low cost goede piano en orchestrale klanken

Ik heb de PS60 beluisterd, omdat ik het een interessant concept vind. Maar ik vond hem erg dun en licht klinken. Het ontbreekt in ieder geval aan lage tonen. Op zijn best kun je die er via een eq bij in draaien.
Maar ik denk dat een M50 toch een stuk voller klinkt.

Over het algemeen geldt: als je voor een kwart van de prijs de klank van het origineel zou kunnen kopen, dan is dat te mooi om waar te zijn. En dat is het ook, want anders zou de fabrikant het origineel niet meer verkopen.
Wie zou niet een Fantom, Motif, of Kronos zonder sequencer en sampling willen hebben voor 499-699 euro? Bijna iedereen. Maar de pro-modellen zijn niet voor niets veel duurder en dat ligt niet aan de extra mogelijkheden (software kost niets als het al ontwikkeld is), de afwerking van de kast (zou hooguit 50 euro schelen) of de aansluitingen. Het zit hem in de klankkwaliteit.
Dus prefereer ik een oud prof model boven een nieuwe budget-synth. Mag een Juno-Di of PS60 nog zo'n mooie pianoklank bieden, maar je prikt er niet mee door de mix. Sluit een oude JV of Fantom aan en de klank waait je om de oren.

PS60: geen gebrek aan lage tonen.

Ik weet niet waar je het apparaat hebt beluisterd (zelf bespeeld? YouTube? door wat voor installatie?), met welke patches (er zijn bijvoorbeeld al meer dan 10 piano patches, sommige klinken dunner dan andere, met opzet) en hoe objectief je was (no offense...), maar zonder daar iets van te weten, zegt zo'n conclusie "dun & licht" niet veel. Ik ben het in elk geval niet met je eens. (Ik zeg natuurlijk niet dat een PS60 net zo goed is als een Kronos, maar wel dat de hardware niet zorgt voor een 'dun' karakter.)

Afwerking van de kast, hoeveelheid knoppen, etc is wel degelijk van zeer grote invloed op de prijs, en kan gemakkelijk meer dan 50 euro verschil maken.

En dan hebben we natuurlijk nog het aspect dat prijzen niet perse worden bepaald op basis van kostprijs, maar door een product manager die denkt "voor dit product kan ik zoveel vragen en dan verwacht ik er zoveel te verkopen". Dat wordt vaak over het hoofd gezien.

Introductieprijs van PS60 in 2010 was 700 pond, zie ik op musicradar. Introductieprijs M50 in 2008 was 900 pond. Kortom, geen gigantisch verschil.

Over het prikken door de mix moest ik ineens aan een andere forumpost denken: https://www.synthforum.nl/forums/showthread.php?t=164988&page=5
...en zie ineens dat dezelfde mensen er dezelfde meningen op nahouden... :)
 
Ik heb wel al meer klavieren gehad in mijn leven. :)

Maar het is zeker interessant als ik een synth-met-keys kan vinden voor deze toepassing ipv voor een oplossing te moeten gaan met een masterklavier en module.

Mijn conclusies momenteel:
-oudere Kurzweils hebben allemaal die (voor mijn smaak) saai compleet smoothgeprocesste klanken die 15 jaar geleden nog iets waren
-allernieuwste Kurzweils zijn boven budget
-Yamaha is mijn ding niet qua akoestische piano. Iets te fel, en met EQ en filter wordt het dan te dof als het felle er eindelijk uitgedraaid is.
-algemeen klinkt het nieuwste spul op realistische klanken toch wel beter dan ouder

blijft dan over:
-Roland XV reeks, hoewel het wel optelt als je nog apart expansion boards gaat kopen + masterkeys
-Misschien XV reeks module + leuke synth voor de keys
-Korg maar dan recent om een fatsoenlijke piano te hebben. M50 kan, maar dan wel echt cheapo want een tweedehands Krome is beter en ook niet zo duur


Ik zie ze niet vaak, maar de iets oudere Juno Stage zou ook wat kunnen zijn. Is eigenlijk een Sonic Cell met toetsen (incl de mogelijkheid om 2 SRX kaarten toe te voegen). Nieuwprijs zo'n 1000 euro, dus tweedehands misschien haalbaar...
 
