Exoterrestrial
Het zal je kind maar weze 😳
Mooi zo! 
Solderen moet je leren...
- Thread starter deathspell
- Start date
Nicolas 2000
It's a household name
Codewoord: "iets schuin gebogen". Gooi er nu geen 90° bocht in, da's een boel miserie en potentieel kapotte eilandjes als die component ooit gedesoldeerd moet worden.
Verder leuk stuk om te lezen en leerzaam, bv het even wachten alvorens tin toe te voegen. Ik doe dat altijd meteen, maar dan bemoeilijk je het verhitten als ik er zo over nadenk...
Vertin jij trouwens de soldeerpunt ook of niet? Iemand zei me dat ooit om de warmtegeleiding te verbeteren, maar die persoon was meer bezig met dikke kabels solderen.
marcmarc
Ouwe rot
Timing. De timing van het toevoegen van soldeertin naar de te solderen contacten is belangrijk. En ook: niet de soldeertin enkel op het ene of het andere of alleen de punt van de soldeerbout laten vloeien. De soldeertin toevoegen precies tussen de drie punten (bout en de twee contacten).
De bout tegen beiden contacten zetten en heel even wachten met het toevoegen van de soldeertin. Dat is ongeveer een seconden.
Bij grotere oppervlaktes, zoals bijvoorbeeld de massa aansluiting van een plug, is het juist handig om direct relatief veel soldeertin tussen het oppevlak en de soldeerpunt toe te voegen omdat er daarmee een groter warmte geleidend oppervlak ontstaat.
Het buigen van de pootjes van componenten dient slechts onder een zwakke hoek te gebeuren. Het maakt ook dat het component zich enigzins vastklemt en niet beweegt tijdens het solderen.
Dit geldt overigens enkel als de gaatjes eigenlijk te ruim zijn voor de pootjes van het component. Iets dat bij de experimenteer-boards zo goed als altijd het geval is.
De bout tegen beiden contacten zetten en heel even wachten met het toevoegen van de soldeertin. Dat is ongeveer een seconden.
Bij grotere oppervlaktes, zoals bijvoorbeeld de massa aansluiting van een plug, is het juist handig om direct relatief veel soldeertin tussen het oppevlak en de soldeerpunt toe te voegen omdat er daarmee een groter warmte geleidend oppervlak ontstaat.
Het buigen van de pootjes van componenten dient slechts onder een zwakke hoek te gebeuren. Het maakt ook dat het component zich enigzins vastklemt en niet beweegt tijdens het solderen.
Dit geldt overigens enkel als de gaatjes eigenlijk te ruim zijn voor de pootjes van het component. Iets dat bij de experimenteer-boards zo goed als altijd het geval is.
MarsMusica
Composer/Musician
- Lid sinds
- 1 mei 2007
- Berichten
- 4.819
andere methodes naast pootjes buigen:
eerst een pootje heel snel licht solderen. met een mespuntje soldeer blijft het al hangen.
en dan kan je rustig het andere pootje volledig solderen en dan het andere pootje ook nogmaals.
elektronisch onderdeel aan de andere kant vastplakken met tape of wat dan ook.
uit de handleiding van Sound Skulptor:
leg printplaat op stuk schuimplastic en druk het elektronisch onderdeel daarop vast tijdens het solderen
eerst een pootje heel snel licht solderen. met een mespuntje soldeer blijft het al hangen.
en dan kan je rustig het andere pootje volledig solderen en dan het andere pootje ook nogmaals.
elektronisch onderdeel aan de andere kant vastplakken met tape of wat dan ook.
uit de handleiding van Sound Skulptor:
leg printplaat op stuk schuimplastic en druk het elektronisch onderdeel daarop vast tijdens het solderen
Vervolg en einde van de Tienminutensoldeercursus.
Ik pakte het experimenteerbordje en bekeek het resultaat. "Hmm, jouw verbindingen zijn wel mooier hoor!", complimenteerde ik mijn gastheer.
"Al doende leert men, torp", antwoordde hij galant. "Hoe meer je het doet, hoe beter. En sneller! Kijk maar," en hij pakte een netjes gesoldeerd printje vol onderdelen. "Dit doe ik in een kwartier!" Ik bewonderde zijn werk. Het zag er professioneel uit. Maar nu wou ik het wel even over andere zaken hebben.
