Pakkende songs (die je raken)

D I S C O ;)

In 1974 kwam de Jamaicaanse zangeres Precious Wilson de groep Eruption versterken als achtergrondzangeres. Met Leslie Johnson als leadzangeres bleven de grote successen echter uit. Die kwam pas toen Precious Wilson leadzangeres geworden was en muziekproducent Frank Farian - bekend van Boney M - de groep in 1977 een contract aanbood. Opvallend aan de stem van Precious Wilson is dat die luid en toch ook goed verstaanbaar is. Vooral met "one way ticket" (to the blues) stond Eruption hoog genoteerd in de hitlijsten.

Eruption - One way ticket (1979)

 
nederlandse bands die nog progrock maken...
Ik heb de track "LHC" beluisterd en die klinkt lekker stevig hoor. :okdan: Misschien dat ik de plaat / cd wel wil hebben, maar ik wil eerst nog de overige nummers gaan beluisteren. btw...ik denk wel dat je ook de buren - als je die hebt - moet uitnodigen als je een pittig feestje (met Monomyth spelend op de 'achtergrond') gaat geven. ;)

Het (derde) album "Exo" vormt samen met de albums "S/T" en "Further" een epische trilogie van de band. Je zal ze niet per se alle drie hoeven te hebben...maar waarom ook niet? :D

Monomyth heeft onlangs een aantal try-outs gedaan, o.a. omdat gitarist Thomas van den Reydt (vanwege studie) de band verlaten heeft en vorige maand opgevolgd is door Boudewijn Bonebakker - 'bekend' van Gorefest (?) en Gingerpig (?).

"S/T" (eerste album!) heb ik inmiddels live gehoord :okdan:...nl. hun optreden in 2013 op poppodium Elektra in Sliedrecht. Zij hebben toen alle tracks van "S/T" live gespeeld. :)
[Een dergelijk videoregistratie kun je trouwens uitstekend door Steftiaan Video Produkties laten maken zeg!]

Album "S/T" live gespeeld door Monomyth in Sliedrecht (2013)



Alle ingrediënten voor rock & roll zijn aanwezig in de Monomyth sound, maar wel op een volstrekt unieke manier. De band wil haar publiek meeslepen in een trance, veroorzaakt door schuivende patronen, herhalingen en drones. Het resultaat is een zinderend mengsel met links naar Pink Floyd, Hawkwind en Tool, maar met de vernieuwende kracht van moderne techno en ambient. Monomyth speelt rock waarop je kan dansen en waarin je jezelf kunt verliezen. De reis en het avontuur staan altijd centraal. Met hun beeldende sound zou de muziek van dit collectief helemaal niet misstaan in een psychedelische road movie.
Bron: Suburban Records
 
ik ken de drummer van monomyth goed al vanaf de tijd dat we altijd naar lowlands gingen.. en toen speelde hij ook al in zo,n prog stone band 35007 genaamd.. grappig hoe ze op die band naam zijn gekomen.. er werd in de oefenruimte over een naam nagedacht.. en toen had iemand de naam loose bedacht en schreef dat in slordige blokletters op een stukje papier.. wat toevallig op zijn kop op de grond terecht kwam en toen zag opeens de hele band het getal 35007 staan...
 
en dan nu een track van een van mijn favoriete producers, trevor horn (buggles, yes frankie goes on holliday ed) met zijn overbekende fairlight samples..

het is weer sinterklaastijd. het woord slavernij duikt weer overal op waar je ook kijkt bij de nieuws feiten maar als ze dat hele sinterklaasgedoe nu eens wat swingender en rhythmischer maken.. dan hoor je er volgend jaar niets meer over.. want dan is iedereen een slaaf.. van het ritme geworden!!!

 
en dan nog zo,n meesterlijke producer.. die vooral furore maakte in de achties in het wave tijdperk. naast een flink aantal solo albums en een paar met zijn band thinkman heeft hij behoorlijk veel geproduceerd ook..zoek hem maar eens op in bv wiki. dan staan er een indrukwekkend aantal albums bij zijn naam die van zijn hand kwamen qua productie..


 
nog zo,n producer die een zeer eigen sound had.. wie kent hem nou niet...
hier speelt hij ook weer met 1 van mijn favoriete toetseneurs in zijn band david sancious



gelijk na zijn vertrek uit genesis in 74 kwam hij al ijzersterk solo terug!



en ook een van zijn producties..
 
