Origineel geplaatst door Wout Blommers
Tja, wat is normaal naar muziek luisteren?
Zou je dat even kunnen omschrijven?
Vooral omdat je hiermee aangeeft dat 'analyserend luisteren' dus niet normaal zou zijn...
Eenvoudigweg zeg je dat er geen dispositie zou bestaan, of nog leuker, dat die is uit te schakelen?
Dat komt mijns inziens neer op niet of wel luisteren.
Als je muziek als achtergrond gebruikt, natuurlijk, maar dan luister je niet.
Concentreer je jezelf op muziek, dan zal zowel de culturele dispositie en je persoonlijke dispositie je altijd leiden. Het is aannemelijk dat jij in een willekeurig 'dance' nummertje meer hoort dan de dirigent van het Concertgebouw Orkerst...
Wout
Aanhangsel: met 'de dispositie van het oor' wordt het psychologisch verschijnsel verklaard, dat er redenen zijn welke bepalen of een geluid muziek is of niet. Deze maatstaf is bij ieder mens en bij iedere cultuur verschillend. Een willekeurige Tibetaan luistert naar totaal andere aspecten van een melodie dan de gemiddelde West-Europeaan. Ook op persoonlijk vlak komen verschillen voor, mede bepaald door smaak, ervaring en omgeving. Kortom, luisteren is een psychisch proces, waarbij de mens alle mogelijkheden die hem tot beschikking staan zal gebruiken, anders luistert hij gewoon niet. Analyserend luisteren is in wezen een vollediger luisteren dan een aantal vermogens niet gebruiken.
De drang om te verbeteren, dat is een ego kwestie. En dat jezelf pas toe laten als 'er om gevraagd wordt', dat geloof je toch zelf niet? 
Maar wat is er mis met 'ego'?
Blijkbaar voel je je aangesproken.
Goed, ik heb mezelf toch even pauze gegeven van het invoeren van mn boekhouding.
Muziek is in de 1e plaats ontstaan om stemmingsgevoelens te creeeren.
Kijk maar naar Indiase raga's en dan begrijp je vast wel wat ik bedoel.
het zijn de frequencies die iets teweeg brengen bij ons, de mens.
Dit lijkt me normaal luisteren.
Analytisch luisteren kun je in verschillende vormen gieten t.w. bijv. tijdens het mixen of dat ene spoortje niet te
hard, of te zacht is.
Of bijv. tijdens het masteren analyseren of bepaalde freq's een beetje gefilterd moeten worden.
Of analyseren of het arrangement wel kloppend is.
En zo kun je ernog wel meer bedenken lijkt me.
Wie zegt dat ik analytisch luisteren niet normaal vind???
Als je dat uit mn woorden haalt zou ik zeggen dat dat niet normaal is.
Misschien voor jou ondenkbaar maar ik kan mijn smaak voor muziek heel makkelijk uitschakelen terwijl ik een plaatje
aan het masteren ben wat niet overeenkomt met mijn smaak.
Al zijn het schlagers toch zal ik dat op een professionele manier benaderen en er het beste resultaat proberen uit te halen.
Ook al begrijp ik best wel wat je bedoeld en deels east/west uit ervaring kan beamen.
Zoals jij het nu probeert te verwoorden is iets wat hier niet wordt gevraagd volgens mij.
De vraag is nl of je nog onbevangen naar muziek kunt luisteren als het je hobby/beroep is.
Nou heel simpel, ik kan dat heel makkelijk.
En iemand die dat niet kan is in mijn ogen op een verkeerde manier veels te serieus bezig met muziek.
Daar is vaak moeilijk mee samen te werken vanwege het feit dat ze niet kunnen relativeren.
En Wout als mij wordt gevraagd een track te analyzeren dan kan ik dat super geconcentreerd doen,
in een split/second bij wijze van spreken.
En concentratie vermogen heeft vaak iets te maken met meditatie.
Als ik dezelfde track had beluisterd zonder dat me gevraagd was het te analyseren dan zou ik me werkelijk afvragen waarom ik daar een oordeel over zou moeten hebben. Dat is nou ego.
Als ik het leuk vind dan luister ik er naar en anders sluit ik me er voor af, behalve als de volume knop op 10 staat.
Maar laten we eerlijk zijn, muziek is uiteindelijk gewoon 1 vd vele illusies in deze wereld maar het is wel een leuke illusie.
)
