je bent altijd wel ontvankelijk voor iets dat heet bewustzijn maar hoe je met de verworvezn informatie omgaat en gebruikt in je muziek is afhankelijk van je karma/ego...zolang er ultrasone en infrasone freq.bestaan (olifanten en walvisssen maken toch ook geluid of is het muziek ?,hangt af van de semiotische betekenis van het begrip.)zal de mens altijd geneigd om orde te construeren uit chaos .......dat is het voordeel van een ontwikkeld brein

eerlijk gezegd ik kan niet op je vraag antwoorden ,misschien hoeft er zelfs geen anrwoord op te zijn
 
het antwoord is nee...
zoals hans al eerder aangaf kan t niet.
je kunt je wel laten vloeien met de muziek en doorbouwen zonder te weten waar het eindigen moet, dat doen we vaak als we stoned zijn, dan denken we niet verder dan 10 seconden in het nummer. dat is wellis erg cool.
Echter heb je altijd de herinnering dat een bepaald iets mooi is en het ander niet.

Tevens heeft onderzoek trouwens uitgewezen dat de mens bepaalde tonen van nature mooi vind en bepaalde valse noten van nature niet mooi vind. deze 'smaak' die we hebben is echter wel in de loop van de opvoeding en het leven van het individue te veranderen. 'smaak' evalueerd in je leven. maarja ik zou niet meer weten welk onderzoek dat was en het zal ook wel veel complexer zijn vertolkt dan mijn poging....

de manier waarop ik muziek maak: putten uit de kennis en herinneringen en emoties die ik ken en expres buiten de lijntjes kleuren om het interessant te houden om vervolgens weer een ander deel van de tekening volgens 't voorbeeld' te kleuren. of te wel de grenzen verkennen en naar wille overtreden of handhaven.
 
het stellen van vragen is een drang naar een antwoord.
Je stelt vragen niet om de vraag te stellen maar om een antwoord te krijgen , is het niet 't antwoord op een andere vraag ! :confused: zodat je die stem in je hoofd een antwoord kan geven en niet gek wordt !
 
stelling van de dag:


"Een antwoord maakt niet gelukkig".
 
' actie is de vijand van gedachte';)




gr. Tom
 
Origineel geplaatst door Lacrosse
Zo verwonder ik mij over het feit dat er begrippen bestaan als dissonantie, ofwel niet-harmonisch. Bij bepaalde dissonanties lopen de rillingen over je lijf. Wat bepaald of wij klanken verdragen of niet, als prettig of onprettig ervaren? Is dit een aangeboren verschijnsel of aangeleerd en wellicht zelfs door de eigen cultuur bepaald?
De meeste muzikanten worden IMO overduidelijk beïnvloed door alle omgevingsfactoren waaraan zij worden bloodgesteld. Waar komt inspiratie vandaan? Is inspiratie altijd een vorm van beïnvloeding. Lukt het om zonder inspiratie muziek te maken? Puur originele muziek vind ik wonderlijk. Hoe ontstaat een 'eigen sound'? Toevallig of bewust.
Nou, ik kap maar met denken want zometeen kom ik los van de grond.:engel:

Feit: Wat wel te verklaren is dat bepaalde samenklanken lekker of vies klinken omdat de losse tonen hogere klanken (harmonischen) bevatten die ook in de andere toon zitten. Hoe meer ze samen dezelfde toon hebben, hoe lekkerder het klinkt. Sla een CGC aan en je hoort het. Maar CGD kan ook. Zo kom je steeds verder en vooral de jazzmannen (m/v) proberen dit kunstje uit te rekken naar klanken die steeds gevaarlijker klinken. Gewone Pierre Kartner akkoorden zijn dan erg saai opeens.

Mening: Je smaak komt dan volgens mij uit wat je (jawel) vroeger mooi vond. Elke beginnende componist maakt eerst leuke hapbare schemaatjes. Later kan dat ingewikkelder worden doordat hij meer kennis krijgt en wat dieper wil graven.

En "sound" is natuurlijk niet alleen welke noten de gitaar/keys/zang doen, maar ook ritme, klankkleur en energie (zoals in de bas). Wie het leuk vindt zou eens naar twee totaal verschillende versies van hetzelfde nummer moeten luisteren, de componist is Ricardo Cocciante (CD "l'amore" of "concerto per Margharita"), het nummer heet "Cervo a primavera" en John Ewbank heeft er voor Marco Borsato "ik leef niet meer voor jou" van gemaakt. Op dezelfde CD de originelen van "waarom nou jij", "margharita", "voorbij". Dat terzijde :)

Hier een stukje van het nummer ge-attached.
 

Attachments

  • primavera.mp3
    883,7 KB · Bekeken: 128
mischien wel een interresant toevoegsel op bovenstaande. "De Gulde Snede"
Is voornamelijk toegespitst op wiskunde en architectuur, maar kan ook
prima in muziek toegepast worden, en dan wordt het vooral onbewust gebruikt,
gewoon omdat het lekker klinkt. Alles klopt en past dan precies.

http://mediatheek.thinkquest.nl/~lla066/gulden snede/terug.html#muziek

http://www.wisfaq.nl/top.htm?url=ht...c.uk/Personal/R.Knott/Fibonacci/fibInArt.html

http://goldennumber.net/music.htm

http://www.xs4all.nl/~zunqre/artrules.htm

voorbeeld:

http://www.muziekgroep.nl/dutch/audio.php?ac=zoek&cd_code=CV near 4-8

Ik zou zeggen 0.618 ze allemaal!
 
Origineel geplaatst door Mstudio1
ehm is dat ook niet de verhouding waarmee wij een mooie vrouw beoordelen?
:P de afstand van de buitenkant ogen tot de neus is 0.618 t.o.v. de afstand van de neus tot de oren ? of zoiets ???

ja precies dat is het!
 
Back
Top