en dan nog even die david sancious.. die als keyboard player werkelijk overal opdook. peter gabriel dus sting, bruce springsteen., jack bruce.. een ware jazz held.. maar ook zeer pop en rock gericht..



en wederom ook een aantal zeer fraaie solo albums..die ook vaak zwaar klassiek getint waren





jack bruce and friends..en een compositie van sancious.. wat ook duidelijk is te horen
 
en degene die even opgelet hebben zagen hier boven behalve jack bruce ook drummer billy cobham en gitareur clemp clempson voorbij komen die altijd deel uitmaakte van de progbluesband collosseum..


begonnen eind jaren 60..


zijn in deze bezetting even een tijd er tussen uit geweest om plaats te maken voor collosseum 2 (met gary moore en don airey) dave greenslade kwam toen ook met een eigen band en chris farlow deed nog wat met atoomic rooster. om in de jaren 90 weer met een overweldigende comback te komen met vele reunie optredens...helaas overleed sax speler dick heckstal smith ook begin 2000..
 
en dan nu een track van een van mijn favoriete producers, trevor horn (buggles, yes frankie goes on holliday ed)

ik hou niet van alles van hem want de eigthies zijn niet m'n favoriete tijdperk maar ik had indertijd hun eerste elpeetje en dit vond ik wel een goed nummer op die plaat.




Dit vond ik ook wel een ongelooflijk plaatje voor iemand waar ik nog nooit van had gehoord;



Dit vind ik ook een hele talentvolle jongen

 
En vandaag wil ik de aandacht verder geven aan Johan.
Een bandje uit Hoorn die helaas een tijdje terug ermee gestopt is maar wel een paar hele goeie albums heeft afgeleverd





 
de gene hier die zich op de nakomelingen hebben gestort kent ongetwijfeld het grootste probleem daarvan wel.. kinderliedjes en hoevaak je die wel niet moet draaien tot ze je de strot uit komen....
ik heb mezelf nooit bezig gehouden met dit fenomeen dus ook alle elpee,s van hinderen door kinderen.. ken ik hooguit 2 nummers van...
tot dat je er eentje tegen komt die zo extreem lullig en kinderachtig is dat je blij bent zelf geen kind meer te zijn en om die reden dit opeens een nummer is die je raakt
 
Kinderen kunnen zo heerlijk onbevangen zijn. Hebben soms ook niet in de gaten hoe grappig ze zijn. En kinderen nemen meestal geen blad voor de mond zoals volwassenen die toch vaak in bedekte bewoordingen praten omdat dit van ze verwacht wordt.

D I S C O ;)

 
M E R S E Y B E A T --- B E A T L E M A N I A --- T H E F A B F O U R

Part 1

De hitlijsten van de 60's staan vol met liedjes van The Beatles, maar ik ga ze hier niet plaatsen :halleluja :D
Maar ik wil wel iets over ze schrijven...en dan m.n. over het ontstaan én de hysterie van Beatlemania in de 60's. Dat is denk ik wel interessant om te weten!

John Lennon formeerde in 1956 the Blackjacks, een Skiffle groep in Liverpool. Hij veranderde deze naam echter al snel - alvorens in het openbaar op te treden - in The Quarrymen.

The Quarrymen, optreden (22 juni 1957, Rosebery St, Liverpool)
[John Lennon: in het midden / 3e van links]

1k0.jpg


De "King of Skiffle" was destijds Lonnie Donegan - die een grote inspiratie was voor veel bands, zoals ook The Quarrymen.

Lonnie Donegan - Wabash Cannonball (1956)



The Quarrymen, optreden (6 juli 1957, Woolton Garden Fete, Liverpool)
[John Lennons heeft op dit festival voor het eerst Paul McCartney ontmoet]

 
Part 2

Paul McCartney heeft zich in oktober 1957 bij The Quarrymen aangesloten, en George Harrison volgde daarna - op aanraden van McCartney - in februari 1958.

Buddy Holly geldt als een der belangrijkste grondleggers van de rock-'n-roll. Hij was een groot voorbeeld voor The Quarrymen.

