Analoge 'Vintage' hype?

ja, dr zijn een paar bakken die serieus goed klinken, vooral gebruiken!
maar VEEL vintage analoog spul is gewoon meuk hehe
 
een discussie analoog vs digitaal zou ik niet aangaan, dat is al vaker voorbij gekomen
Dat lijkt het toch weer te worden.
 
Nou ja, blijkbaar niet. Elke zichzelf respecterende muzikant heeft (zin in) analoge spullen. Moet je 's kijken hoeveel (populaire) bands nog werken met minimoogs, jupiters, juno's etc. Het klinkt gewoon waanzinnig, en in mijn ogen beter (als je echt het maximale zoekt en uit je muziek wilt halen) dan digitaal spul.

Vergeet niet dat veel van de reden waarom populaire bands dat nog gebruiken ook puur esthetisch is.
Een analoge bak staat gewoon een stuk stoerder dan een midi keyboard.

Daarnaast spelen live hele andere zaken dan in de studio. Daar komen robuustheid maar vooral ook een simpele user interface om de hoek en dit is als je niet flink investeerd in je setup niet perse vanzelfsprekend bij software.

Ik denk dat je je zult verbazen hoe vaak je voor de gek wordt gehouden als een band met analoog spul op het podium staat terwijl in de studio een heel andere setup gebruikt wordt.
 
Fjoesz slaat de spijker op zn kop... Ik vind dat sylenth zo veel dikke re sounds maakt als veel analoge bakken. In analoog heb je ook werelden van verschil. Niet iedere analoge mixer is een goede, en zo is ook niet iedere analoge synth een goede.
Maar wil je echt genieten van een digitale softsynths dan moet je toch ook echt investeren in een goede D/A converter. Het hangt af van zo veel dingen. Anders slaat de vergelijking ook meteen nergens meer op.
 
analoge synths uit de jaren 80 en 70 zullen altijd gewilde verzamelobjecten en instrumenten blijven. omdat het top-kwaliteit is. het beste van het beste. klassiekers.

analoge synth uit de jaren 80 en 70, is hetzelfde als 60's amerikaanse muscle cars, of 60's/70's engelse sportauto's, of videogames uit de jaren 80, space age meubilair uit de 60's enz enz

het is een van die groepen producten die klassiekers zijn en ook historische betekenis hebben vanwege hun invloeden op de maatschappij. ook hebben ze een permanente invloed gehad op de instrumenten die de jaren daarna gemaakt werden.

het gros van de digitale synths zijn virtueel-analoge synths, ze zijn gebaseerd op de klassiekers en de techniek van de klassiekers. ze zijn beter dan analoge synths in bepaalde opzichten en zijn minder goed dan analoge synths op andere vlakken.

discussies over wat beter is analoog of digitaal heeft nogal weinig zin denk ik, omdat dat een kwestie van smaak is. over smaak valt niet te twisten (praten wel, twisten niet).

ik ben zelf zeker meer een va-synth gebruiker, ik wil ook graag moderne instrumenten gebruiken omdat die functies en karaktirestieken hebben die weer typisch zijn voor deze tijd en mensen horen graag moderne muziek die bij de tijd past waar ze in leven.
 
Ik denk dat je je zult verbazen hoe vaak je voor de gek wordt gehouden als een band met analoog spul op het podium staat terwijl in de studio een heel andere setup gebruikt wordt.

Het zou me inderdaad verbazen. Buiten de retrotournee van JMJarre en misschien de Chemical brothers hun muur analoge sequencers (doepfers ?) denk ik dat het net omgekeerd is (analoog in de studio - digitaal/samplers/laptop op het podium). Of heb je andere voorbeelden? Ik ben benieuwd.

(Nu ja, het is zo dat de meeste live muziek vaak van onzichtbare laptops kom en die éne MS20/Teisco/Moogje niet de meeste geluiden voortbrengt, maar dat betekent natuurlijk niet dat die in de studio niets deed.)
 
Komt aardig overeen...
BBC32A-PlayingJupiter+Eve.jpg
 
Het zou me inderdaad verbazen. Buiten de retrotournee van JMJarre en misschien de Chemical brothers hun muur analoge sequencers (doepfers ?) denk ik dat het net omgekeerd is (analoog in de studio - digitaal/samplers/laptop op het podium). Of heb je andere voorbeelden? Ik ben benieuwd.

Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat je voorbeelden noemt waar het wel zo is, daar valt weinig tegenin te brengen. Er zijn waarschijnlijk echter meer voorbeelden te noemen waarbij het andersom is maar daar zal men niet mee te koop lopen.
 
@boelie: maar het is hem niet. juup6 loopt vooraan onderaan schuin op en die in de piano niet. Het kan natuurlijk om het even welke bak met custom zijkantjes zijn. :)
 
De kracht van analoge synthese hoor je vooral in de studio, zolang het binnen het analoge domein blijft.
 
ik viel van mn stoel toen ik hoorde dat het album

Kraftwerk - Tour de france soundtracks

volledig met software is gemaakt :erm:
 
ahja, dan kijk ik naar mijn studio en vraag ik me af: wil ik een synthsetup waar ik voor zit, of een synthsetup waar ik tussenin zit. :)
 
In de keuken: multitaskers
In de studio: unitaskers


Als je naar de klassiekers kijkt dan zie je dat ze bijna allemaal één (meestal uniek) ding heel goed kunnen.
Als jij in de winkel staat te praten met een verkoper, dan ga je vaak een lijstje met specs af, en in principe koop je dan het apparaat dat het meeste kan.
Daar stemt de fabrikant zijn producten op af. (Roland is een heel goed voobeeld)
Dat het al die dingen niet echt superieur goed doet, merk je pas later maar dan heb je het al gekocht. Daarom worden het geen klassiekers. Heeft dus niets met analoog te maken.

