Zijn jullie muziek soms wel eens beu?

Ja, leuke site altijd. Ik check die regelmatig, omdat ik bij de nieuwe muziek voor geen meter
vertrouw dat ze het zelf hebben bedacht. En dat klopt ook meestal wel. Als het wel zelf is
bedacht is het meestal mind-numbingly boring, maja that's me.

Noem het revival of vertrouw het voor geen meter. Dam Funk is al een tijdje bezig van rond 2009 geloof ik. En hij is alleen maar beter aan het worden. Eigen stijl en zero samples. Got to respect the man.

 
Ja dat pretentieloze herken ik de laatste tijd nou ook. Kon ik vroeger muziek enorm afkraken omdat het niet cool was. Nu zit ik gvd naar Madonna - live to tell te luisteren en kan ik genieten hoe de drums er in het begin erin komen.. :D Zal aan de leeftijd liggen waarschijnlijk..
Voor mij ging er persoonlijk een wereld open toen ik platen begon te verzamelen en kennis ging opdoen t.b.v. samplen. Dan kom je dingen tegen die je anders nooit zou horen maar geniaal zijn.
Toen is dat pretentieloze denk ik begonnen...Plaat van Demis Roussos kopen omdat er een vette break in zat die ik in stukken kon knippen? Je eigen schamen bij de kassa? nee hoor. :D
 
Er is niks zo cool als dwaze muziek kunnen aanhoren omdat je 'm ontleedt. Eergisteren zei een collega nog dat ie enkel een basslijn en de stem hoorde in een nummer en dat ie dat zo spijtig vond.
Ik luk er steeds beter in percussie te ontleden, en ik herken begot zelfs flanger op andere dingen dan gitaar, af en toe. We leren bij.
 
Ik luk er steeds beter in percussie te ontleden, en ik herken begot zelfs flanger op andere dingen dan gitaar, af en toe. We leren bij.

Moet zeggen dat mijn ontleden ook verbeterd is. Vooral als je achter een sound zit, ik hoef het haast niet meer te vragen aan anderen. Op de duur ken je de meeste instrumenten wel, en het klankkarakter. Maar dan wel alle muziek van voor ongeveer 2010 toen het aanbod toch iets beperkter was. :D. We worden doodgegooid met instrumenten, plugins, mogelijkheden, op de duur weet ik het niet meer.
 
Hier, check dit eens. Ik daag je uit te luisteren zonder te zappen en je te laten verrassen. (ook door de beelden) Op pukkelpop werden we allemaal wild… Ik verklap niet waarom: live was 't nog sterker dan de video

Als ik trouwens 'virus' hoor, smelt ik van het oe oe oeeeee stukje vh koor telkens weer. Vd zelfde dame :

 
Last edited by a moderator:
Ik ben qua electronische muziek wel een beetje de draad kwijt gedraaid. Of het is spul dat hardnekkig als jaren '80 / '90 probeert te klinken of ik ken het niet. Ik ben echt een beetje verveeld. Maar ik ga ook niet meer naar feestjes toe en dat scheelt ook wel.

Als ik naar Trance luister van rond de eeuwwisseling vind ik het nog steeds zwaar kut maar dan wel met terugwerkende kracht niet het allerkutste wat er is, er is tenslotte altijd nóg wat slechters te bedenken en er was nog ruimte om meer compressie er over te gooien blijkbaar.
 
Ik ben qua electronische muziek wel een beetje de draad kwijt gedraaid. Of het is spul dat hardnekkig als jaren '80 / '90 probeert te klinken of ik ken het niet. Ik ben echt een beetje verveeld.

Als iets in herhaling valt dan waren er geen ideeën meer, daarom dat ik zelf ook verveeld ben met de meeste elektronische muziek. Tenzij het een nieuw jasje heeft, wat me niet altijd kan bekoren.
 
Ik heb een herpis zoster infectie in mijn oor gehad en heb nu 1.5 jaar hoofdpijn en oor piepen en zuisen.
in het begin 50% gehoor verlies aan 1 oor maar nu is het wel weer 75% ok... duurt maar f*cking lang zo een zenuw herstel. Muziek... nou ja jengel nog wel eens op mijn gitaar en thats it.
Maar we blijven proberen :D
 
Ja, regelmatig kan ik geen muziek meer aanhoren. Dan geniet ik van de stilte!
Mijn eigen muziekjes kan ik nadat ze ´klaar´ zijn ook niet altijd verdragen...
En ´muziek van vroeger´ heb ik teveel gehoord, denk ik...

Maar bij vlagen heb ik weer luisterdrift en kan ik urenlang zoeken naar nieuwe leuke geluiden.
En soms zet ik toch ook weer muziek van vroeger op...

Ook denk ik soms totaal geen inspiratie te hebben en dan floept er toch ineens weer een nieuw muziekje uit...

Het is allemaal niet zo voorspelbaar bij mij... :-)
 
Laatst gewijzigd:
Zijn jullie muziek wel eens beu? Nee, niet echt.

Ik merk wel dat ik met de hedendaagse pop en house helemaal niks heb. Maar luister ik naar muziek uit mijn tiener en twintiger jaren, ben nu 36 jaar, dan kan ik daar echt van genieten.
 
