live only

Waarom focus je zo hard op de mening van die categorie 2) hierboven? Als die mening hier al aanwezig is -ik heb daar geen herinnering aan en lees hier toch ook al heel wat jaren mee (misschien net daarom dat het niet zo goed meer gaat met herinneren :D)-, lijkt het me om een zeer kleine minderheid te gaan.

Anyway, ik zou graag wat muziek van je horen en dat bedoel ik gewoon zoals het er staat, zonder enige tussen-de-regels onderliggende boodschap.
 
Noot waarden liggen vast in de westerse muziek theorie. (A=440Hz e.d.) Verschillende akkoorden hebben ook een naam.
De snelheid van het ritme kunnen varieren tussen laag en een hoog aantal beats per seconde. Algemeen / globaal vastgelegd
Hele en halve noten wisselen elkaar af vergelijkbaar met de manier waarop we spreken.
Dat is de basis.
Verder zijn er heel veel ongeschreven regels waar we het mee moeten doen.
Een van mijn eigen regels is dat het voldoende afwisseling moet hebben om nog de moeite waard gevonden te worden.
En minimaal ook iets van herkenning moeten hebben.
 
Ik heb met heel veel respect de taal van muziek geleerd en vertel daarmee verhalen. Mensen die dat niet doen, zelfs het belachelijk maken, worden als helden vereerd. Hoe vaak hoor je niet: "en hij kan niet eens noten lezen", met een boze blik op een geschoolde muzikant. Hoe durven wij ons muzikant te noemen. Dat is kwetsend.

Volgens mij hoor je dat helemaal niet zo heel vaak en ook niet dat muzikanten die volgens jou "de taal" (waar je het steeds maar over hebt, zonder dit duidelijk te definiëren) niet leren dit belachelijk zouden maken. Wel kijkt het publiek anders naar een autodidact dan een geschoolde muzikant, dat ligt voor de hand. En een gevoel bij de geschoolde muzikant dat het "kwetsend" zou zijn komt dan wellicht voort uit jaloezie. Heel frequent komt het niet voor, maar als iemand een instrument oppakt en daarmee de sterren van de hemel speelt, zonder noemenswaardige opleiding of training, dan zal dat voor de muzikant die het vooral moet hebben van z'n scholing en niet van uitzonderlijk talent wel even slikken zijn, natuurlijk.
 
Hoe vaak hoor je niet: "en hij kan niet eens noten lezen", met een boze blik op een geschoolde muzikant.
Ik geloof niet dat ik dat ooit gehoord heb, in elk geval niet met die boze blik erbij.

Wel mensen die het belang van muziektheorie niet zo zien of niet nodig denken te hebben. Misschien dat ze geagiteerd raken als je daar dan op gaat drukken door te zeggen dat ze dat wél moeten doen en anders geen "echte muzikanten" zijn, en dat dat die boze reactie veroorzaakt. Maar dan denk ik vooral, wat kan mij het schelen wat iemand anders ergens van vindt. Ik vind het verlangen naar externe validatie sowieso een vrij zinloos iets, lijkt mij vooral getuigen van onzekerheid. Als je lekker bezig bent met euh waar je mee bezig bent, is het toch prima. Fuck de rest.
 
Laatst gewijzigd:
Ik zie muziektheorie juist als een beschrijving van wat er al gebeurt, niet een set van regels, geen wetboek, geen bijbel. Door te bestuderen wat er gebeurt leer je de taal, en als je die geleerd hebt kun je pas zelf vertellen.
Het eerste klopt, muziektheorie is een beschrijving van wat er al gebeurt. We kunnen stellen dat muziek er eerst was en daarna pas muziektheorie. Die muziektheorie is gebaseerd op de muziek die er was. Muziek heeft dus geen theorie nodig om te kunnen bestaan.
Ook is het niet zo dat je pas kunt vertellen als je de theorie beheerst, want de muziek was er al voordat de theorie er was.

Wel is het zo dat je muziektheorie kunt gebruiken om jezelf dingen aan te leren die je kan toepassen, voordeel van theorie is dat je gebruik maakt van kennis die er al is en zo kan je je eigen ontwikkeling bevorderen. Dat wil niet zeggen dat dit zonder de theorie niet kan. Muziek was er namelijk al voor de theorie.

Tevens is het ook zo dat muziek theorie in principe constant uitgebreid kan worden, maar dan moet alle muziek die er is die nog niet in de theorie is samengevat er aan toegevoegd worden. Volgens mij is er geen alles omvattend muziektheorie boek. En als die er zou zijn, dan moet die jaargelijks geupdated worden.
 
Een iets bekendere syntesizer muzikant heb ik wel eens een paar keer horen zeggen dat hij het liefst geen theorie of `noten` wil leren want dan zou zijn eigen geheugen zo vol zitten dat dat de eigen creativiteit zou belemmeren.

Dat geloof ik niet. Dan vergroot je toch je eigen geheugen?
 