"Hoe zit het nou met die kunst? Doe je er nog wat aan?" Dat bleek niet echt het geval. In het verleden had hij spectaculaire projecten met geluid gedaan onder de noemer "Sonic Arts". Later had hij de kost verdiend als studiebegeleider. Tegenwoordig was hij full-time electronicus. Hij werkte niet alleen voor musici, maar ook voor kunstenaars zoals Christiaan Zwanikken. Voor deze vernuftige fijnmechanicus ontwierp en programmeerde hij besturingssystemen die vervolgens (na een korte soldeercursus) door Zwanikken in elkaar werden gesoldeerd. Tot mijn verrassing las ik op het forum dat hij ook voor kunstenares Yntse Vugts had gewerkt, die ik ooit wegwijs had gemaakt op de Mac maar vooral kende als de ex van een voormalig plaatsgenoot… De wereld is klein.
"Nou, dat biertje hakt er behoorlijk in rond deze tijd!" Ik dommelde een beetje weg.
"Zo zo, je bent niet veel gewend, he?", plaagde hij. "Maar we moeten nog verder, weet je nog? Kabels solderen!" O ja, dat had hij bij mijn binnenkomst inderdaad ook aangekondigd… Met frisse tegenzin zette ik mijn bierblikje weg. Marcmarc zette een flinke bankschroef op tafel, beplakte de bekken met ducttape en klemde er een opengeschroefde jackplug in. Hij vertinde de soldeerpunten en daarna pakte hij een audiokabeltje, knipte een plug af bij ongeveer 15 cm. "Die komt nog wel van pas!", en hij legde de plug terzijde. Het overgebleven deel werd met de bekende ruk met een kniptang ontmanteld. "Dat gaan we aan de plug solderen. Maar eerst even voorsolderen."
"Gebruik je geen striptang?" Ik kwam weer een beetje op stoom.
"Hiervoor is dat niet nodig. Maar ik heb er wel een!" Een professioneel exemplaar kwam op tafel, zo een had ik nog niet eerder gezien.
Zelfstellende striptang.
Hij draaide de manteling en de binnendraad tot twee stevige draadjes, vertinde beiden en daarna soldeerde hij de manteling op de grote voorgesoldeerde plek van de jackplug. "Kijk, de binnenste draad is expres iets te lang, zodat er geen trekkracht op komt."
"O ja, slim!"
Met een tangetje boog hij de draad zo dat hij al op het centrale contact rustte.
"Hoeft hij niet door het gaatje?", vroeg ik.
"Nee joh, gewoon erop." En het was al gesoldeerd. Met een platte tang boog hij de eindklemmetjes om het snoer.
Nu was ik weer aan de beurt. Natuurlijk ging het iets minder soepel dan bij het mede-forumlid, maar ook ik maakte een aardige verbinding. Het grootste verschil was weer de soldeeraanvoer, want er was flink wat soldeer nodig.
De soldeercursus was voorbij. Opgelucht pakte ik de laatste nootjes uit het bakje en dronk mijn blikje leeg. Marcmarc liet me zijn opbergsysteem zien: een mooie houten zetkast waar de laden met loden letters plaats hadden gemaakt voor laden vol weerstanden, condensators, diodes en transistoren. Wat heerlijk overzichtelijk! Maar nog trotser demonstreerde hij zijn zelfbedachte luciferdoosjessysteem waarbij hij de doosjes van de achterkant naar voren duwde. "Wist je dat je vingers vanzelf het juiste doosje vinden? De menselijke motoriek!" En hij liet zien hoe je, zelfs achter je nek, zonder enige oefening de vingers van beide handen tegen elkaar zet.
Ik schoot in mijn jas, en na een laatste bedankje duwde ik de verkeerde deur open. "Nee torp, hier!", zei hij behulpzaam en ik daalde af door het trappenhuis. Bijna acht uur, de tien minuten waren flink uitgelopen. Snel naar huis, en o ja, er moest nog gestemd worden!
Ik pakte het experimenteerbordje en bekeek het resultaat. "Hmm, jouw verbindingen zijn wel mooier hoor!", complimenteerde ik mijn gastheer.