Hoe kan je muziek nu beu worden. Net herontdekt: die speelde ik vroeger voor en na de fuif avond in de auto, zo hard 't ging (in de koffer lagen 2 12 inch full range speakers voor te dj'en op een amp haha)

 
Begin vond ik wel veelbelovend
Na 3.33 werd ik het wel een beetje beu
Die beat
Wel leuke muziek vind ik
 
Oja, wat ik er nog aan wil toevoegen is dat ik vanaf mijn jeugd op festivals heb gewerkt.
En rond mijn dertigste helemaal doordraaide van de herrie. Ik kon er opeens niet meer tegen.. :-S
Ook ben ik toen min of meer uitgekotst door een groot deel van mijn netwerkje..

Daarna ben ik heel selectief geworden in het bezoeken van optredens.. :-)
 
Op sommige momenten kan ik geen muziek horen,,
En Soms zitten er van die prot platen in m'n gedachten,,en dan moet ik die perse snel kunnen terugvinden om terug te horen en van de gedachten af te zijn,,

Soit,
1) Check de audiophile wereld anders ???
Da's een terrein dat mij positief heeft geprikkeld dit jaar, ook al kan ik de echte gear niet kopen off course,
bv het The Hans Beekhuyzen Youtube Channel :engel::engel:
2) En Waar ik ook nog steeds op kick, maar niet op elk moment,
Speel op luid speaker volume,, of beter,, Op Luid headphone volume via een headphone amp,,
Bv bij de HD-8 voel je de muziek dan trillen, en krijg je een soort van electo shock,, hehe
(Maar pas dan wel op voor 'overgemasterde' tracks,,- Die teveel kunstmatige stereo width hebben)

En ja, genoeg sporten en bewegen !! Ook soms is zonder muziek,, :P :P
 
Tja, verandering hoort bij het leven, hè. En zelf verander je ook, dat is waarschijnlijk de verandering die het moeilijkst is te accepteren. Mijn eigen ervaring is dat mijn interesses om de paar jaar verschuiven tussen verschillende onderwerpen: dan vind ik weer een tijdje muziek helemaal geweldig, daarna is er weer een andere hobby aan de beurt. En binnen de muziek zelf verschuif ik ook geregeld tussen genres: dan heb ik weer een jaar dat ik alleen maar naar klassiek luister, vervolgens draai ik als een blad aan een boom om en luister ik alleen nog maar naar pop, rock, metal, industrial, techno etc. Vroeger had ik heel veel moeite met die veranderingen, dan vond ik dat ik mijn 'passie' in de steek liet en dan ging ik toch stug door met een bepaalde hobby ook al zat ik met mijn hoofd alweer ergens anders. En dat leverde altijd geforceerd, ongeïnspireerd werk op. Nu besef ik: variety is the spice of life. Het is geen schande om even een tijdje iets anders te doen. De dingen waar je eerder mee bezig was blijven gewoon liggen en kun je later altijd weer oppakken. Bovendien kijk je er dan weer met een frisse blik naar en met nieuwe ervaringen die weer voor inspiratie kunnen zorgen. Nu accepteer ik mijn eigen veranderlijkheid en ik merk dat dat mijn creativiteit echt ten goede komt... Voor een dergelijke aanpak moet je natuurlijk geen haast hebben. Je moet jezelf de ruimte gunnen om eens een tijdje iets anders te doen.

Sjezus, dit heeft wel een erg hoog Oprah Winfrey-gehalte :) Maar toch, zo werkt het voor mij wel... Hopelijk heb je er wat aan...
 
Wat scepticist zegt, stilte. Of achtergrondgeluiden zoals verkeer s'ochtends vroeg op de a10, vogeltjes, ruisende boombladeren dat soort dingen. Veel muziek vind ik ook gewoon irritant.
Gelukkig wordt er nog steeds goede muziek gemaakt maar je moet er gewoon even naar zoeken. Op fora als deze kom je vaak genoeg namen tegen die het uitzoeken waard zijn. Of je checkt de online catalogus van een platenlabel.
Vroeger was ik ook wat meer in touch met wat er uitkwam maar ik werkte in een platenzaakje dus dat helpt ook wel. Bovendien had muziek ook een ander impact tussen mn 17de en 25ste.
 
Dat laatste herken ik ook zeker. In mijn jonge jaren was ik vaker en sneller compleet ondersteboven van sommige muziek die je ineens hoorde en verraste. Dat is nu ik bijna de 40 bijna aan tik toch een heel stuk minder. Niet omdat de muziek van nu slechter is dan vroeger of omdat er niks leuks / interessants gemaakt wordt, maar puur omdat je inmiddels zo verschrikkelijk veel hebt gehoord en meegemaakt sinds die tijd dat je gewoon wat minder snel onder de indruk bent. Gelukkig kom ik ze af en toe nog steeds wel tegen, die nummers die je diep raken en die je honderd keer achter elkaar kan horen, maar de tijd dat ik iedere maand wel weer een vette nieuwe artiest 'ontdek' is denk ik wel een beetje voorbij.
 
Back
Top