Lijkt me ook een kromme redenering, tenzij je jezelf plots dwangmatig zou beperken tot het beetje theorie dat je dan kent. Het is niet omdat je 4 akkoorden bij naam leert, dat je er maar 4 meer zou kunnen spelen.
 
Een beetje alsof je geen grammatica wil leren omdat je anders geen ruimte meer hebt voor de woorden om je boek te schrijven. Wat een gelul.
 
Zoals ik in de "wat heb jij vandaag gedaan met je synths"-draad al zei kan ik niets met niet-menselijke grooves. Ik gebruik Ableton alleen maar zonder clicktrack en met mezelf als puls. Ik wil dit nog verder doortrekken en alleen maar muziek maken die ik zelf live, one take, kan spelen. Hierbij een allereerste poging. De UB-Xa staat wel op de arpeggiator maar niet in eerste instantie als puls, maar als bewegend landschap met langzame attack en lange release. De Kurzweil stuurt een keymap aan met mijn stem als bron, en samen met de UB door de interne kathedraal-galm.

Wat vinden jullie van het idee? Ik realiseer me dat dit eerste opzetje ook echt een wolk is en niet veel metrische informatie bevat, maar hier moet ik dan flink voor oefenen. Dus weg met alles dat mechanisch, kunstmatig, geprogrammeerd is. Als tegenhanger van AI en hersenloos (over)produceren. Rode knop indrukken en losgaan. En dus zelf heel goed worden in live spelen. Dus vaardigheid, kennis, kunde en ervaring in plaats van snel, gemakkelijk, plat en goedkoop. Zo maar een woensdagochtendideetje. Ben ik al bijna rijk?

Het belangrijkste is dat je er plezier aan beleeft. En wat wil je ermee bereiken? Bijvoorbeeld "En dus zelf heel goed worden in live spelen". Bedoel je dan live op een podium? Of live in de studio met jezelf als publiek? Voor mijn soloproject neem ik de muziek meestal in één keer op. Het concept is gebaseerd op live-improvisatie en audio-effecten zoals delay, reverb, en "tape loops" die continue audio opnemen en afspelen. Dit is een veelgebruikte werkwijze in de ambient scene. Generatief, organisch, in control en ook weer niet, in het moment. Het oogt simpel, maar is het niet. Het vergt veel oefening als je goed wil worden.

Muziektheorie vind ik vooral handig, een gemeenschappelijke taal. Zeker als je met anderen gaat samenwerken. Waar ik je nog niet over gehoord heb, is talent en inspanning. Die vind ik persoonlijk belangrijker dan de theorie. Sommige mensen zijn gezegend met talenten. Het bespelen van instrumenten, componeren, arrangeren, gevoel voor sound design, productie etc. Zonder theorie kun je ook heel goed worden en muziek maken. Zei het op een andere manier. Maar is de weg ernaartoe belangrijk? Voor mij niet. Maakt theorie het makkelijker? Voor mij wel. Ik zou zonder theorie niet in een band kunnen spelen. Voor mijn soloproject is het geen issue.
 
Geen idee waarom zo’n 10 procent van alle topics op dit forum uitmonden in een muziektheorie-discussie 😉, maar wat me een beetje dwarszit bij veel van die discussies is dat het lijkt of je een vaste hoeveelheid theorie tot je kan nemen en daar word je al dan niet beter van. En je kiest ervoor om wél of juist geen muziektheorie te gebruiken.

Ik ken geen spelende muzikant die er zo strikt over denkt.

Meestal vraagt iemand zich af hoe je bepaalde akkoorden speelt onder een melodie, hoe je ze kan omdraaien zodat het beter klinkt als je ze achter elkaar speelt. Of welke noten je toevoegt voor een meer jazzy sound. Welke noten je kan spelen als je erover wil improviseren. Of als je speelt met blazerssecties hoe je dat kan arrangeren in het juiste bereik en opschrijven als bladmuziek. Ga zo maar door. Dingen die je allemaal zelf kan uitzoeken, of je leert het van iemand anders, of uit een boek. Discussies hier zijn vaak zwart / wit en komen niet overeen met hoe ik ervaar dat mensen in de praktijk met theoretische kant van de muziek in aanraking komen.
 
Mijn ego is non-existent; ik vind van mezelf helemaal niet dat ik iets muzikaal ongelofelijks aan het verzinnen ben. Hooguit ben ik tegen goedkoop scoren en houd ik van menselijke groove. In mijn bands is dat een gegeven, ik speel nergens met clicktrack en mijn drummers zijn allemaal swingmonsters, dus het leek me gewoon fijn om het zonder mechanieken te proberen, en ik kwam het niet tegen
'mijn ego' is natuurlijk al heel leuk en daarna 'ik vind van mezelf' en nog 400 keer ik en mijn is ook top :D


on topic: jeusz wat een toestand allemaal. en stel nou dat je t helemaal uitgedokterd hebt he hoe je precies tegen die dingen aan moet kijken... ja wat dan?
 