"Al doende leert men, torp", antwoordde hij galant. "Hoe meer je het doet, hoe beter. En sneller! Kijk maar," en hij pakte een netjes gesoldeerd printje vol onderdelen. "Dit doe ik in een kwartier!" Ik bewonderde zijn werk. Het zag er professioneel uit. Maar nu wou ik het wel even over andere zaken hebben.
"Hoe zit het nou met die kunst? Doe je er nog wat aan?" Dat bleek niet echt het geval. In het verleden had hij spectaculaire projecten met geluid gedaan onder de noemer "Sonic Arts". Later had hij de kost verdiend als studiebegeleider. Tegenwoordig was hij full-time electronicus. Hij werkte niet alleen voor musici, maar ook voor kunstenaars zoals Christiaan Zwanikken. Voor deze vernuftige fijnmechanicus ontwierp en programmeerde hij besturingssystemen die vervolgens (na een korte soldeercursus) door Zwanikken in elkaar werden gesoldeerd. Tot mijn verrassing las ik op het forum dat hij ook voor kunstenares Yntse Vugts had gewerkt, die ik ooit wegwijs had gemaakt op de Mac maar vooral kende als de ex van een voormalig plaatsgenoot… De wereld is klein.
"Nou, dat biertje hakt er behoorlijk in rond deze tijd!" Ik dommelde een beetje weg.
"Zo zo, je bent niet veel gewend, he?", plaagde hij. "Maar we moeten nog verder, weet je nog? Kabels solderen!" O ja, dat had hij bij mijn binnenkomst inderdaad ook aangekondigd… Met frisse tegenzin zette ik mijn bierblikje weg. Marcmarc zette een flinke bankschroef op tafel, beplakte de bekken met ducttape en klemde er een opengeschroefde jackplug in. Hij vertinde de soldeerpunten en daarna pakte hij een audiokabeltje, knipte een plug af bij ongeveer 15 cm. "Die komt nog wel van pas!", en hij legde de plug terzijde. Het overgebleven deel werd met de bekende ruk met een kniptang ontmanteld. "Dat gaan we aan de plug solderen. Maar eerst even voorsolderen."
"Gebruik je geen striptang?" Ik kwam weer een beetje op stoom.
"Hiervoor is dat niet nodig. Maar ik heb er wel een!" Een professioneel exemplaar kwam op tafel, zo een had ik nog niet eerder gezien.
Zelfstellende striptang.
Hij draaide de manteling en de binnendraad tot twee stevige draadjes, vertinde beiden en daarna soldeerde hij de manteling op de grote voorgesoldeerde plek van de jackplug. "Kijk, de binnenste draad is expres iets te lang, zodat er geen trekkracht op komt."
"O ja, slim!"
Met een tangetje boog hij de draad zo dat hij al op het centrale contact rustte.
"Hoeft hij niet door het gaatje?", vroeg ik.
"Nee joh, gewoon erop." En het was al gesoldeerd. Met een platte tang boog hij de eindklemmetjes om het snoer.
Nu was ik weer aan de beurt. Natuurlijk ging het iets minder soepel dan bij het mede-forumlid, maar ook ik maakte een aardige verbinding. Het grootste verschil was weer de soldeeraanvoer, want er was flink wat soldeer nodig.
De soldeercursus was voorbij. Opgelucht pakte ik de laatste nootjes uit het bakje en dronk mijn blikje leeg. Marcmarc liet me zijn opbergsysteem zien: een mooie houten zetkast waar de laden met loden letters plaats hadden gemaakt voor laden vol weerstanden, condensators, diodes en transistoren. Wat heerlijk overzichtelijk! Maar nog trotser demonstreerde hij zijn zelfbedachte luciferdoosjessysteem waarbij hij de doosjes van de achterkant naar voren duwde. "Wist je dat je vingers vanzelf het juiste doosje vinden? De menselijke motoriek!" En hij liet zien hoe je, zelfs achter je nek, zonder enige oefening de vingers van beide handen tegen elkaar zet.
Ik schoot in mijn jas, en na een laatste bedankje duwde ik de verkeerde deur open. "Nee torp, hier!", zei hij behulpzaam en ik daalde af door het trappenhuis. Bijna acht uur, de tien minuten waren flink uitgelopen. Snel naar huis, en o ja, er moest nog gestemd worden!
sunny pedaal
ALL (Anna Loog Lid)
top story, bedankt !
bob303vs909
Ach und Weh
Mooi verhaal, heb er dorst van gekregen.
marcmarc
Ouwe rot
Niet helemaal accuraat aangaande de zijdelingse details maar, wel leuk geschreven en hopelijk ook leerzaam voor anderen.
