Nicolas 2000
It's a household name
Voor mijn nieuwjaar kreeg ik van Mrs Nicolas een Philicorda orgeltje dat mij via synthforum aangeboden werd. Leukleuk, dus spannend afwachten tot het ding in huis staat! Temeer omdat ik niet precies wist om welke variant het ging.
Oudejaarsavond, en het is zo ver. De philicorda wordt de deur binnengebracht en op tafel gezet. Het blijkt om een echte GM-751 te gaan, dus lekker oud en vet! En reeds met het gemak van transistorversterking. Hij werkt nog behoorlijk goed -zwaar krakende pots en wat andere haperingetjes, maar algemeen behoorlijk werkend- maar uiterlijk kon het beter. De philicorda kwam lichtelijk gedemonteerd binnen, met een sausje van stof en enkele jaren aan podiumkrassen op het houtwerk. Maar met samengeknepen ogen werd de parel onder al dat "reliced" al zichtbaar:
Maar stof, vuil en krassen zijn nog rijkelijk aanwezig:
Ook het afdekklepje voor het lampje was verschoven.
Wat meteen opviel was dat deze philicorda erg donker van hout is, ten opzichte van degene die ik op internet zie.
Eerst enkele dagen gaan vieren, maar vandaag dan aan de slag met de renovatie van dit orgeltje!
Eerst even verder openhalen, en het boeltje elektrisch onder handen nemen. Alles werkt nu weer helemaal, alleen de balancepot kraakt uiterst links waar hij nauwelijks nog nut heeft (de klank is dan al quasi onhoorbaar), en de volumepot heeft op de rechtse helft soms wat contactproblemen (je moet hem wat naar voren trekken, en dan doet hij het). Maar goed, die rechtse helft is al te luid voor thuisgebruik en nog steeds bruikbaar. Dus praktisch gezien werkt hij nu volkomen, wat nu nog kraakt vind ik de moeite van het vervangen van die pots niet waard. En met het gebruik lijkt het contact nu nog te verbeteren, dus waar klagen we over. Deze phili doet het eigenlijk weer perfect! Alleen...op dit punt in de reparatie ziet het boeltje er nogal troosteloos uit:
Daarna de houten kast lichtjes opgeschuurd, maar opletten want de dikte van het fineer is beperkt! De krassen zitten er nog lichtjes in, maar zijn toch al een goed deel uigevlakt. Daarna ingeboend met houtolie. Dat mag nog een tweede (en derde) keer, maar het ziet er al mooi uit. De krassen zijn nauwelijks nog zichtbaar tenzij je er met je neus opzit! En goed, het ding is niet splinternieuw dus zo hoeft het er ook niet uit te zien. Omdat het er zo veelbelovend uitzag, heb ik het geheel even terug in elkaar gezet. Tijdelijk, want ik moet nog een 8-tal bouten gaan kopen om het orgel werkelijk te monteren. Dat wordt iets voor het weekend. Maar geniet alvast van de foto's van een philicorda die onder zijn stof en krassen opmerkelijk goed bewaard bleek te zijn. 40 jaar oud, jaren mee opgetreden, jaren gestockeerd, 1 dag hard aan werken, en kijk eens wat een prachtorgel we terug hebben! Heel mooie sfeer met het donkere hout, en algemeen heeft het wel iets minimoog-achtig vind ik! Behalve de klank uiteraard, maar die is op zijn manier ook perfect!
Eneuh...geen klappertandenklavier!
Als ik er behoefte aan heb, maak ik misschien nog eens een zwelpedaal met een potmetertje.
Nu rest mij nog een omzetkabeltje te maken om een handige line-out te bekomen. Info hierover is welkom.
Maar door zijn speakers klinkt het ook prachtig en uiteraard erg authentiek! Met de microfoon opnemen is ook een optie. Maar een line-out is van tijd tot tijd toch wel handig. De line-in bestudeer ik ook nog eens, ik veronderstel dat die enkel doorheen de reverbtank gaat? Dat is natuurlijk ook een leuk effect om in huis te hebben!
Turbo2tone, enorm bedankt dat we dit oudje mochten overnemen, en je ziet dat het in goede handen terechtgekomen is! Het orgel zelf zal ook blij zijn om terug een beetje als uit de fabriek voor de dag te mogen komen. Ik zet er zo snel mogelijk bouten in zodat hij zich iets meer 1 geheel voelt, en als er later behoefte aan is maak ik er ook een set poten voor.
