indrukwekkende muziek ervaringen?

Bob Marley

Bob Marley

Origineel geplaatst door Arv
Reggae:

1979
- toen ik bij mijn neef thuis (enorme reggae fan) verschillende 12"s hoorde was ik hooked aan deze muziekstijl. Vooral de DUB vond ik geweldig (nu nog)


Ik ben alleen een fan van Raggae van Bob Marley zeer goed. De rest heeft me eigenlijk nooit kunnen boeien op een aantal nummers van Black Uhuru en Pter Tosh na dan. Het vreemde bij Bob Maley is dat hij live altijd veel beter klonk dan zijn studio platen. In een studio opnemen is blijkbaar ook niet alles. Al die studio platen van hem klinken zo afgrijselijk tam.
De rauwe magie met zijn live opnamen is toch wel een erg schril contrast met de meeste van zijn studio opnamen.
 
Een aantal jaar (denk een jaar of 7) terug in paradiso. Tijdens de (jammergenoeg) steeds slechter wordende Gotham feesten. De eerste feesten waren echt supergoed vond ik, maar het begon wat meer de 'commercielere' kant op te gaan voor mijn gevoel.

Maar tijdens één van die feesten een optreden van Feindflug. Het was in de kleine zaal. Wij stonden vooraan en de beats en noises knalden echt door de zaal heen. Helemaal in trance, keihard uit je dak gaan.

En de opvolgende keer de acoustische set van Deine Lakeien. Damn, wat zijn die goed zeg. En dan halverwege het optreden aan het publiek gaan vragen of ze nog lege flessen hebben om op de piano snaren te zetten. Dit vanwege het effect wat het geeft. Briljant :)

En een keertje Crüxshadows inde Baroeg in Rotterdam. Echt afgeladen vol, maar wat een sfeertje.
 
New Order in Paradiso op de 'verjaardag' van Ian Curtis, als je snapt wat ik bedoel, 17 mei. Als toegift speelden ze alles van Joy Division in ongeveer twee uur!
Da's nog eens een toegift!
Moet ergens in 85 of zo geweest zijn.

Verder bijvoorbeeld de 1e keer Birthday Party in de Effenaar, Cabaret Voltaire, Liaisons Dangereuses, DAF, Pop Group, James Chance, A Certain Ratio, Fad Gadget, enz...
dat waren nog eens tijden, jaja.
 
Ik kan veel verschillende momenten opnoemen. Een die me gelijk te binnen schiet was in '88 in discotheek Stalker in Haarlem. Volgens mij was dat zo'n beetje de eerste keer dat ik echt met acid house in aanraking kwam en ik wist niet wat me overkwam. Opblaaspoppen in netten aan het plafond, schedels op de muur geschilderd en Stakker Humanoid beukte door de speakers (nog steeds een toptrack trouwens).

Maar vooral de manier waarop de mensen aan het dansen waren heeft denk ik indruk gemaakt. Ik weet dat dit nu allemaal nogal suf klinkt, maar op dat moment was het gewoon allemaal zo vaag dat het wel van een andere planeet leek te komen. Krijg bijna nog rillingen als ik er aan denk :)
 
Dominator - Human Resource, Toen ik een maand aan zee verbleef
Insider - Destiny, Larocca
Moogwai - Viola, Trance Energy
en sinds kort: bv. Zoo Brasil - Crossroads
 
In willekeurige volgorde:

-The Shamen (live) 1991 in Paradiso
-The Brecker Brothers (live) 1996 NSJF, in 't bijzonder het nummer: Harpoon
-Wayne Shorter (zelfde festival)
-Alfred Brendel in Concertgebouw 1988
-First Power (van Revelation - a.k.a. A. Estrada & M. Muzique) op de draaitafel gelegd door Dimitri in Roxy (1990)

Meer recent? Kraftwerk in Tilburg paar jaar terug.
 
Degene die me het meeste is bijgebleven was toch wel reggae sundance 2005. 's middags zou Mickey General optreden. We zaten nog op de camping en opeens hoorde we Bob Marley. Dan denk je, ja dat hoor je zo vaak. Maar dit was net echt. Bleek dat Julian Marley op het podium was komen staan en Natural Mystic zong. Echt Kippevel, niet normaal. We zagen natuurlijk niks, maar we stonden met een groepje te gillen dat het zoveel op Bob leek.

Dus, snel naar het podium gegaan. Was het een hele MAsh-up daar, met niet allen Julian, maar ook Rita Marley op het podium. Samen met Mickey General en Toots and the maytals (als ik het me goed herinner) en Tanya Stephens (en misschien ook nog Lee Perry, maar dat weet ik niet meer zeker). :peukie:
Dit optreden was meesterlijk goed en ik snap nog steeds niet dat Sjean Paul dat weekend het hoofdoptreden was en niet heel die verzameling oldskool Mofo's.
 
-de eerste keer dat ik als klein jongetje Oxygene IV hoorde bij Toppop.

-Toccata en Fuga in D mineur in de Keulse Dom (omstreeks 1979).
Als een onwillig negenjarig jongetje gaan zitten om papa en mama een plezier te doen en compleet onverdonderd het pand weer verlaten.

-concert van Vangelis in Rotterdam. Dat alles achteraf niet zo live bleek, maakte het niet minder indrukwekkend.

