De vraag blijft wat dan toelaatbaar is en wat niet.
En wie dat dan beslist.
Hebbeb jullie ooit wel eens een officiëel schrijven gehad, zo in de stijl van:
De Minister van Defensie,
overwegende artikel 337 en 337sub12 en
gehoord hebbende alle belanghebbende,
afijn, zo'n zin is dan de hele brief, met als persoonsvorm meestal het woord 'besluit'.
Dat heeft een reden, namelijk dat het geheel maar voor één uitleg vatbaar is.
Daarom maakt onze landsregering, samen met de Vlaamse deelregering, zich zo hard voor maar één soort spelling.
Stellen dat het gesproken woord belangrijker is dan het geschreven woord heeft als nadeel dat de eerste veel onduidelijker is dan de tweede. Een voorbeeld hiervan was ooit de presentatie van 'Love and Awareness, the new Beatlesalbum' op Radio London in de zeventiger jaren. Een plaat met 'outtakes' van de Beatles, tenminste, dat dachten we allemaal. Echter, het was een groep muzikanten, die bijzonder goed de Beatles nadeden: het was geen nieuwe plaat, maar een groep nieuwe Beatles. Waar zit het probleem? Er zit eigenlijk een spatie tussen 'Beatles' en 'album' en in het gesproken woord merk je dat niet... In het Engels is het trouwens veranderd: altijd een spatie...
Niet verbaasd zijn als je een tweede hansje koopt met een kapotte achterruit en je kan later het autootje met geen mogelijkheid in z'n achteruit krijgen. Klagen helpt niet, want het is tegen je gezegd!
Schriftelijk is duidelijker dan mondeling.
Regelgeving van boven af waarborgd de eenvormigheid en daarmee de duidelijkheid.
Aan de andere kant mag een taal-, schrijf- of ander soortige fout niet leiden tot: "En nu begrijp ik het niet meer!"
Blijft de SMS-taal (vroeger Turbo-taal) nog even over. Schrijvers die dit bezigen houden beslist geen rekening met de lezers. Ze gaan ervan uit dat de ander het wel begrijpt. Dat is gewoon tegen de nettiquette. Helaas is hier geen overheid, die kan ingrijpen.
Wout
