live only

Ik wil een DX7 en D50 omdat ik die leuk vind. Ik ga sparen.

Met een DX7 en D50 kan ik de open, bijna utopische horizonten van de technologische progressie in de ogen van de Westerse maatschappijvisie eind jaren '80 afzetten tegen de huidige aversie en angst jegens technologische progressie. Mits subsidie voor aanschaf van deze historische artefacten, kan deze maatschappijkritische performance helpen om de discussie betreffende de rol van de mens in de huidige technologische revolutie -en vice versa- bij een breder publiek top-of-mind te maken.

Hmmm misschien moet ik mij ook maar eens wat gaan verkopen bij de geldkar.
 
WAARSCHUWING!!! niet lezen als je een winnaar bent die niet gelooft dat onheil bestaat en denkt dat alles af te dwingen is!
Oprechte excuses, maar ik moet dit zeggen. Ik ben namelijk verre van de enige, zie de wachtlijsten in de GGZ. Ik ben wel een van de weinige die het durft te zeggen.
Zeggen dat ik hulp moet zoeken is heel lief bedoeld, maar de realiteit is dat die hulp volkomen ontoereikend is. Zie de wachtlijsten in de GGZ. Ik sta al jaren op zo'n wachtlijst.
Skip dit als je van mening bent dat ik een zielige aandachtstrekker ben.

|
|
|
|
|
|
|

En ja, als je ontdekt wilt worden moet je wel zorgen dat je zichtbaar bent, zodat mensen weten dat je bestaat en geloven dat je hen iets te bieden hebt. Of het nou een sollicitatiegesprek, eerste date of auditie is, jezelf verkopen is vrijwel onvermijdelijk als je verder wilt komen met dingen.
Dat bedoel ik.
Als je daar een hekel aan hebt kun je iemand in de arm nemen die het voor je doet. Maar ja, dan moet je jezelf daar ook eerst aan verkopen, dus zo blijf je bezig.
Ook dit is mijn dagelijkse keiharde realiteit.
De onzichtbare, onbegrepen en getormenteerde kunstenaar uithangen is in die zin ook wel een beetje de weg van de minste weerstand, want het is 100% risicoloos en je hebt altijd gelijk.
Ik snap wat je zegt, maar dit zijn de woorden van iemand die niet in mijn situatie zit. Vanuit de zijlijn is het verschrikkelijk gemakkelijk om dit te veroordelen want daarmee heb je ook altijd gelijk. Je gaat voorbij aan mijn probleem, trekt het naar het filosofische en maakt mij monddood. Als dat je bedoeling is, dan hoor ik je en heb maar één weg te gaan: weglopen, stoppen te bestaan. Snap je dat dat de enige plek is waar een getormerteerd iemand naartoe kan? Getormenteerdheid "hang je niet uit", het betekent letterlijk dat je erg veel pijn hebt, en die pijn is toegebracht. Dat is realiteit, niet is dat je verzint. Newsflash: ellende bestaat, de wereld is geen paradijs. Beweren dat ellende iets is dat je over jezelf afroept is de gemakzuchtige houding van iemand die het geluk heeft gehad dat totale ellende en onrechtvaardige voortdurende botte pech tot nu toe achterwege is gebleven. Of zich zodanig hanteerbaar heeft gepresenteerd dat het overwonnen is. Het woord winnaar bestaat alleen maar omdat het woord verliezer ook bestaat. Maar die verliezers hebben geen stem.

Goed, het is niet aan jullie om hier iets aan te doen. Maar het is ook niet aan jullie te ontkennen dat het bestaat, en daarom deze tekst. Ik weet dat dat doodeng is: je weet dat het iedereen kan overkomen en het ontkennen en verzwijgen is gemakkelijker. Mensen die dit soort dingen zeggen kun je vrij gemakkelijk overwinnen, ze zijn namelijk zwak, maar het is symptoombestrijding. Om het even bij wijze van voorbeeld in het extreem absurd heftige te trekken: er waren mensen joods in de tweede wereldoorlog. Daar wil ik mijn situatie ab-so-luut niet mee vergelijken, maar het geeft wel aan dat al jullie woorden hierboven over gemakzucht en "iets uithangen" écht gebakken lucht zijn. Ik hoop dat het jullie allamaal bespaard blijft, maar ik zou willen dat er iets meer inlevingsvermogen bestond.

