Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Note: This feature may not be available in some browsers.

Ik kan de zwaartekrachttheorie verwerpen, maar ga evengoed nog op mijn smoel als ik van een trapje flikker.
Ik weet overigens niet of er veel mensen zijn die zo in de wedstrijd staan, volgens mij is het meer een kwestie van desinteresse en het idee dat men prima zonder kan, dan iets om actief te bestrijden.
wat kan het jou tenslotte schelen wat een ander doet in zijn muzikale omzwervingen?
Maar dan zeg je het zelf over je eigen werk en dat is prima.... omdat ik eigenlijk in dit genre nog helemaal niets luister...
Ik krijg wel een beetje het gevoel dat je van jezelf vind dat je iets muzikaal ongelooflijks en ongekend aan het verzinnen bent, maar er bestaan al 10 tallen jaren hele genre's muziek uit jouw 'aanpak'. Ik ben blij dat jij heel enthousiast bent en er een nieuwe wereld voor je opent maar nee je bent nog 'niet rijk' met jouw nieuwe vondst want ze is enkel een nieuwe vondst voor jezelf. Wat mij beteft ben je aan het jammen zonder midi-clock en met muziektheoretische kennis , meer ook niet.
Dat is kwetsend voor mensen die heel bewust de taal geleerd hebben.
Je hebt niet veel invloed op wat andere mensen vinden of denken, dus je daar druk over maken is een vrij zinloze bezigheid. Zoals de Fransen zeggen: "opinions are like assholes, everybody has one - and most of them stink". Wederom zou ik eerder mijn schouders ophalen en denken 'your loss'. Of de Nederlandse evenknie daarvan. Het feit dat jij die kennis wél beheerst en toepast, kan je ook een edge geven. Een soort geheim wapen zeg maar.Als je uit desinteresse of welke andere reden dan ook muziektheorie links laat liggen, prima, maar het idealiseren van het ongeschoolde genie vind ik minder prima. Muziektheorie heeft een negatieve klank en die kwetst in ieder geval mij. Misschien ben ik te gevoelig.
Een beetje net zoals laatdunkend reageren op mensen die muziek maken zonder dat ze muziektheorie kennen. Ieder doet het op zijn manier, met zijn eigen doelstellingen, belangen, beschikbare tijd en energie, aanpak die voor hem werkt, etc."Jimi Hendrix heeft 't ook niet nodig gehad". Dat is kwetsend voor mensen die heel bewust de taal geleerd hebben.


Dat bedoel ik dus inderdaad. Als je actief muziektheorie verwerpt, stel ik voor dat je je maaksels ook geen muziek noemt.
En met actief verwerpen bedoel ik ook laatdunkend, sarcastisch reageren. "Jimi Hendrix heeft 't ook niet nodig gehad". Dat is kwetsend voor mensen die heel bewust de taal geleerd hebben. Nog los daarvan is Jimi waarschijnlijk opgegroeid in een wereld die bol stond van de geniale invloeden. Het is niet zo dat je niet zelf kunt leren, maar vanaf de schouders van reuzen is het veel leuker, tenminste: dat vind ik.
Als je uit desinteresse of welke andere reden dan ook muziektheorie links laat liggen, prima, maar het idealiseren van het ongeschoolde genie vind ik minder prima. Muziektheorie heeft een negatieve klank en die kwetst in ieder geval mij. Misschien ben ik te gevoelig.
Het is wel een raar idee dat iemand actief muziektheorie zou verwerpen, want daarmee verdwijnt het niet. Ik kan de zwaartekrachttheorie verwerpen, maar ga evengoed nog op mijn smoel als ik van een trapje flikker.