Oudejaarsavond, en het is zo ver. De philicorda wordt de deur binnengebracht en op tafel gezet. Het blijkt om een echte GM-751 te gaan, dus lekker oud en vet! En reeds met het gemak van transistorversterking. Hij werkt nog behoorlijk goed -zwaar krakende pots en wat andere haperingetjes, maar algemeen behoorlijk werkend- maar uiterlijk kon het beter. De philicorda kwam lichtelijk gedemonteerd binnen, met een sausje van stof en enkele jaren aan podiumkrassen op het houtwerk. Maar met samengeknepen ogen werd de parel onder al dat "reliced" al zichtbaar:
Maar stof, vuil en krassen zijn nog rijkelijk aanwezig:
Ook het afdekklepje voor het lampje was verschoven.
Wat meteen opviel was dat deze philicorda erg donker van hout is, ten opzichte van degene die ik op internet zie.
Eerst enkele dagen gaan vieren, maar vandaag dan aan de slag met de renovatie van dit orgeltje!
Eerst even verder openhalen, en het boeltje elektrisch onder handen nemen. Alles werkt nu weer helemaal, alleen de balancepot kraakt uiterst links waar hij nauwelijks nog nut heeft (de klank is dan al quasi onhoorbaar), en de volumepot heeft op de rechtse helft soms wat contactproblemen (je moet hem wat naar voren trekken, en dan doet hij het). Maar goed, die rechtse helft is al te luid voor thuisgebruik en nog steeds bruikbaar. Dus praktisch gezien werkt hij nu volkomen, wat nu nog kraakt vind ik de moeite van het vervangen van die pots niet waard. En met het gebruik lijkt het contact nu nog te verbeteren, dus waar klagen we over. Deze phili doet het eigenlijk weer perfect! Alleen...op dit punt in de reparatie ziet het boeltje er nogal troosteloos uit:
Daarna de houten kast lichtjes opgeschuurd, maar opletten want de dikte van het fineer is beperkt! De krassen zitten er nog lichtjes in, maar zijn toch al een goed deel uigevlakt. Daarna ingeboend met houtolie. Dat mag nog een tweede (en derde) keer, maar het ziet er al mooi uit. De krassen zijn nauwelijks nog zichtbaar tenzij je er met je neus opzit! En goed, het ding is niet splinternieuw dus zo hoeft het er ook niet uit te zien. Omdat het er zo veelbelovend uitzag, heb ik het geheel even terug in elkaar gezet. Tijdelijk, want ik moet nog een 8-tal bouten gaan kopen om het orgel werkelijk te monteren. Dat wordt iets voor het weekend. Maar geniet alvast van de foto's van een philicorda die onder zijn stof en krassen opmerkelijk goed bewaard bleek te zijn. 40 jaar oud, jaren mee opgetreden, jaren gestockeerd, 1 dag hard aan werken, en kijk eens wat een prachtorgel we terug hebben! Heel mooie sfeer met het donkere hout, en algemeen heeft het wel iets minimoog-achtig vind ik! Behalve de klank uiteraard, maar die is op zijn manier ook perfect!
Eneuh...geen klappertandenklavier!
Als ik er behoefte aan heb, maak ik misschien nog eens een zwelpedaal met een potmetertje.
Nu rest mij nog een omzetkabeltje te maken om een handige line-out te bekomen. Info hierover is welkom.
Maar door zijn speakers klinkt het ook prachtig en uiteraard erg authentiek! Met de microfoon opnemen is ook een optie. Maar een line-out is van tijd tot tijd toch wel handig. De line-in bestudeer ik ook nog eens, ik veronderstel dat die enkel doorheen de reverbtank gaat? Dat is natuurlijk ook een leuk effect om in huis te hebben!
Turbo2tone, enorm bedankt dat we dit oudje mochten overnemen, en je ziet dat het in goede handen terechtgekomen is! Het orgel zelf zal ook blij zijn om terug een beetje als uit de fabriek voor de dag te mogen komen. Ik zet er zo snel mogelijk bouten in zodat hij zich iets meer 1 geheel voelt, en als er later behoefte aan is maak ik er ook een set poten voor.
.
)
Ik heb ooit precies de zelfde gahad. Vooral springreverb vond ik vet.