Ik heb de PS60 op een goede koptelefoon beluisterd. Dat doe ik liever dan de overige mensen in de winkel lastig te vallen met mijn gepiel. De klanken zijn goed, maar op de één of andere manier staan ze op de achtergrond en klinken ze licht en droog. Dat ben ik van Korg niet gewend. Normaal word je bij een Korg overdonderd door blazende combi's in een bad vol effecten.
Bij een Korg moet je het over het algemeen niet hebben van de enkele klanken en daar valt de PS60 ook door de mand. Bij een Microstation met dezelfde klanken kun je mooie combi's programmeren, waar je bij een PS60 alleen klanken uit de 6 categorieën kunt combineren. Maar geen brass met een brass...
Verder gaat het inderdaad over wat de fabrikant kan vragen voor zijn product. Het uitschakelen van functies uit het topmodel kost eigenlijk meer dan het niet uitschakelen ervan. Er wordt vooral bespaard op de kosten van de D/A-converters. En dat merk je in de mix. Een touchscreen, sequencer of sampling kan iedereen tegenwoordig wel missen, maar daar zitten de kosten niet in. Wel in de werkelijke hardware.
 
Laatst gewijzigd:
@pip: de oude Juno Stage is inderdaad interessant. Die is nog gebaseerd op de Fantom. De nieuwe Juno Stage heeft die kwaliteiten en uitbreidingsmogelijkheden niet meer. Die is gebaseerd op de goedkope Di
 
Als er een goedkope Juno Stage langskomt is dat een kandidaat, maar meestal zijn de vraagprijzen (met name in België) zo dat ik dan net zo goed aan de Krome kan gaan.

Maar goed, ik heb nu een lijstje mogelijkheden en ik hou de ogen open. :)
 
Als er een goedkope Juno Stage langskomt is dat een kandidaat, maar meestal zijn de vraagprijzen (met name in België) zo dat ik dan net zo goed aan de Krome kan gaan.

Maar goed, ik heb nu een lijstje mogelijkheden en ik hou de ogen open. :)
Heb je de Casio PX-5s al gehoord ? (soundcloud / youtube....)https://soundcloud.com/#casiomusicgear/privia-pro-px-5s-acoustic-1

Ik heb hem bespeeld op de Messe in Frankfurt en is het meeste waar voor je geld.....

Ik weet Casio heeft nog steeds een amateuristische uitstraling maar in dit geval leveren ze heel erg veel voor het geld en heel veel sound en layer mogenlijkheden met sliders in real time.
 
Let wel op dat je oude Juno Stage koopt. De nieuwe valt in de catagorie 'home-keyboard', qua klankkwaliteit.
Anders heb ik nog wel een mooie uitgeleefde Yamaha PSR-8000 voor je te koop. Daar zitten ook mooie piano's, orgels en orkestklanken in. Klinkt niet minder dun dan een Juno Di en vanwege de loslatende panelen is hij erg goedkoop. :)
 
De Casio PX-5s is erg interessant. Maar de demo's laten alleen de piano, e.piano, clavi en analoge klanken horen. Hoe zijn de felle blazers en de overdonderende strings? Bij de XW was dat niet beter dan bij de home-keyboards.
 
De Casio PX-5s is erg interessant. Maar de demo's laten alleen de piano, e.piano, clavi en analoge klanken horen. Hoe zijn de felle blazers en de overdonderende strings? Bij de XW was dat niet beter dan bij de home-keyboards.
Er zitten geloof ik een paar honderd geluiden op het ding.
Ik moet zeggen dat ik de blazers niet heb beluisterd...wel de strings en die waren gewoon heel goed.

Je kan ook super eenvoudig ''stapelen'' waardoor de z.g. hexa layers een heel vette sound leveren.

Als laatste een heel goed en degelijk spelend piano klavier, wat ik persoonlijk niet van een Krome of Juno kan zeggen.
Maar dat is natuurlijk ook smaak en gewenning.
 
Het probleem met de Casio XW is dat de PCM-klanken heel mager zijn en dat je ze wel moet stapelen.
Ik hoop dat de PCM-klanken bij de PX-5s beter zijn, maar ik verwacht hetzelfde als bij de XW: geen Korg of Yamaha-niveau.
 
