Wat motiveert jullie om muziek te maken?

[SpaceAgent202]

motivatiedip? stop er gewoon ff mee totdat je er weer zin in hebt, vlg mij heb je teveel aan je hoofd. .

 

[Enzo.F]

Oké, en vind je daarbij de poging dit te bereiken net zo belangrijk als het bereiken zelf?

Noem het inspiratiebronnen, noem het smaak, alle drie zijn het geen hoogvliegers maar hebben toch iets wat me echt aanraakt. Dit zijn vaak startpunten, met zulk een track of onderdeel ervan ga ik de studio in, probeer ik het onderdeel of een element te maken dat gelijkt op wat te horen is in de track, ontspoort vaak in technische (on)mogelijkheden die ik probeer uit te vogelen tot het lukt of tot ik wordt afgeleid.

Zoals eerder gezegd is het de weg die je bewandelt ook een doel op zich, de reden om te gaan wandelen zijn dus veelal bovengenoemde drie auditieve genoegens, tracks of onderdelen ervan. Het loskomen van het hier en nu is dan vaak het resultaat en dan kijk ik na een 20 minuten op de klok en zie ik dat het drie en half uur geleden was dat ik de studio inging... Heerlijk...

 

[FadingCanvas]

... Dus wat drijft jullie om toch steeds weer achter de apparatuur te kruipen en tracks te schrijven?

Ik maak zowat geen tracks meer eigenlijk. Ben vaak heerlijk bezig met mijn modular; ontdekken, experimenteren en soms gewoon een half uur luisteren naar wat voor willekeurige klanken/ritmes/etc er uit komt. Zo nu en dan heb ik misschien zin om het tot een track te vormen, maar dat is dan heel ander werk; arrangeren, mixen, masteren. Daarna afluisteren/beoordelen . . . en dan weer wat meer mixen/masteren/etc. Van sommige tracks die ik heb gemaakt kan ik achteraf ook nog wel genieten, ik ben aardig tevreden met het resultaat, al kan het altijd beter.

Mijn doel: zolang ik plezier heb en/of ik er wat van leer is het goed.

Met zo'n eurocrack modular ben je overigens al wel snel verslaafd aan het verder uitbouwen van het apparaat, geeft ook wel plezier zolang je je 'shot' maar op tijd krijgt.

 

[hermax]

Lang geleden toen ik nog bij mijn ouders woonde had ik een kamer die recht naar het Zuidoosten gericht was. Ideaal om het venster open te gooien en mijn telescoopje te richten naar de hemel. (in die richting zijn de mooiste dingen te zien meestal) Daarbij hoorde dan muziek van mijn grote helden Evangelos en Jean-Michel. Maar ik vond dat die mannen niet snel genoeg nieuwe muziek maakten dus probeerde ik het maar zelf. Ik had al sinds mijn zevende de muziekschool gedaan en op mijn 18de kwam een eerste synthesizer.
Het kind in mij is dat eigenlijk altijd blijven doen; het blijven zoeken naar muziek die die zalige sfeer van toen kan weergeven. Intussen is mijn telescoopje wat groter geworden en mijn synth-arsenaal ook, maar het doel blijft hetzelfde. ALS ik eens de kans heb om te gaan waarnemen, dan hoort daar gewoon een soundtrack van mijzelf bij.
Uiteraard ben ik altijd wel nieuwsgierig geweest naar wat anderen daarvan denken en dat valt nogal mee dus deel ik graag die muziek voor wie het wil. Er mijn beroep van maken is geen doel.

 

[Tom 32]

Herkenbaar Hermax....
Mijn drijfveer kwam ook voort uit de bewondering voor de muziek van Jarre en Vangelis en het feit dat hun aanbod 'beperkt' was.
Ook de telescoop speelde hierin een rol (ik ben benieuwd wat voor telescoop je inmiddels hebt staan).

Ik vind overigens niet belangrijk wat anderen van mijn muziek vinden.
Als mensen het mooi vinden is dat natuurlijk best leuk om te horen en toen een tijd terug een snippet van mij wilde coveren, voelde ik mij vereerd, maar waardering is niet wat ik nastreef, behalve die van mezelf dan.