Het niet gebruiken van het grid of een click track van Ableton wil niet zeggen dat je muziek zonder vast tempo hoeft te maken. Veel muziek wordt natuurlijk opgenomen zonder click track, en zelfs als je alles zelf inspeelt kan dat allemaal zonder click track, maar toch met een vast tempo. Denk aan de classic albums van Stevie Wonder, die vaak zelf een drumpatroon speelde waar de andere partijen bovenop kwamen te liggen. Blijkbaar gaat het (in plaats van die click track) er meer om dat je bepaalde dingen loslaat, zoals tempo en tonaliteit, en juist spontaniteit opzoekt. Dat is op zich een prima doel.Zoals ik in de "wat heb jij vandaag gedaan met je synths"-draad al zei kan ik niets met niet-menselijke grooves. Ik gebruik Ableton alleen maar zonder clicktrack en met mezelf als puls. Ik wil dit nog verder doortrekken en alleen maar muziek maken die ik zelf live, one take, kan spelen. Hierbij een allereerste poging. De UB-Xa staat wel op de arpeggiator maar niet in eerste instantie als puls, maar als bewegend landschap met langzame attack en lange release. De Kurzweil stuurt een keymap aan met mijn stem als bron, en samen met de UB door de interne kathedraal-galm.
Wat vinden jullie van het idee? Ik realiseer me dat dit eerste opzetje ook echt een wolk is en niet veel metrische informatie bevat, maar hier moet ik dan flink voor oefenen. Dus weg met alles dat mechanisch, kunstmatig, geprogrammeerd is. Als tegenhanger van AI en hersenloos (over)produceren. Rode knop indrukken en losgaan. En dus zelf heel goed worden in live spelen. Dus vaardigheid, kennis, kunde en ervaring in plaats van snel, gemakkelijk, plat en goedkoop. Zo maar een woensdagochtendideetje. Ben ik al bijna rijk?
Zoals de Fransen zeggen: "opinions are like assholes, everybody has one - and most of them stink".


Je verwart muziektheorie met tonaliteit. Ik denk dat wat jij nu voelt precies is wat me dwarszit. Muziektheorie is niet het strijkkwartet dat op een hittepetitterige manier drieklankjes zit te krassen. Muziektheorie beschrijft ook al deze dingen die jij hier noemt. Júist die dingen die jij hier noemt zijn mogelijk dankzij muziektheorie. Als je wil vorsen, moet je eerst de geschiedenis kennen. Met jouw voorbeelden bewijs je eigenlijk precies wat ik wil zeggen (maar vast op een onhandige manier verwoord).Volgens zulke dogma's zullen bv sommige soundscapes van Voice Actor of het vroege werk van Scanner geen muziek zijn terwijl ze wel muzikale elementen bevatten. Of de noiseterror van Merzbow, vast ook geen muziek volgens het puritanisme alhoewel het vol dissonanten, tegenritmes etc zit. Of het (ook hier) veelbezongen Autechre in hun latere werk. En maakte Stockhausen, toch een van de grote moderne componisten, geen muziek met zijn Helikopter Strijkkwartet? En Pierre Schaeffers Musique(!) concrète?
Zomaar willekeurige voorbeelden, zijn er vast meer en betere. Maar allemaal deels of helemaal haaks op de gangbare muziektheorie als het gaat om ritmes, harmonieën, melodie etc. Maar ze geven wmb aan dat je met en zonder het navolgen van muziektheorie wel degelijk muziek kan maken, waardoor de hele discussie zinloos wordt.
Ik verwerp deze dingen dus geenszins! Integendeel! Ik vind dat als iets niet schuurt of wringt je het beter niet had kunnen maken. Zo, dat "dogma" zal ook wel weer de volle laag krijgen ;-) Muziektheorie beschrijft dit allemaal. Ik heb het niet over 1000 jaar oude harmonieleer uit Duitsland.Het heeft ook niets van doen met goed of slecht (Merzbow is lastig goed te vinden, behalve dan om de visite weg te jagen). Ik vind bovenstaande voorbeelden vooral interessant omdat ze me ongemakkelijk maken: wat vind ik goed of slecht, hoe lang hou ik Autechres Elseqs uit... Misschien dat jij ze verwerpt omdat ze de wetten van de muziektheorie tarten (of je het gewoon bagger vindt). Ieder z'n eigen kopje thee.
