Ik vind 'vet' een subjectieve term die volgens mij vooral slaat op hoe je iets beleeft.
Als je 'vet' zonder context wil definieren kom je al snel uit bij iets met body, mogelijk ook wel volume en laag.
Maar 'vet' in een context is anders.
Als je naar iets luistert en er gebeurt in de muziek iets waarbij je de rillingen over je lijf krijgt, kippevel, waarbij er iets geactiveerd wordt in je hersenen waardoor er bepaalde stoffen vrijkomen, mogelijk, dopamine, dan is dat ook 'vet'.
Een 'dun' geluid kan in de juiste context heel vet klinken, puur omdat 'vet' subjectieve term is die slaat op belevenis en niet zozeer op het geluid zelf, in een context is je belevenis van een geluid anders dan wanneer je dat zonder context hoort.