Mark-T; schreef:
Wie zou niet een Fantom, Motif, of Kronos zonder sequencer en sampling willen hebben voor 499-699 euro? Bijna iedereen. Maar de pro-modellen zijn niet voor niets veel duurder en dat ligt niet aan de extra mogelijkheden (software kost niets als het al ontwikkeld is), de afwerking van de kast (zou hooguit 50 euro schelen) of de aansluitingen. Het zit hem in de klankkwaliteit.

Hmmm...de top modellen zijn oa gebouwd voor veel live optredens, die zijn vele malen robuuster dan de low budget synths, dat verschil is wel iets groter dan 50 EUR ;-) Verder, synths worden ontwikkeld vanuit de platform gedachte: je ontwikkelt een basis, bv de Oasys, en je ontwikkelt deze door tot spin off producten zoals de Kronos, Krome etc. En je herbruikt delen van deze technology in andere producten, en andersom. Idem bij Yamaha, Roland, DSI, Nord etc, verschillende productlijnen delen de technology. Of de software op de plankt ligt maakt m.i. niet uit: een product is iets waard in de markt en dus vraag je er geld voor, de investering moet immers terug verdient worden. Bij goedkopere modellen wordt er wel bezuinigd op de componenten, dat heeft zijn invloed op de kwaliteit en de specs, dat lijkt mij logisch. Je kan voor 500-700 EUR geen top machine verwachten met top klavier, dat lijkt mij niet reëel.
 
Bij goedkopere modellen wordt er wel bezuinigd op de componenten, dat heeft zijn invloed op de kwaliteit en de specs, dat lijkt mij logisch. Je kan voor 500-700 EUR geen top machine verwachten met top klavier, dat lijkt mij niet reëel.

Dat is precies wat ik bedoel. Met de goedkopere componenten gaat de klankkwaliteit vaak hard achteruit. Als een Roland Juno Di hetzelfde zou klinken als een Fantom, zou bijna iedereen wel voor de Juno gaan. Maar dan zou Roland geen Fantoms meer kunnen verkopen.
Voor de Juno Di heeft Roland oude SoundCanvas-hardware gebruikt en het voorzien van samples van de Fantom. De Yamaha MM gebruikt de hardware van de PSR-keyboards en de samples uit de Motif. Klinkt dus heel wat dunner dan een echte Motif. En de Korg Kross gebruikt de techniek van de Microstation/PS60. Dat is een doorontwikkeling van de oude 05R/W; dus ook niet echt te vergelijken met die van een Kronos.
 
Ik persoonlijk vind het toetsenbord een heel belangrijk en tricky onderdeel van het geheel.
De hand-oor coordinatie beinvloed de perceptie van klankkwaliteit enorm.

Jumpy velocity curves en klikkerige geluiden verbloemen soms wel goede samples.

Toen ik mijn Nord electro 3 aansloot op een Kawai mp8 leken de piano's stukken beter.
De nieuwste Roland Vr 09 heeft echt een full blown vk orgel, maar heeft zo'n matig toetsenbord dat je dit niet echt met een vk 8 kan vergelijken.

Heel vaak komt dan het vage DA convertoren verhaal om de hoek kijken waarom iemand iets toch beter vind klinken dan dezelfde sampleset op een goedkoper broertje van de zelfde fabrikant.

Ik persoonlijk hecht zeer veel waarde aan het toetsenbord.
Ik bezit een integra 7, maar wanneer ik deze met een home keyboardje verbind lijkt het niet op een jp80 ....zelfde sn tone. De JP80 heeft namelijk ook zo'n geweldig klavier.

Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening....gekleurd dus.
 
De hardware qua klank en convertors is het allerbelangrijkst. Als je een prachtige klank hebt, die je via een prachtig toetsenbord perfect kunt bespelen, maar dat die klank voor het publiek niet hoorbaar is, kun je beter thuisblijven.
Punt 1: hoorbaar zijn. Punt 2: goede klanken hebben. Punt 3: die klanken goed kunnen bespelen.
En dan kom je met de huidige budget-synts niet ver, want die falen al op punt 1.
Met een oude synth ben je tenminste hoorbaar, hoe goed of slecht de klanken ook zijn.
 
Ik persoonlijk vind het toetsenbord een heel belangrijk en tricky onderdeel van het geheel.
De hand-oor coordinatie beinvloed de perceptie van klankkwaliteit enorm.

