Origineel geplaatst door JazzMann
ben fotograaf en zo'n foto kan je maken met elk toestel waar je min of meer controle hebt over sluitertijd en of diafragma en ISO waarde (lichtgevoeligheid)
Techniek is niet zo moeilijk; zet camera op manuale bediening, lichtgevoeligheid rond 800 tot 1600 iso denk ik, als je de functie hebt een diafragma (isis) te kiezen ga voor iets tussen 2.4 - 7.2, zoom volledig in en stel scherp op maan, draai de sluitertijd bij tot je een correctie belichting hebt, bij voorkeur iets -1 tot -2 'stops' onderbelichten zo wordt ze geen witte schijf & bij voorkeur van statief fotograferen. Als de maan te snel beweegt en een veeg wordt verklein dan de sluitertijd en open iris... en flitsen helpt ni veel
Als je alleen maar controle hebt over belichting (exposure) stel dan in op -1 of -2
Zo'n goeie fotograaf ben ik uiteraard niet, dat ik met die stops ga beginnen zoeken.

Het is gemaakt met een Canon Powershot S3 IS, op statief, ISO 200 (denk ik, kan ook 100 zijn, ik heb vanalles geprobeerd met deze twee waardes), volledig ingezoomd (er zit een vrij straffe 12x optische zoom op) en sluitertijd van 4 seconden.
Vandaar dat de maan onscherp is, en het sterretje er links onder een klein streepje is geworden.
Ik had ook nog kunnen proberen iets op 400 of 800 ISO te doen om dan een kleinere sluitertijd te kunnen hebben, maar de S3 neemt dan meer ruis op dan iets anders (bij wijze van spreken).
Het is een fijn apparaatje hoor, die S3. Hij zit in het segment tussen de compacte digitale en de reflex camera's. Dus meer mogelijkheden wat betreft sluitertijden, diafragma bvb, maar toch geen gesleur met aparte lenzen (die volgens mij een even erge 'gear-lust' veroorzaken als het hebben van synths

- één zulke hobby is genoeg voor mij)
En de Supermacro is fantastisch! Je kan je lens in principe tot tegen een voorwerp plaatsen (een ontluikende knop aan een tak bvb) In principe, want ik zou het toch niet doen. Elk krasje is er een te veel.