Wat mensen elkaar al niet doen geloven. Puur uit economisch oogmerk.
Zie hier
Deze kabels zouden geen lineaire vervorming hebben. Ofwel grensvlaktransmissievervorming bladibla
Meeste termen die gebezigd worden zijn allemaal bullshit om jou die duurdere kabel aan te smeren.
Nergens in de elektronica techniek (Industrieel, Consumenten, Militair, Wetenschappelijke of Medische instumenten) worden er probleem ervaren met de geleiding van kleine signalen door gewoon koperdraad. Als er echt zo'n probleem is, zou dat allang bekend zijn. Alleen in het zeer beperkte wereldje van High-end audio wordt er over gezeurd.
Het is uit talloze onderzoekingen en praktijksituaties gebleken dat de wet van Ohm, het lineaire verband tussen stroom en spanning, ook bij de kleinste signalen blijft kloppen, zelfs bij signalen die "ver onder de ruis begraven" zijn en alleen door uitgebreide middeling zichtbaar gemaakt kunnen worden.
Op het nivo van indivuduele elektronen klopt de wet van Ohm vast niet meer. Er zijn dan quantum-mechanische effecten in het geding waarvan alleen fundamenteel- onderzoekers der materie weet hebben.
Zelfs bij de allerkleinste signalen die we in het audio-land tegenkomen zijn er vele duizenden elektronen betrokken, en de eventuele problemen die deze elektronen wellicht hebben om door het materiaal te lopen middelen zodanig uit dat er niets van terug te vinden is.
Een voorbeeldje: Een weerstand van 1 Ohm heeft bij kamertemperatuur een ruisspanning van 20 nVolt, gemeten over de audio bandbreedte van 20 kHz. Die spanning vertegenwoordigt een stroom van 20 nA (20 E-9). De lading van het elektron is 1.6 E-19 Coulomb, dus voor het ruisstroompje zijn er 125 E9 of ruim een honderd miljard electronen aan het werk.
Bij extreem lage temperaturen (dicht bij het absolute nulpunt, -273 graden onder nul) worden zulke niet-lineaire verschijnselen wel waargenomen. De elektronen zijn dan sterk aan hun atomen gebonden en hebben weinig bewegings vrijheid. Er is een minimum spanning nodig om ze "van hun plek te krijgen". Bij kamertemperatuur trillen de atomen zo heftig in het kristalrooster dat er a.h.w. een "elektronen wolk" omheen hangt. De elektronen blijven gemiddeld genomen wel op hun plek maar zwerven verder willekeurig uit in de omgeving.
Zie ook
www.breem.nl
