@MarsMusica:
Dat refrein extra waar je naar refereert vind ik wel zo irritant. Dat voegt voor mij werkelijk waar niks maar dan ook niks toe en het maakt nummers onnodig lang. Ik bewerk soms bekende nummers en gooi er dan een fade out tegenaan, heerlijk ;-)
maar wat ik nu juist als eerste uitleg is dat er geen wetten zijn.
volgens mij dirigeert het basis-idee (een hoofdthema of iets dergelijks), als het tenminste een sterk genoeg idee is...de vorm!
sommige muziek zit heel simpel in elkaar en heeft gewoon niet meer nodig....maar weer andere muziek heeft gewoon een meer uitgesponnen vorm/arrangement nodig.
Een goede componist weet dat te herkennen en daar mee om te gaan.
Als een nummer bijvoorbeeld geen intro nodig heeft, dan moet je het niet perse toch er aan toe willen voegen omdat dat nu eenmaal zo zou horen. dat is onzin en heeft niks met creativiteit en muzikaliteit te maken.
en nog iets: muziek gaat over een verhaal vertellen met spanningsbogen.
niet over intro's, coupletten en refreinen.
wat ik aan gaf als een basis-opbouw van vele popliedjes, dus een beetje standaard lijkt zijn, is in feite een vorm van spanningsopbouw :
het couplet is opbouw. bridge is een stapje hoger en refrein is de piek..de climax.
Het eerste refrein duurt lang voordat het komt en is zo weer afgelopen.
het tweede refrein (dus climax) komt eerder (dus korter couplet) en duurt juist langer.
dit zijn spanningsbogen en geen wetten over hoe volgordes zouden moeten verlopen.
als muziek je meesleurt in z'n verhaal, dan zit het goed.. als er niets wordt verteld dan zit misschien de vormstructuur (wat iets anders is als arrangement),de spanningsopbouw niet goed in elkaar.