Dat met die lucifer doosjes is te vinden op:
https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?p=1803444#post1803444
En nu heb ik er zelf ook dorst van gekregen
Dat met die lucifer doosjes is te vinden op:
https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?p=1803444#post1803444
En nu heb ik er zelf ook dorst van gekregen
Mogelijk heeft mijn geheugen me in de steek gelaten... Vertel, waar heb ik je teleurgesteld?
marcmarc
Ouwe rot
Nou, het geen teleurstelling. Integendeel! Het is een leuk en onderhoudend verhaal. Mijn dank!
Een zijdelings detail dat niet tot zijn recht komt is de melding dat de kunstacademie niet afgemaakt is.
De reden daarvan was, dat ik van mening was dat 'nieuwe' electronische muziek en electronica prima met de schilderkunst samen kon gaan. Daar dachten mijn docenten anders over en vervolgens moest ik de academie verlaten. Onder dwang wel te verstaan.Ik heb mijn zaak ten overstaan van de onderwijsinspectie zwaar verdedigd maar, dat mocht niet baten. Sinds jaren al ben ik zeer tevreden dat mijn gelijk/geloof van die tijd dagelijks in veelvoud bewezen wordt ;-)
Een zijdelings detail dat niet tot zijn recht komt is de melding dat de kunstacademie niet afgemaakt is.
De reden daarvan was, dat ik van mening was dat 'nieuwe' electronische muziek en electronica prima met de schilderkunst samen kon gaan. Daar dachten mijn docenten anders over en vervolgens moest ik de academie verlaten. Onder dwang wel te verstaan.Ik heb mijn zaak ten overstaan van de onderwijsinspectie zwaar verdedigd maar, dat mocht niet baten. Sinds jaren al ben ik zeer tevreden dat mijn gelijk/geloof van die tijd dagelijks in veelvoud bewezen wordt ;-)
Klopt, dit heb je mij ook verteld, maar aangezien ik slechts twee halfvolle pagina's met notities over het solderen heb, heb ik dit alleen summier genoemd en me niet aan de lange versie gewaagd. Aanvullingen en verbeteringen zijn uiteraard welkom!
exel
Ouwe rot
Toch meer even aan dit topic plakken, in plaats van een nieuwe te starten. Ik heb tot nu toe gewerkt met een vrij eenvoudige soldeerbout van de conrad, maar ik zie in mijn toekomst een ellendige hoeveelheid through-hole om te solderen, dus dit is een mooi moment om misschien voor een wat netter soldeerstation te gaan. Is er op dit gebied iets dat iemand specifiek aan zou raden, of is alles dat er duur uitziet in principe goed?
Ik heb deze:
http://www.eleshop.nl/aoyue-968a-alles-in-een-station-p-521.html
Ben er erg tevreden mee. Alleen de rookzuiger moet van de bout af.
http://www.eleshop.nl/aoyue-968a-alles-in-een-station-p-521.html
Ben er erg tevreden mee. Alleen de rookzuiger moet van de bout af.
Vic
Soldeerprofeet
Heb ook de 968 (ouwe versie), daarnaast ook nog een 936
Prima spul al vele jaren nu, 1keer een verwarmings element vervangen van de 968 (zat een reserve in de doos bij aankoop)
mijn ouwe weller ligt eigenlijk aan de kant, gebruik hem niet veel meer, de aoyua968 is beter.
Rookafzuiger gebruik ik wel op de 968, ben daar nu aan gewend
Prima spul al vele jaren nu, 1keer een verwarmings element vervangen van de 968 (zat een reserve in de doos bij aankoop)
mijn ouwe weller ligt eigenlijk aan de kant, gebruik hem niet veel meer, de aoyua968 is beter.
Rookafzuiger gebruik ik wel op de 968, ben daar nu aan gewend
weet iemand trouwens een kniptangetje met ingebouwde stripfunctie? ik had er een van m'n pa ooit gekregen, maar na ongelukkig laten vallen is de punt afgebroken. Het is een klein zijkniptangetje met gaatjes in de snijvlakken. Heb ze niet eerder gevonden.
Vergelijkbare discussies