De Hype draait het als het ware om: het is oud, dus het zal wel van voor de tijd van dat specs geneuzel zijn, dus het zal wel heel goed zijn in de beperkte dingen die het doet. Maar dat hoeft niet natuurlijk.
 
Het hangt er imo ook sterk van af wat je wilt maken. Vele nieuwere stijlen klinken gewoon digitaal. Neem nu stijlen als dubstep of de inspiratieloze 100-in-een-dozijn "minimal trance" van mensen die blijkbaar weinig kennis van muzikale theorie bezitten. Dat laatste bedoel ik niet noodzakelijk denigrerend, maar het valt gewoon op dat er vele muzikanten zijn die eerder op goed geluk iets maken dat eender wie met genoeg geduld zou kunnen maken, vooral gebruikmakend van min of meer kant en klare loops en presets. Dat valt bijvoorbeeld sterk op in de tutorials die dit soort artiesten geven voor magazines als Computer Music. Niets mis mee in se. Het is het resultaat dat telt, maar persoonlijk kan ik dit soort muziek zelden appreciëren. Ik hou van repetitieve muziek, maar er moet toch wel liefst een drive en/of een sprankeltje genialiteit in zitten.

Maar goed. Ik ben aan het afdrijven, want dat is dus eigenlijk helemaal niet wat ik hier wou vertellen. Wat ik wou zeggen is dat jouw materiaal in grote mate dicteert wat je maakt. Iets in de stijl van de basismelodie van bv. On the Run van Pink Floyd zou sowieso gemaakt geweest zijn, zelfs zonder Pink Floyd. Het is gewoon één van de vele dingen waar de Synthi AKS zich toe leent naar mijn mening. Het zou natuurlijk niet 100% hetzelfde geweest zijn en het blijft natuurlijk moeilijk om Pink Floyd te evenaren, maar toch geloof ik dat iets soortgelijks er zou gekomen zijn. De Synthi leent zich bv. ook perfect voor rare explosie-achtige geluids met wat reverb. En sowieso vindt er wel iemand dat cool genoeg om het ook in een song te steken.

Andere synths hebben nog een veel hardere neiging naar een bepaalde stijl. Bijvoorbeeld "een Jean-Michel Jarre sound", in de brede zin dan, vind ik persoonlijk vaak terug op verschillende synths en als gevolg daarvan speel ik quasi automatisch JMJ-achtige stukken. Ok, ik ben beïnvloed. Geen idee of dit ook zou gebeuren als ik nog nooit iets van JMJ gehoord had. Ik denk echter van wel. Vandaar dus mijn idee dat de tools voor een groot deel de sound bepalen. Dat wil niet zeggen dat alles al vast ligt zodra men een nieuw instrument lanceert, eerder dat er bepaalde wegen gemakkelijker zullen ingeslagen worden. Een strijkorkest leent zich tot symfonische klanktapijten, maar als je wil kan je ze ook laten drummen op hun instrumenten. Het zal echter toch eerder bewegen naar dit eerste. Beetje extreem voorbeeld natuurlijk, maar goed.

De keuze voor analoog i.p.v. digitaal heeft ook zijn weerslag op deze dingen. Digitaal betekent vaak patches, zeker op het vlak van VST's en dat betekent meer voorafbepaalde wegen waarnaar songs zullen vloeien. Daarnaast is er toch wel een verschil qua klank. Slechter of beter, dat is vaak subjectief. Maar meestal wel anders. Persoonlijk hou ik bv. van instumenten die spelen met in en out of tune en die eigenlijk niet 100% "goed" klinken. Bij het ontwerpen van nieuwe instrumenten wil men ze vaak gewoon (te) perfect maken, waardoor ze vaak te gelikt gaan klinken. Dat is goed voor sommige stijlen, slecht voor andere. Je moet een beetje de tools kiezen voor je stijl. Met enkel een TR-909 en een SH-2000 maak je geen dubstep. Als je analoge apparatuur prefereert, dan heb je waarschijnlijk ook een zekere nostalgie naar vroegere muziek. Ik vind zelf bv. dat Pink Floyd en Led Zeppelin (en hun tijdsgenoten in het algemeen) gewoon zowat alle hedendaagse artiesten verpulveren qua muziek (er zijn heel wat uitzonderingen natuurlijk). Dat gezegd zijnde kan ik ook hard genieten van simpele '90s dance of rave muziek, maar dat is tegenwoordig ook al retro zeker? Bottom line: muziek was vroeger gewoon écht beter naar mijn mening. Noem mij dan maar een (niet zo) oude zaag als je wil. Vandaar ook de fascinatie voor oude dingen in het algemeen. Ik rij ook met een soon to be oldtimer. Ook omdat het design van de nieuwe auto's wat eenheidsworst geworden is. Karakterloos. Geef mij dan maar een auto die misschien geen airco enz. heeft, maar wel stijl. Anderen denken natuurlijk net het omgekeerde. De gustibus et coloribus... Die artefacten, van in de tijd waarin men het productieproces nog veel minder analytisch benaderde, hebben gewoon een ziel voor mij en daarom zal ik liever een slechter klinkende oude synth hebben dan een beter klinkende nieuwe. Ik maak mijzelf dan wel wijs dat die oude beter is. Wat wel zeker is, is dat hij meestal beter past bij die oudere retro muziek die ik goed vind. Voor nieuwere muziek (meestal geraak ik echter niet later dan de '90s) kan ik dan weer klooien op de PC of met nieuwere synths.
 
Back
Top