Wordt wel moeilijk gedaan hier, probeer gewoon te maken wat je leuk vindt, kom je er niet uit dan vraag je AI om verdieping in de theorie, maar dat is dan puur een brokje kennis om dat stukje van de puzzel op te lossen. Verder - oefening baart kunst: je haalt eruit wat je er in stopt. Filosoferen in is leuk, maar creëeren is leuker, zit je vast in een stramien, daag jezelf dan uit en kom. Vooruit, of blijf lekker hangen omdat je niet bent uitgekeken op je comfort zone, All good!
 
Heb ff de tijd genomen om na te denken over jouw reactie op mijn rant over jouw reactie.

..Júist die dingen die jij hier noemt zijn mogelijk dankzij muziektheorie.
Nee ze zijn mogelijk omdat artiesten (met of zonder muziekkennis) ze gemaakt hebben. Als in deze thread eerder aangehaald: niet de theorie bepaalt de uitkomst, maar de mensen die het maken. Dat het dan vervolgens in jou definitie van muziektheorie valt, bewijst nog niet dat deze muziek niet mogelijk was geweest zonder muziektheorie.

..ik ben blij dat je dit schrijft, want dit bewijst dat ik volkomen verkeerd, zelfs diametraal tegengesteld begrepen word. En dat komt vrijwel zeker door mijn gebrekkige, hoogdravende en emotionele manier van verwoorden. Escuses. Ik wil juist geen dogma's. Zeggen dat je zonder theorie vrijer bent om creatief en expressief te zijn is een gevaarlijk dogma!
Fair enough en insgelijks; omdat ik me niet wil laten leiden door theorien als ik muziek maak, zal ik vast ook niet goed begrijpen wat je bedoelt (en waarom je je er zo druk over maakt). Ik ben ook niet (genoeg) onderlegd (of wil dat zijn) om een discussie met je aan te gaan over het wel en wee van muziektheorie - dat had ik ook niet moeten proberen. Ook omdat die theorie me simpelweg niet interesseert (wat iets anders is dan deze afwijzen of bewust wel/niet gebruiken).

Mijn beroep is mijn passie. Ik heb met heel veel respect de taal van muziek geleerd en vertel daarmee verhalen. Mensen die dat niet doen, zelfs het belachelijk maken, worden als helden vereerd. Hoe vaak hoor je niet: "en hij kan niet eens noten lezen", met een boze blik op een geschoolde muzikant. Hoe durven wij ons muzikant te noemen. Dat is kwetsend.
Ik realiseer me dat dit argument vooral is waar ik me dan weer aan irriteer. Je zet mensen die niet zoals jij 'met heel veel respect de taal van de muziek hebben geleerd en daarmee verhalen vertellen' weg als respectloos en kwetsend. Dat vind ik dan weer generaliserend tegen mensen (hier) die elk om hun hele eigen privéreden muziek maken en daarbij niet dezelfde set waarden hanteren als jij.

Wat ik maar wil zeggen is dat er meer wegen naar Rome leiden. Als mensen muziekmaken (en luisteren) anders benaderen dan jij, dan is dat nog geen diskwalificatie van wat jij doet en denkt. Ik floreer bij 'gewoon maar wat doen', en dat zal voor veel meer mensen hier gelden, omdat mijn motivatie voor muziekmaken heel anders is dan die van jou. Het is (blijkbaar) jouw beroep, mijn hobby en ontspanning. Simpelweg fröbelen na een dag werk (het was dat of met treintjes spelen :-) Ik heb geen zin of behoefte me daarbij te verdiepen in muziektheorie, wat ongetwijfeld desastreuze gevolgen heeft voor de kwaliteit van mijn 'maaksels'. Het maakt mij niet of er sowieso iets uitkomt en of dat dan een meesterwerk is (in mijn geval buitengewoon onwaarschijnlijk) of bagger, laat staan of het al dan niet voldoet aan 'muziektheorie'. En het heeft al helemaal geen invloed op wat ik persoonlijk goeie muziek en goeie muzikanten vind of niet.

En aan iedereen die het kouwe drukte vindt: dit draadje is niet verplicht.Voel je vrij om dit over te slaan als je het overdreven geouwehoer vindt...
Daar zijn we het helemaal over eens :-)
 
Er zijn mensen die fantastische muziek maken zonder goede kennis van muziektheorie. Er zijn ook mensen die heel veel kennis hebben van muziektheorie maar geen fatsoenlijke nummer kunnen maken. De 1 is goed in muziektheorie de ander in een bepaald instrument de 1 in sound design de ander in mixen. En de ander heeft talent en sommigen zijn talentloos maar breken toch door en doen toch iets goed. Zo heeft iedereen zijn sterke kanten en zijn zwakke kanten.
 
Het mooiste van muziek. of anders gezegd, geluidmaken, is juist dat er geen drempels zijn en het voor iedereen zó toegankelijk is. Afleiding, en een beetje plezier in een wereld die al wreed genoeg is..



Hoop dat mensen onderstaand kunnen openen. Zie het plezier wat ze uitstralen.. :)
 
Laatst gewijzigd:
Back
Top