Het zal je waarschijnlijk niet verbazen, maar ik ben het niet met je eens
Er is altijd in de orgel registratie een cultuur geweest in het 'nadoen' van bestaande instrumenten, waar vooral de electronische orgels buitengewoon in waren, zoals 'hobo', 'strings' en 'trompet'. In het gewone orgel was de 'Vox Humana' een zeer geliefd register. Helaas klonken deze geluiden voor geen meter, tenminste, beslist niet zoals de naam van het register doet vermoeden.
De synthesizer zou deze instrumenten wel kunnen imiteren, althans, veel beter. Natuurlijk gingen veel muzikanten denken dat ze alle andere instrumenten kunnen vervangen. Per slot denken veel keyboard spelers dat heden ten dage nog steeds.
Maar dat wil nog niet zeggen dat de intentie van het ontwerp 'synthesizer' de emulatie van andere instrumenten inhield? Juist alle geluiden, die met het apparaat mogelijk zijn, was de optie.
Inderdaad, presets zijn in principe al een beperking van de mogelijkheden van een synthesizer. Bob Moog was daar geen voorstander van, net als hij eigenlijk helemaal geen voorstander van de MiniMoog was, want die vond hij al te beperkt.
Het zijn de muzikanten die van al die vele mogelijkheden gruwen, meestal met de opmerking dat men geen technicus is, maar artiest
Er waren eigenlijk drie opties:
1 de muzikant ging zich verder verdiepen in de techniek;
2 de synthesizer werd door twee personen bespeeld - de muzikant en de technicus of
3 de synthesizer werd veel eenvoudiger te bedienen en daardoor beperkter.
Nog steeds werkt deze houding door, gezien bv de slechte populariteit van een instrument als de Nord Modular... Zowel klant als verkoper vinden het instrument te ingewikkeld.
Wout
