dob
Helemaal in m'n (k)nopjes
- Lid sinds
- 28 mei 2002
- Berichten
- 2.371
Ik begin me de laatste tijd te realiseren dat er heel veel gelegen is in het proces van muziekmaken.
Het beinvloed in hoge mate of je wat je in je hebt zitten eruit krijgt. Maar ik denk wel dat voor iedereen geldt dat hij/zij op zoek moet gaan naar welke manieren op welk tijdstip goed werken.
Wat ik vooral merk is dat bepaalde valkuilen me in de weg zitten. Numero uno is daarbij "te lang doorgaan". Op een gegeven moment zijn m'n oren de druk en m'n deuntje zat. Dan moet ik voorkomen dat ik daarom m'n in-wezen goede deuntje niet ga aanpassen of gewoonweg richting minder goede muziek neig omdat ik me minder goed voel. Want als je je niet goed voelt komt er meestal (in mijn geval) ook niet meer uit dan wat mineur ambient ofzo. (waar ik later bij terugluisteren ook niet vrolijker van wordt)
Ook resulteert te-lang-doorgaan erin dat ik vaak me niet lekker voelend m'n hok uit kom. En dan denk ik (onterecht): "Damn, van muziekmaken voel ik me toch wel vaak slecht. Is dit wel echt goed voor me?"
Maar feit is eigenlijk dat ik het ZO leuk vind dat ik het overdrijf. (een algemene karaktertrek van mij)
Het heeft iets te maken met concentratiespanne en de kracht van de irritatie van (te veel) repetitie. Je moet gewoon even stoppen en later verder gaan. Concentratie=op en m'n brein is overprikkeld.
Nu ben ik erg benieuwd naar jullie valkuilen in het proces? Wat is je numero uno valkuil?
Het beinvloed in hoge mate of je wat je in je hebt zitten eruit krijgt. Maar ik denk wel dat voor iedereen geldt dat hij/zij op zoek moet gaan naar welke manieren op welk tijdstip goed werken.
Wat ik vooral merk is dat bepaalde valkuilen me in de weg zitten. Numero uno is daarbij "te lang doorgaan". Op een gegeven moment zijn m'n oren de druk en m'n deuntje zat. Dan moet ik voorkomen dat ik daarom m'n in-wezen goede deuntje niet ga aanpassen of gewoonweg richting minder goede muziek neig omdat ik me minder goed voel. Want als je je niet goed voelt komt er meestal (in mijn geval) ook niet meer uit dan wat mineur ambient ofzo. (waar ik later bij terugluisteren ook niet vrolijker van wordt)
Ook resulteert te-lang-doorgaan erin dat ik vaak me niet lekker voelend m'n hok uit kom. En dan denk ik (onterecht): "Damn, van muziekmaken voel ik me toch wel vaak slecht. Is dit wel echt goed voor me?"
Maar feit is eigenlijk dat ik het ZO leuk vind dat ik het overdrijf. (een algemene karaktertrek van mij)
Het heeft iets te maken met concentratiespanne en de kracht van de irritatie van (te veel) repetitie. Je moet gewoon even stoppen en later verder gaan. Concentratie=op en m'n brein is overprikkeld.
Nu ben ik erg benieuwd naar jullie valkuilen in het proces? Wat is je numero uno valkuil?