Dr van Lansberg
Gepokt en gemazeld
Voor mij zijn er eigenlijk twee bepalende momenten geweest. Het eerste moment zette mij aan tot het leren bespelen van de viool. Ik was een jaar of 8 denk ik. Op school hadden we AVM (tegenwoordig AMV), algemeen vormend muziekonderwijs, spelen op de blokfluit, de triangel en de tambourijn als ik me niet vergis. Als je dat dan na een jaar nog leuk vond en ook een heel klein beetje aanleg had voor het bespelen van een instrument, mocht je een "echt" instrument gaan bespelen, met lessen op de echte muziekschool 
. Bij de test op de muziekschool werd door de directeur (jawel!) gesuggereerd om een strijkinstrument te gaan bespelen. M'n ouders zagen de bui al hangen en waren bang voor jarenlange terreur van krassen en piepen op een veel te duur instrument door iemand uit de pre-puberale levensfase. En er stond immers al een piano, dus waarom die keuze niet gewoon maken?
Om mij te ontmoedigen pakte mijn vader op de eerstvolgende zaterdag een LP met de meest ingewikkelde vioolpartijen die hij kende uit zijn verzameling en liet hem mij, verplicht, zittend op de bank, volledig beluisteren. Het ging om viool concert nummer 1 van Pagganini. Ik werd er stil van, maar helaas voor die ouwe van me, niet door de compexiteit of zwaarte van wat ik hoorde. De volgende zondagochtend was ik, zoals gebruikelijk eerder op dan mijn ouders. Toen mijn pa de woonkamer in liep, betrapte hij mij, zittend in zijn stoel met de koptelefoon op, luisterend naar dit concert. Zijn actie had dus duidelijk niet het gewenste effect.
Voor wat betreft de electronisch muziek, ik luisterde toen ik een jaar of 13 was elke donderdagavond naar de LP-show van Wim van Putten, later de CD-show. In die tijd werden echt alle nieuwe CD releases van de week ervoor genoemd, ongelooflijk maar waar. Van sommige CD's liet hij een nummer horen. IQ toen een nieuw album uit, The Wake. Van dat album werd het openingsnummer Outer Limits gedraaid. Ik wist niet wat ik hoorde, een 5/4 maat?? What the hell! En dat een 4/4, 9/8. Ik snapte er helemaal niets van maar wat geweldig! Synthsolo's waarvan ik kippenveel kreeg. Wauw! Dat moest ik ook gaan doen. Als ik er nu naar luister, past het uitstekend in het tijdsbeeld van de jaren 80. Een en ander klinkt nu namelijk nogal gedateerd
.
. Bij de test op de muziekschool werd door de directeur (jawel!) gesuggereerd om een strijkinstrument te gaan bespelen. M'n ouders zagen de bui al hangen en waren bang voor jarenlange terreur van krassen en piepen op een veel te duur instrument door iemand uit de pre-puberale levensfase. En er stond immers al een piano, dus waarom die keuze niet gewoon maken?Om mij te ontmoedigen pakte mijn vader op de eerstvolgende zaterdag een LP met de meest ingewikkelde vioolpartijen die hij kende uit zijn verzameling en liet hem mij, verplicht, zittend op de bank, volledig beluisteren. Het ging om viool concert nummer 1 van Pagganini. Ik werd er stil van, maar helaas voor die ouwe van me, niet door de compexiteit of zwaarte van wat ik hoorde
. De volgende zondagochtend was ik, zoals gebruikelijk eerder op dan mijn ouders. Toen mijn pa de woonkamer in liep, betrapte hij mij, zittend in zijn stoel met de koptelefoon op, luisterend naar dit concert. Zijn actie had dus duidelijk niet het gewenste effect.Voor wat betreft de electronisch muziek, ik luisterde toen ik een jaar of 13 was elke donderdagavond naar de LP-show van Wim van Putten, later de CD-show. In die tijd werden echt alle nieuwe CD releases van de week ervoor genoemd, ongelooflijk maar waar. Van sommige CD's liet hij een nummer horen. IQ toen een nieuw album uit, The Wake. Van dat album werd het openingsnummer Outer Limits gedraaid. Ik wist niet wat ik hoorde, een 5/4 maat?? What the hell! En dat een 4/4, 9/8. Ik snapte er helemaal niets van maar wat geweldig! Synthsolo's waarvan ik kippenveel kreeg. Wauw! Dat moest ik ook gaan doen. Als ik er nu naar luister, past het uitstekend in het tijdsbeeld van de jaren 80. Een en ander klinkt nu namelijk nogal gedateerd
.
wat een fantastische platenkeuze altijd (en alles aan elkaar gepraat met robot stemmetjes)