Terug naar iets discussieerbaars: het is erg onhip om te vertellen dat het niet goed gaat met je, en die onhipheid is een maatschappelijke ziekte. Een klager is zwak en gemakzuchtig, en er is geen plaats voor zwak in de maatschappij. Alleen winnaars mogen bestaan. In vroegere tijden waren mensen als ik allang dood geweest, dat realiseer ik me en waarschijnlijk zou het ook het beste zijn. Nee, dit is geen zielige aandachtstrekkerij, dit bestaat gewoon, alleen rust er een gigantisch taboe op.

Inmiddels wordt dit gezegd:
De subsidiepotjes moeten wel leeg, natuurlijk.

En dat zal ik als puur overlevingsmechanisme moeten negeren, want:
Ik denk dat je jezelf ook daar zult moeten verkopen om uit de ruif mee te mogen eten :D
dit is 100% waar. Subsidies gaan voor vrijwel 100% naar mensen die goed zijn in subsidie krijgen.

Hopelijk hebben jullie in het gelukkige leven dat ik jullie oprecht toewens nooit iets aan het inkijkje dat ik jullie hier bied. Ik neem me opnieuw voor niet meer te reageren hierop. Ik zie dat ik niet de enige ben in de situatie waarin ik me bevind en het leek me een podium, om eens een ander geluid te laten horen. Een geluid uit de afgrond. Ik kan jullie niet dwingen er naar te luisteren en dat wil ik ook niet. Het wrange zit erin dat jullie het pas zullen begrijpen als je zelf op de bodem ligt.

Voor degene die dit heeft gelezen: dank!. Voor degene die zich de waarschuwing bovenaan had moeten aantrekken: ik had gewaarschuwd.
Dit is de stem van velen die niet gehoord worden. Het hoort niet thuis op een synthforum. Maar helaas hoort het niet thuis in de maatschappij. Dat is het probleem net.
 
Jij zegt dat succesvolle mensen maar in 1 ding goed zijn: zichzelf verkopen. Verder kunnen ze dus schijnbaar niet veel in jouw ogen. Ze hebben hun succes gekocht, niet verdiend. Je hebt dat soort opmerkingen al vaker gemaakt. Op de een of andere manier vind je het schijnbaar helemaal ok om hele groepen weg te zetten en te beledigen omdat ze ten onrechte iets zouden hebben wat jij niet hebt maar wel zou verdienen, maar tegelijkertijd verwacht je wel al het geduld en begrip van de wereld voor jouw situatie. Als je zelf alleen maar afgunst uitspreekt, wat verwacht je dan voor reacties te krijgen?

er waren mensen joods in de tweede wereldoorlog.
En daar hebben we Godwin's Law. De draad is compleet.
 
Laatst gewijzigd:
Beweren dat ellende iets is dat je over jezelf afroept
Dat niet, evident. Maar de mate waarin je vervolgens de slachtofferrol aanneemt en vasthoudt wel. Ook wanneer je overduidelijk een slachtoffer bent. Als je verandering, vooruitgang wil, moet je een deel van je focus daarnaar verleggen. En dat kan moeilijk, onmogelijk, en zeker oneerlijk verlopen. Maar de enige zekerheid is dat een focus op het slachtoffer zijn, het slachtoffer zijn behoudt.
 
  • Duimpje
Duimpjes: EL1
WAARSCHUWING!!! niet lezen als je een winnaar bent die niet gelooft dat onheil bestaat en denkt dat alles af te dwingen is!
Oprechte excuses, maar ik moet dit zeggen. Ik ben namelijk verre van de enige, zie de wachtlijsten in de GGZ. Ik ben wel een van de weinige die het durft te zeggen.
Zeggen dat ik hulp moet zoeken is heel lief bedoeld, maar de realiteit is dat die hulp volkomen ontoereikend is. Zie de wachtlijsten in de GGZ. Ik sta al jaren op zo'n wachtlijst.
Skip dit als je van mening bent dat ik een zielige aandachtstrekker ben.

|
|
|
|
|
|
|


Dat bedoel ik.