Buddy Holly (& The Crickets) - That'll be the day (1957)


The Quarrymen bewoog zich met hun muziek - waarschijnlijk met de komst van Paul McCartney - steeds meer van Skiffle af én naar Rock-'n-roll toe...met als gevolg dat een aantal bandleden van het eerste uur uit de band stapten en uiteindelijk alleen nog het trio Lennon, McCartney en Harrison overbleef.
Het liedje "That'll Be The Day" - van Buddy Holly - is het eerste wat The Quarrymen in 1958 opgenomen hebben. Er bestaat slechts één originele demonstratie (!) plaat van (formaat: acetate, 10", 78 rpm, mono) en die is in bezit van Paul McCartney (geschatte waarde: £100.000). Op de B-kant staat "In spite of all the danger", een liedje dat door McCartney en Harrison geschreven is. Pas op het verzamelalbum Anthology 1 (1995) staat "That'll Be The Day" voor het eerst. Er bestaat een officieuze re-isue (op vinyl!) van, maar zelfs daar wordt ca. €500 voor gevraagd.

The Quarrymen - That'll be the day (1958 )



"In spite of all the danger" ... in 2016 nog eens live gespeeld / gezongen door Paul McCartney

 
Laatst gewijzigd:
Part 3

In 1960 wijzigden ze de groepsnaam eerst in Beatals, toen in Silver Beetles, en in augustus van dat jaar in The Beatles. Dit was een samenstelling uit de woorden "beat" en "beetles" (= kevers). Hetgeen een eerbetoon was aan de band van Buddy Holly - The Crickets (= krekels).

Al vrij snel kregen The Beatles te maken met hysterische reacties van fans die de muziek tijdens concerten met hun gegil overstemden. Beatlemania was geboren!

Tony Barrow, de eerste persvoorlichter van The Beatles, gaf The Beatles de liefkozende bijnaam The Fab Four. 'Fab' stond (en staat) voor fabulous, oftewel geweldig, fantastisch, ongelofelijk.

The Beatles - She loves you



Beatlemania in the 60's



En tenslotte:
Merseybeat - of ook wel Liverpoolsound - is genoemd naar de rivier de Mersey (die langs Liverpool stroomt). Rock-'n-roll, skiffle en rhythm and blues zijn in deze muziekstijl gecombineerd. :)
 
Merseybeat werd ook door The Searchers gemaakt - (ook) een band uit Liverpool. "Needles and pins" - geschreven door Jack Nitzsche en Sonny Bono - hadden ze door Cliff Bennett in een club in Hamburg horen spelen en dat werd door hen in 1964 op de plaat gezet.

Searchers - Needles and Pins (1964)



En ook uit Liverpool moet dan ook Gerry & The Pacemakers genoemd worden. Zij hadden met "Ferry cross the mersey" een hit in 1965. En met een nieuwe versie bereikte dit nummer in 1989 opnieuw de Britse hitlijsten (3 weken op nummer één). De nieuwe versie was een eerbetoon aan de slachtoffers van de Hillsboroughramp met medewerking van o.a. Paul McCartney. [Bij de Hillsboroughramp kwamen 96 supporters in het Hillsborough voetbalstadion in Sheffield om het leven nadat er paniek uitgebroken was]

Gerry & The Pacemakers - Ferry cross the mersey (1965)

 
Hysterische reacties van (die-hard) fans - zoals hiervoor met The Beatles genoemd - heb ik meegemaakt toen ik met een groepje meiden / vrouwen naar Robbie Williams ging. We waren met zijn elven en we stonden helemaal vooraan tegen het hek. Toen Robbie Williams opkwam werden we met hysterisch gigil bijna platgedrukt tegen het hek. En toen twee meiden van ons groepje ook nog een zoen van Robbie kregen was natuurlijk helemaal de geest uit de fles.
[en let even op...er zit een dame - Claire Worrall - op toetsen ;) ]

 
Voor wie zin in een trance / xtc feestje heeft...



Deze playlist vind ik fijn om te luisteren. Het zijn geen songs die me direct emotioneel raken, maar meer op een andere manier. Ook lekker voor op de moter. Beetje scheuren met m'n blik vooruit en soms net even iets meer gas bij bepaalde tracks.

https://open.spotify.com/user/didiermeynders/playlist/4JaKlnf4xxX9PLxyYceF7l
Iets ten Noorden van Chiang Rai (niet Chiang Mai!) - niet ver bij jou vandaan - twee jaar geleden bijna frontaal op een tegenligger gezeten die als een gek aan het inhalen was. Lekker scheuren kan daar erg gevaarlijk zijn (vind ik).

Ik ga je Spotify playlist vanavond beluisteren...die lijkt me nl. wel wat! :)
 
Back
Top