Er zijn diverse interessante psychologische technische en economische aspecten aan de commerciele (house) muziek business:
Heren als Afrojack, Armin van Buuren en David Guetta zijn gekomen waar ze zijn door jaren lang oneindig veel uren te draaien in werkelijk alle uithoeken en gaten die je maar kunt bedenken en daarmee een reputatie te vestigen en een ervaring op te doen die de productie, promotie en daarmee de verkoop van hun muziek ook een stuk eenvoudiger maakt. Ze weten wat er speelt bij het publiek, welke tracks en sounds het goed doen en welke totaal niet. Meer dan de gemiddelde zoldermuzikant zijn ze bekend met de structuur, de opbouw en climax in de (house) muziek en weten ze waar een track moet worden gepolijst om er een echte knaller van te maken.
De bekende schrijver Malcolm Gladwell stelde dat je met 10000 uur ervaring jezelf een meester in een willekeurig onderwerp mag noemen. Ik durf te wedden dat 99% van de synthforumbezoekers nog niet eens een honderdste van het aantal uren dat de bekende heren DJs maken halen. Die heren staan nacht in en nacht uit achter de draaitafels en brengen daarnaast ook nog eens talloze uren in hun studio of achter hun DAW laptopje door. Daarmee hebben ze dus op commercieel vlak alvast een gigantische voorsprong op je want ze kennen de business en het publiek van binnen en van buiten en hebben veel meer ervaring dan jij en ik.
Nu kun je twisten over de uitkomsten van al hun veldwerk en gepolijst maar feit is dat hun tracks hoe simpel soms ook de afnemer a) herinneren aan de ervaring van de party vorige week en b) volledig zijn afgestemd op hun afzetmarkt. Dat is voor een willekeurig label dus kat in t bakkie want het verkoopt geheid. Het is een wisselwerking van publiek en marketeers en niet alleen maar een eenzijdig gepush van platenmaatschappijen zoals hier wordt gesuggereerd af en toe.
Jouw ultraundergroundsynthpopshoegazebrainfartmuziek daarentegen wordt waarschijnlijk door je eigen moeder nog niet eens gedraaid, laat staan dat er meer dan 10 mensen zijn die hun zuurverdiende centen aan jouw geniale werk gaan besteden. En niet alleen dat, je treedt niet of nauwelijks op dus je bent nagenoeg onverkoopbaar. Om dan te gaan lullen over hoe vervelend die commerciele jongens jouw geweldige releases in de weg zitten is dus beetje dom. Handiger is om te kijken hoe je van hun talenten en reeds bewandelde wegen gebruik zou kunnen maken om ook wat meer exposure te krijgen. Je zou bijvoorbeeld eens kunnen denken aan een iets toegankelijkere en wat fijner in het commerciele gehoor liggende remix van je eigen werk of het zelf opzetten van een label indien je het graag allemaal zo klein en underground wilt houden dat alleen hipsters weten hoe geniaal je muziek is
Ook het eeuwige gezeik over gimmicks en ten treure gebruikte soundjes is onzin.
a) het overgrote deel van de popmuziek is gebaseerd op dezelfde vier akkoorden
b) er bestaan hele muzikale genres die zijn gebaseerd op 1 soundje of sample (denk aan de amen break en de supersaw)
c) het waren de poings, pullovers en remixen van bestaande hits en klassieke muziek die verkochten in dance land de afgelopen jaren. Niet de geweldig geniale synth composities van u en ik :-P
En zeg nou niet dat het vroeger allemaal beter was. Wolfgang Amadeus Mozart heeft immers voor al zijn hits dezelfde presets gebruikt
Misschien is het dus handiger om wat minder af te geven op hen die het wel gemaakt hebben, maar in plaats daarvan eens na te denken over hoe je je eigen muziek breder zou kunnen afzetten. En als je van mening bent dat het allemaal maar shit en unfair is omdat elke peuter het ook kan maken dan zou ik zeggen: wat let je
Mocht al je gepruts niet het verwachte resultaat opleveren dan is het dus simpel: Je hebt niet de X factor.. of het hierboven beschreven simpel te verklaren muzikale en commerciele inzicht