Ook dit is mijn dagelijkse keiharde realiteit.

Ik snap wat je zegt, maar dit zijn de woorden van iemand die niet in mijn situatie zit. Vanuit de zijlijn is het verschrikkelijk gemakkelijk om dit te veroordelen want daarmee heb je ook altijd gelijk. Je gaat voorbij aan mijn probleem, trekt het naar het filosofische en maakt mij monddood. Als dat je bedoeling is, dan hoor ik je en heb maar één weg te gaan: weglopen, stoppen te bestaan. Snap je dat dat de enige plek is waar een getormerteerd iemand naartoe kan? Getormenteerdheid "hang je niet uit", het betekent letterlijk dat je erg veel pijn hebt, en die pijn is toegebracht. Dat is realiteit, niet is dat je verzint. Newsflash: ellende bestaat, de wereld is geen paradijs. Beweren dat ellende iets is dat je over jezelf afroept is de gemakzuchtige houding van iemand die het geluk heeft gehad dat totale ellende en onrechtvaardige voortdurende botte pech tot nu toe achterwege is gebleven. Of zich zodanig hanteerbaar heeft gepresenteerd dat het overwonnen is. Het woord winnaar bestaat alleen maar omdat het woord verliezer ook bestaat. Maar die verliezers hebben geen stem.

Goed, het is niet aan jullie om hier iets aan te doen. Maar het is ook niet aan jullie te ontkennen dat het bestaat, en daarom deze tekst. Ik weet dat dat doodeng is: je weet dat het iedereen kan overkomen en het ontkennen en verzwijgen is gemakkelijker. Mensen die dit soort dingen zeggen kun je vrij gemakkelijk overwinnen, ze zijn namelijk zwak, maar het is symptoombestrijding. Om het even bij wijze van voorbeeld in het extreem absurd heftige te trekken: er waren mensen joods in de tweede wereldoorlog. Daar wil ik mijn situatie ab-so-luut niet mee vergelijken, maar het geeft wel aan dat al jullie woorden hierboven over gemakzucht en "iets uithangen" écht gebakken lucht zijn. Ik hoop dat het jullie allamaal bespaard blijft, maar ik zou willen dat er iets meer inlevingsvermogen bestond.

Terug naar iets discussieerbaars: het is erg onhip om te vertellen dat het niet goed gaat met je, en die onhipheid is een maatschappelijke ziekte. Een klager is zwak en gemakzuchtig, en er is geen plaats voor zwak in de maatschappij. Alleen winnaars mogen bestaan. In vroegere tijden waren mensen als ik allang dood geweest, dat realiseer ik me en waarschijnlijk zou het ook het beste zijn. Nee, dit is geen zielige aandachtstrekkerij, dit bestaat gewoon, alleen rust er een gigantisch taboe op.

Inmiddels wordt dit gezegd:

En dat zal ik als puur overlevingsmechanisme moeten negeren, want:

dit is 100% waar. Subsidies gaan voor vrijwel 100% naar mensen die goed zijn in subsidie krijgen.

Hopelijk hebben jullie in het gelukkige leven dat ik jullie oprecht toewens nooit iets aan het inkijkje dat ik jullie hier bied. Ik neem me opnieuw voor niet meer te reageren hierop. Ik zie dat ik niet de enige ben in de situatie waarin ik me bevind en het leek me een podium, om eens een ander geluid te laten horen. Een geluid uit de afgrond. Ik kan jullie niet dwingen er naar te luisteren en dat wil ik ook niet. Het wrange zit erin dat jullie het pas zullen begrijpen als je zelf op de bodem ligt.