-1998. Een straatmuzikant op een zoele lente-avond op een pleintje ergens in Londen. Hij speelde niet onaardig gitaar. Toen klonken de eerste noten van 'Here comes the sun', bleef iedereen stilstaan en begonnen zo'n honderd omstanders zachtjes mee te zingen.


groet

Tom
 
Hmm, The Prodigy in Central Studio's te Utrecht. 1993? 1994? Waanzinnig optreden in vrij kleine zaal, we stonden helemaal vooraan en Leeroy, Keith en Maxim kwamen gewoon regelmatig tussen het publiek mee feesten :) Jammer dat ze sinds ze een grote festival act geworden zijn zo arrogant overkomen.
 
ik kan er wel een paar bedenken...

private investigations Dire straits..

the show must go on... ( erg aan gehecht aan dat nummer)

nothing compares 2 U van Conner

ehmm

Philip glass KoyaanQatsi over de PA in het theater waar ik toen werkte

Canto Ostinato van Ten Holt

toch ook wel een beetje mijn eigen muziek en vooral de reactie van mensen, maar dat heeft iedereen wel denk ik
 
Een concert van the Rollins Band op Lowlands in 92 vond ik ook wel vrij indrukwekkend, of beter gezegd.. verpletterend, en dat bedoel ik letterlijk.. :D

Verder vond ik Ozric Tentacles op Pinkpop in 97 ook erg fantastisch, hoe een vrij onbekende band (niet voor mij natuurlijk) zo'n grote tent helemaal uit zijn dak kreeg, geweldig gewoon.

Ik heb ook veel concerten gezien oa in de Kuip, oa Simple Minds, Pink Floyd, Rolling Stones, U2, Dire Straits, Metallica, Guns 'n Roses (die 2 uur te laat begonnen maar een ontzettend goeie show neer zette)
Maar de grootheid van een concert vind ik niet bepalend voor de 'indrukwekkendheid'. Het is wel druk maar de afstand tot de de band is echt te groot vind ik. Leuk hoor al die videowalls en lichtshows en mensen massa's, maar het heeft weinig met een optredentje geven te maken.

Ik heb 'Gotcha' gezien in Nighttown, Urban Dance Squad, Lee Perry, Israel Vibration en nog veel meer.
In kleine zaaltjes komt bij mij het meest lost. Je kan de band van dichtbij zien en als ze er zin in hebben dan slaat dat altijd over op het publiek.

Wil je een echt indrukwekkende live belevenis qua alles 'huge'.. ga dan naar Glastonbury in Engeland, daar komen echt heel veel grote namen elke keer weer en dat festival verslaat voor mij echt alle festivals qua alles, het is alleen wel afzien, alles is duurrrr. het is drukkkkk.. maar wel echt dope.

Maar festivals zijn zowiezo tof, toffer dan een enkel concert van een band in een of ander stadion of bijvoorbeeld Ahoy, hoewel vaak de enige manier om een bepaalde grote naam toch nog te zien, vind ik het jammer dat ik 'die goeie ouwe tijd' niet zelf heb mee gemaakt.

Maar goed, hoop bla, indrukwekkenste muziek ervaring voor mij.. echt geen idee.. Waarschijnlijk toen ik in een Amsterdamse koffieshop zat en ik voor het eerst Pungent Effluent van Ozric hoorde.. ben blij dat ik toen gevraagd heb wat DAT was.. :{
 
Kraftwerk, en Zappa live.

Ik ben jaloers. Ik had Zappa zo graag een keer Live willen zien, maar ik was er te jong voor. En nu is hij op :( Maar misschien dat ik Kraftwerk nog eens in levende lijve kan bewonderen, staat ook hoog op mijn lijstje.
 
Dweezil Zappa speelde vorig jaar nog in Antwerpen en in de Melkweg, Amsterdam, het is dan wel geen 'Frank', maar Dweezil kan er ook wat van! :okdan:
 
my bloody valentine live in de paradiso met een ~ 10 minuut durende versie van you made me realize als afsluiter en een gratis toegift in de vorm van een piep die een dag of drie bleef hangen, kan niet wachten om ze weer te zien
 
Het overlijden van Toto drummer Jeff Porcaro.
Het eerste concert met hun "nieuwe" drummer was op de avond dat de El-Al Boeing in Amsterdam crashte.;{
RIP Jeff.
 
De eerste keer dat ik de nieuwe singles 'Strangelove' en 'Never let me Down' van Depeche Mode hoorde.

De live versie van 'World in my Eyes' van alweer Depeche Mode tijdens de Devotional Tour.

Iedere keer als ik luister naar één van de symfonie-en van Mahler, met een speciale voorkeur voor de 2de en de 9de.
 
- Mijn eerste clubnacht in Dusseldorf in 2006. Een buitenlands vriendinnetje nodigde ons uit en nam ons mee naar club Harpune. We kwamen om 01.00 aan en zijn gebleven tot de laatste plaat (08.00) Vanaf dat moment verliefd op house/minimal/techno
- Per ongeluk een keer terecht gekomen bij een concert van Marillion. Het nummer Neverland is voor mij nog steeds het meest heftige nummer wat ik ooit heb gehoord. Geweldige show was dat!
 
Back
Top