Bij surseance draait een bedrijf door alsof er niks is veranderd. Winkels en magazijnen blijven open, handel gaat door, personeel is ook gewoon in dienst, alleen is de directie vervangen door een bewindvoerder die allereerst kijkt of de boel nog te redden valt. In die tijd zullen alle betalingen (of terugbetalingen) doorgaan, tenzij de bewindvoerder ingrijpt. Pas bij een faillissement valt alles stil.
Wat bij Bax opvalt is dat er blijkbaar nog orders en betalingen zijn aangenomen toen het faillisment al was aangevraagd (maar nog niet uitgesproken door de rechter-commissaris). Dat is niet netjes, maar dan de schuld van de bewindvoerder (nu curator). En curatoren (ook maar gewone advocaten die fouten maken) aanpakken is in Nederland vrijwel
Incompetentie, geen kwade opzet. Zoals zo vaak het geval is wanneer het om andermans geld gaat.
