live only

[Nicolas 2000]

Zeker bij samenspelen lijkt het me inderdaad een enorme meerwaarde.

 

[Nap]

En voor luchtigheid

 

[Phontaq]

De praktijk is soms anders dan de theorie.

Het gevoel dat je bij een nummer hebt kan soms compleet anders zijn dan wat de artiest heeft willen communiceren, omdat die artiest niet naast je zat toen je bijvoorbeeld tijdens het horen van de muziek over een mooi bergweggetje aan het cruisen was met je liefje. Herinneringen en associaties spelen een belangrijke rol bij muziekbeleving, en dat soort persoonlijke elementen staan volledig los van de 'boodschap' van de artiest. Een ervaring kun je niet maken of schrijven, die kun je alleen hebben.

 

[cream]

Er is een levensgroot verschil tussen muziek maken zonder muziektheorie (omdat nog niemand het heeft opgeschreven) en muziek (proberen te) maken terwijl je muziektheorie verwerpt. De theorie verwerpen is de taal verwerpen. Het hekelen van de theorie, daar zou ik graag vanaf willen. Dus als Nicolas zegt: als je iets niet mooi vindt dat "theoretisch gestaafd wordt" dan heeft de maker waarschijnlijk een andere emotie bedoeld. En dat over die exotische akkoordprogressie, dat zie ik toch als verarming. Maar die discussie hebben we hier al eens gevoerd.

Puur omdat mensen het gedocumenteerd hebben is theorie ineens een vereiste om muziek te maken? Dat is m.i. de omgekeerde wereld. Als iemand zonder theorie een stuk kan maken op gehoor (wat niet of wel aan bepaalde regeltjes voldoet) is dat in mijn ogen nog steeds muziek. Wat je wel kan stellen is dat de instrumenten eigenlijk al op muziektheorie gestoeld zijn waar nu muziek mee gemaakt wordt. Het klavier is bijv. een product daarvan , dus ongeacht of je muziektheorie kent wordt het je nu makkelijker gemaakt met voorgedefinieerde tonen die goed bij elkaar passen.

 

[Disharmonic]

Als je buiten muziektheorie kunst wil maken, prima: maar noem het dan geen muziek. Muziektheorie heeft maar één doel: analyseren waarom iets werkt of niet in muziek, en ervoor zorgen dat we niet allemaal elke keer het wiel opnieuw moeten uitvinden.

Als iemand tonen gebruikt die niets van doen hebben met het gebruikelijke, westerse 12-EDO systeem, en waarvoor geen theorie bestaat, dan zou het geen muziek zijn? Zelfs niet als die tonen voor een luisteraar goed en prettig klinken en wellicht zelfs nog beter worden ontvangen dan veel 12-EDO muziek? Is het pas muziek als iemand achteraf de tonen gaat analyseren en een uitleg geeft waarom het goed klinkt? Waarom zou de maker van die tonen zich daar iets van moeten aantrekken als die inmiddels met hele andere tonen "geen muziek" maakt?