Voor degene die dit heeft gelezen: dank!. Voor degene die zich de waarschuwing bovenaan had moeten aantrekken: ik had gewaarschuwd.
Dit is de stem van velen die niet gehoord worden. Het hoort niet thuis op een synthforum. Maar helaas hoort het niet thuis in de maatschappij. Dat is het probleem net.
Of je accepteert gewoon dat je een hobbyist bent op muziekgebied in plaats van de onbegrepen/ondergewaardeerde/verheven kunstenaar. Dat wil niet meteen zeggen dat je een complete loser bent natuurlijk....
 
Sterke Kees Momma vibes zeg....
Wat je nooit moet doen : Jezelf steeds maar weer verongelijkt voelen. Accepteer alles zoals het is. Het geeft een hoop rust in je hoofd, ook nog eens.
Ik houd er niet zo veel van om het woord `elite` te pas en te onpas te gebruiken. Maar toen ik de voorzitter (autoriteit) van het (andere) clubje waar ik op zit van het bestaan van dit forum had kenbaar gemaakt was het hem (de andere week) opgevallen dat de niveau`s van de mensen dit Synt forum van een nogal verschillend niveau waren. Mijn antwoord was : Je kan mensen toch niet wegsturen omdat ze je persoonlijk niet bevallen. Iedereen die wat te melden heeft over syntersizers : kom maar op.
Lijkt me.
 
Laatst gewijzigd:
Mijn (waarschijnlijk controversiële) mening is dat wie komt bovendrijven, bekend wordt, beroemd wordt - maar ook degene die macht heeft, status, aanzien - goed is in precies één ding: verkoop. Commercie. Marketing.

Niet de artiest krijgt het podium dat zij of hij verdient, maar de verkoper pakt het podium waar zij of hij naar verlangt. Vandaar dat veel kunst die niet uit egoïsme is geboren pas postuum (h)erkend wordt.

Veel van dit inzicht heeft zich aan me gemanifesteerd door discussies, onder andere hier. In dit draadje heb ik frustratie geuit jegens gemakzucht maar ik bedoelde vooral dit dogma dat de overwinnaars de geschiedenis schrijven en dus altijd gelijk krijgen. Niet inhoud schrijft geschiedenis, maar presentatie.
ten eerste is die mening niet zo controversieel hoor
ten tweede leven we in het tijdperk dat mensen juist weer een stuk makkelijker komen bovendrijven. als we het even op de muziek betrekken, hoeveel teringvette talentvolle zwaar onderlegde muzikanten hebben de weg nu juist wel gevonden. niet door het verkoopverhaal, maar door hun skills. en hoe samenwerkingen zijn ontstaan waar geen label of iets aan te pas komt. de vaardigheid van muzikanten is echt insane op het moment, ook omdat ze alles en iedereen kunnen bestuderen en daar inspiratie uit putten. even los van de mainstream meuk die altijd al ellendig is geweest. terwijl de echt groten elkaar en de muziek verder aan het helpen zijn, een beetje aan de zijlijn roepen dat dat allemaal maar commercie en marketing is, hou toch op. om gezien/gehoord te willen worden in de overload aan content die er is is natuurlijk niet makkelijk, maar kwaliteit doet zn werk zeker wel op dat vlak, meer dan voorheen. en wat voor werk van kunstenaar roel is dan zo onweerlegbaar hoogstaand dat we dat net zo zouden moeten waarderen als t werk van bekende lui dan? overtuig daar maar mee zou ik zeggen
 
Mijn (waarschijnlijk controversiële) mening is dat wie komt bovendrijven, bekend wordt, beroemd wordt - maar ook degene die macht heeft, status, aanzien - goed is in precies één ding: verkoop. Commercie. Marketing.
Gut o gut... Ik heb deze draad met enige verwonding (geen verbazing) gevolgd en voelde me toch even gedwongen om hierop te reageren. Het is heel makkelijk om jezelf te verschuilen achter je zogenaamde controversiële mening, maar hoe kortzichtig is dit. Je scheert ieder succesvol persoon echt volledig over één kam door maar te stellen dat die goed zou zijn in dat ene ding. Je bent een simplist als je denkt dat de wereld zo in elkaar zit.
 
Back
Top