Ik ben heel erg antireligieus, en ik ben blij dat je dit schrijft, want dit bewijst dat ik volkomen verkeerd, zelfs diametraal tegengesteld begrepen word. En dat komt vrijwel zeker door mijn gebrekkige, hoogdravende en emotionele manier van verwoorden. Escuses. Ik wil juist geen dogma's. Zeggen dat je zonder theorie vrijer bent om creatief en expressief te zijn is een gevaarlijk dogma!Je argumentatie heeft iets religieus: als het niet aan muziektheorie voldoet is het geen muziek, ofwel: als het niet de bijbel/koran/thora voldoet, dan is het geen waar geloof... Terwijl je eigenlijk, net als elke zeloot, zegt: als het niet aan mijn interpretatie daarvan voldoet, is het niet juist. Ik chargeer natuurlijk, tenzij je van plan bent binnenkort een contrapunt-kruistocht, drieklank-jihad of muziektheorie-inquisitie te starten.
Ik bedoel ál deze muziektheorieën! Ik bedoel het hele concept van muziek met respect benaderen, en dus zo zuiver mogelijk bestuderen wat iedereen deed vóór jou, dat bedoel ik met de taal leren, alvorens er tegen te trappen. Campert schreef Tjeempie nadat hij virtuoos werd in alle aspecten, zowel technisch als kunstzinnig, van de Nederlandse taal. Dát is schuren, dat is een verhaal vertellen. Niet "gewoon maar wat doen". Dat vind ik respectloos, maar dat wordt in muziek dus wel verheerlijkt.Het is IMHO dan ook niet de muziektheorie die (hier) een negatieve klank heeft, maar mensen die hun opvattingen daarover als dogma opleggen. Waarbij het nog maar de vraag is wélke muziektheorie (westerse, arabische, indiase, chinese etc) en uit welke periode (zie deze geweldige ruzie over hoe een kerkorgel in Zwolle gestemd moet worden).
Je hebt me echt maximaal verkeerd begrepen. Ik zie muziektheorie juist als een beschrijving van wat er al gebeurt, niet een set van regels, geen wetboek, geen bijbel. Door te bestuderen wat er gebeurt leer je de taal, en als je die geleerd hebt kun je pas zelf vertellen.Je gaat ook uit van een vaker door 'makers' uitgedragen misconceptie, vrees ik: proberen als zender (in dit geval de muziekmaker) iets op te leggen aan de ontvanger (de luisteraar). Die heeft zijn eigen set waarden en voorkeuren waarop hij jou 'maaksels' beoordeelt. Ik zou zeggen: probeer die waarden en voorkeuren te beinvloeden door wát je maakt, niet door voor te schrijven hoe die gemaakt moeten worden.
Mijn beroep is mijn passie. Ik heb met heel veel respect de taal van muziek geleerd en vertel daarmee verhalen. Mensen die dat niet doen, zelfs het belachelijk maken, worden als helden vereerd. Hoe vaak hoor je niet: "en hij kan niet eens noten lezen", met een boze blik op een geschoolde muzikant. Hoe durven wij ons muzikant te noemen. Dat is kwetsend. En dat bedoelde ik in het begin ook al: de nerd die zijn leven in het teken van muziek stelt wordt afgebrand en de snelle jongen met de grote bek die pist op muziektheorie is de grote held. Hiermee word je als geschoolde muzikant dikwijls geconfronteerd. En je gaat voorbij aan de twee vormen van non-muziektheoriemuziek: 1) muziek die op gevoel is gemaakt zonder bewuste kennis van de theorie, en 2) muziek die is gemaakt terwijl muziektheorie als inferieur beschouwd wordt, belachelijk gemaakt. 1) is ontroerend prachtig en ook logisch, en 2) is kwetsend.Begrijp overigens in het algemeen niet waarom mensen zich gekwetst of beledigd zouden voelen door de mening van anderen - en al helemaal niet waarom anderen die mening dan niet zouden mogen verkondigen of hun gedrag moeten aanpassen ('je mag het geen muziek noemen'). En wie de schoen past: non-muziektheoriemuziek wegzetten als 'maaksels': is dat dan niet kwetsend?