Jumpy velocity curves en klikkerige geluiden verbloemen soms wel goede samples.

Toen ik mijn Nord electro 3 aansloot op een Kawai mp8 leken de piano's stukken beter.
De nieuwste Roland Vr 09 heeft echt een full blown vk orgel, maar heeft zo'n matig toetsenbord dat je dit niet echt met een vk 8 kan vergelijken.

Heel vaak komt dan het vage DA convertoren verhaal om de hoek kijken waarom iemand iets toch beter vind klinken dan dezelfde sampleset op een goedkoper broertje van de zelfde fabrikant.

Ik persoonlijk hecht zeer veel waarde aan het toetsenbord.
Ik bezit een integra 7, maar wanneer ik deze met een home keyboardje verbind lijkt het niet op een jp80 ....zelfde sn tone. De JP80 heeft namelijk ook zo'n geweldig klavier.

Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening....gekleurd dus.

Ben het helemaal met je eens. Niet alleen klinkt een piano niet zo lekker meer als je hem bespeelt op een simpel midi keyboardje - je hebt de aanslag niet zo goed onder controle - ik vind zelfs dat er een wisselwerking is tussen een specifiek pianogeluid en het klavier. Als voorbeeld: als ik een goede VST piano gebruik met mijn goede stage piano als midi controller voelt en klinkt dat toch een stuk minder dan wanneer ik gewoon op mijn stage piano zelf speel. Klavier en geluid zijn daar perfect op elkaar afgestemd voor mijn gevoel.

En nee dat heeft niks te maken met DA converters ;)
 
De hardware qua klank en convertors is het allerbelangrijkst. Als je een prachtige klank hebt, die je via een prachtig toetsenbord perfect kunt bespelen, maar dat die klank voor het publiek niet hoorbaar is, kun je beter thuisblijven.
Punt 1: hoorbaar zijn. Punt 2: goede klanken hebben. Punt 3: die klanken goed kunnen bespelen.
En dan kom je met de huidige budget-synts niet ver, want die falen al op punt 1.
Met een oude synth ben je tenminste hoorbaar, hoe goed of slecht de klanken ook zijn.

Ik weet niet precies hoe je erbij komt dat je met een budget synth niet hoorbaar bent, maar het is gewoon onzin.
Ter illustratie: vorig jaar bij een Parliament/Funkadelic concert geweest. De microkorg van de toetsenist bleef vrolijk overeind in al het gitaar/drum/bas/en ander geweld. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te bedenken.
 
Veel extremer voorbeeld zijn van die hipster bandjes die een SK1 of VL prul hoorbaar in de mix krijgen.
 
Veel extremer voorbeeld zijn van die hipster bandjes die een SK1 of VL prul hoorbaar in de mix krijgen.

...of een stylophone... (al ken ik de techniek daarvan niet)
 
Ik weet niet precies hoe je erbij komt dat je met een budget synth niet hoorbaar bent, maar het is gewoon onzin.
Ter illustratie: vorig jaar bij een Parliament/Funkadelic concert geweest. De microkorg van de toetsenist bleef vrolijk overeind in al het gitaar/drum/bas/en ander geweld. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te bedenken.

Bij een Microkorg ontbreekt het niet aan klankdynamiek: die blijft in een mix wel overeind, maar een Roland RS-50/Juno D(i), gebaseerd op de techniek van een Soundcanvas, valt weg in de mix. In een Yamaha PSR lijkt er zelfs een soort tegenfase in de klank te zitten, waardoor het in de mix helemaal wegvalt. Anders had ik mijn PSR-8000 wel op het podium gebruikt, want er zitten veel mooie klanken in.
 
En nee dat heeft niks te maken met DA converters ;)

Laat ik het erop houden dat ik heel veel synths heb uitgeprobeerd op het podium. De budgetmodellen die gebruik maken van de hardware van een homekeyboard vallen door de mand. Die hoor je in de opnames niet terug. Dus vallen de Roland JV-30/35, RS-serie , Juno D-serie en Yamaha MM af. Synths uit de pro-categorie, die nieuw ooit meer dan 1500 euro kostten, klinken een heel stuk voller en breder. En dan hoeven de samples ervan niet eens beter te zijn dan die van de budgetmodellen.
 
Back
Top