Het hangt er imo ook sterk van af wat je wilt maken. Vele nieuwere stijlen klinken gewoon digitaal. Neem nu stijlen als dubstep of de inspiratieloze 100-in-een-dozijn "minimal trance" van mensen die blijkbaar weinig kennis van muzikale theorie bezitten. Dat laatste bedoel ik niet noodzakelijk denigrerend, maar het valt gewoon op dat er vele muzikanten zijn die eerder op goed geluk iets maken dat eender wie met genoeg geduld zou kunnen maken, vooral gebruikmakend van min of meer kant en klare loops en presets. Dat valt bijvoorbeeld sterk op in de tutorials die dit soort artiesten geven voor magazines als Computer Music. Niets mis mee in se. Het is het resultaat dat telt, maar persoonlijk kan ik dit soort muziek zelden appreciëren. Ik hou van repetitieve muziek, maar er moet toch wel liefst een drive en/of een sprankeltje genialiteit in zitten.
Maar goed. Ik ben aan het afdrijven, want dat is dus eigenlijk helemaal niet wat ik hier wou vertellen. Wat ik wou zeggen is dat jouw materiaal in grote mate dicteert wat je maakt. Iets in de stijl van de basismelodie van bv. On the Run van Pink Floyd zou sowieso gemaakt geweest zijn, zelfs zonder Pink Floyd. Het is gewoon één van de vele dingen waar de Synthi AKS zich toe leent naar mijn mening. Het zou natuurlijk niet 100% hetzelfde geweest zijn en het blijft natuurlijk moeilijk om Pink Floyd te evenaren, maar toch geloof ik dat iets soortgelijks er zou gekomen zijn. De Synthi leent zich bv. ook perfect voor rare explosie-achtige geluids met wat reverb. En sowieso vindt er wel iemand dat cool genoeg om het ook in een song te steken.
Andere synths hebben nog een veel hardere neiging naar een bepaalde stijl. Bijvoorbeeld "een Jean-Michel Jarre sound", in de brede zin dan, vind ik persoonlijk vaak terug op verschillende synths en als gevolg daarvan speel ik quasi automatisch JMJ-achtige stukken. Ok, ik ben beïnvloed. Geen idee of dit ook zou gebeuren als ik nog nooit iets van JMJ gehoord had. Ik denk echter van wel. Vandaar dus mijn idee dat de tools voor een groot deel de sound bepalen. Dat wil niet zeggen dat alles al vast ligt zodra men een nieuw instrument lanceert, eerder dat er bepaalde wegen gemakkelijker zullen ingeslagen worden. Een strijkorkest leent zich tot symfonische klanktapijten, maar als je wil kan je ze ook laten drummen op hun instrumenten. Het zal echter toch eerder bewegen naar dit eerste. Beetje extreem voorbeeld natuurlijk, maar goed.
De keuze voor analoog i.p.v. digitaal heeft ook zijn weerslag op deze dingen. Digitaal betekent vaak patches, zeker op het vlak van VST's en dat betekent meer voorafbepaalde wegen waarnaar songs zullen vloeien. Daarnaast is er toch wel een verschil qua klank. Slechter of beter, dat is vaak subjectief. Maar meestal wel anders. Persoonlijk hou ik bv. van instumenten die spelen met in en out of tune en die eigenlijk niet 100% "goed" klinken. Bij het ontwerpen van nieuwe instrumenten wil men ze vaak gewoon (te) perfect maken, waardoor ze vaak te gelikt gaan klinken. Dat is goed voor sommige stijlen, slecht voor andere. Je moet een beetje de tools kiezen voor je stijl. Met enkel een TR-909 en een SH-2000 maak je geen dubstep. Als je analoge apparatuur prefereert, dan heb je waarschijnlijk ook een zekere nostalgie naar vroegere muziek. Ik vind zelf bv. dat Pink Floyd en Led Zeppelin (en hun tijdsgenoten in het algemeen) gewoon zowat alle hedendaagse artiesten verpulveren qua muziek (er zijn heel wat uitzonderingen natuurlijk). Dat gezegd zijnde kan ik ook hard genieten van simpele '90s dance of rave muziek, maar dat is tegenwoordig ook al retro zeker? Bottom line: muziek was vroeger gewoon écht beter naar mijn mening. Noem mij dan maar een (niet zo) oude zaag als je wil. Vandaar ook de fascinatie voor oude dingen in het algemeen. Ik rij ook met een soon to be oldtimer. Ook omdat het design van de nieuwe auto's wat eenheidsworst geworden is. Karakterloos. Geef mij dan maar een auto die misschien geen airco enz. heeft, maar wel stijl. Anderen denken natuurlijk net het omgekeerde. De gustibus et coloribus... Die artefacten, van in de tijd waarin men het productieproces nog veel minder analytisch benaderde, hebben gewoon een ziel voor mij en daarom zal ik liever een slechter klinkende oude synth hebben dan een beter klinkende nieuwe. Ik maak mijzelf dan wel wijs dat die oude beter is. Wat wel zeker is, is dat hij meestal beter past bij die oudere retro muziek die ik goed vind. Voor nieuwere muziek (meestal geraak ik echter niet later dan de '90s) kan ik dan weer klooien op de PC of met nieuwere synths.