 

[Scrape]

Als je muziek maakt omdat je hiervoor je vrije tijd gebruikt zonder te weten of je plezier ervaart of niet, soort automatisme zonder regels en omdat er alles mogelijk is, tenminste in mijn ervaring is dat niet per se bevrijdend. Iedere songwriter wil ergens gehoord worden. Maak muziek vooral voor jezelf, waar je jezelf comfortabel voelt en alsjeblieft zonder het gevoel dat je iets moet bewijzen. Been there, done that.

Thanks Pablo voor je woorden als ervaringsdeskundige. Misschien moet ik inderdaad muziek meer als iets voor mezelf zien, waar ik me zelf comfortabel bij voel.

motivatiedip? stop er gewoon ff mee totdat je er weer zin in hebt, vlg mij heb je teveel aan je hoofd. .

Ja misschien heb je gelijk. Of in ieder geval gewoon wat jammen in plaats van echt te schrijven.

 

[Dave Mech]

Mensen kijken me altijd een beetje maf aan als ik deze vraag beantwoord met: Ik moet. Ik kan niet anders. Als ik geen muziek maak wordt ik flink depressief. En dat is geen gein . Betekent niet dat ik het niet ontzettend leuk vind om te doen natuurlijk.
Ik hoor overal muziek in. Als ik in de stad loop, de verschillende tikjes, auto's lopende mensen en wind bijv. kan ik tot een ritme maken in m'n hoofd. Ik hoor ook grootste deel van de dag muziek in m'n hoofd (busje komt zo).

Maar, een dip of 'writersblock' is heel normaal. Ik heb ontdekt dat ik me er aan moet toegeven en dat het gewoon een oplaadt periode is waarin m'n brein even moet rebooten als het waren. Soms duurt het een paar maanden, soms maar een weekje. Het nadeel is dat ik in die periode ook gewoon depressief ben. Maar goed, hoort er bij I guess. Wat me erg helpt in zulke periodes is veel wandelen, veel naar buiten, veel nadenken over muzikale processen en ideeën, en dan komt de boel vanzelf weer op gang .

Dus waardoor wordt ik gemotiveerd? Naast de oneindige drang om te creëren, door de zoektocht naar eigenheid, de eigenheid die ik in mijn hoofd heb. De zoektocht naar de middelen die ik nodig heb om die sound te halen. Als rechts gaan hetgeen is dat gebruikelijk is om te doen volgens dezen en genen, dan ga ik links. Dus misschien eens proberen om iets te maken wat buiten je comfort zone ligt? Dus niet iets maken dat per se ergens op moet lijken, binnen een genre moet passen, of in de buurt moet komen van een sound. Zet je spullen eens aan en ga eens heel anders te werk dan normaal. Geen templates, geen presets, gewoon van de grond af aan en anders dan normaal.

Dit kan weer nieuwe inzichten geven en dus nieuwe motivatie. Zelf werk ik daarom nooit met templates en presets. Ik begin elke keer helemaal opnieuw. Dit voorkomt dat ik in een soort afwerkmodus kom waarin ik standaard handelingen ga uitvoeren om iets te bereiken.

Hopelijk heb je heir iets aan

 

[Arv]

Interessant idm! Ik herken me er ook in..

Misschien een leuke toevoeging over je opmerking over depressie, toen ik in zo een periode zat heb ik erg veel gehad aan het
leren spelen van een nieuw instrument. Nu al wat jaren geleden, maar toen ik ervoor koos om te leren gitaar spelen (akoestisch)
heeft het me veel geholpen om je negatieve gedachte patroon te doorbreken.

 

[PabloDeMode]

Mensen kijken me altijd een beetje maf aan als ik deze vraag beantwoord met: Ik moet. Ik kan niet anders. Als ik geen muziek maak wordt ik flink depressief. En dat is geen gein . Betekent niet dat ik het niet ontzettend leuk vind om te doen natuurlijk.
Ik hoor overal muziek in. Als ik in de stad loop, de verschillende tikjes, auto's lopende mensen en wind bijv. kan ik tot een ritme maken in m'n hoofd. Ik hoor ook grootste deel van de dag muziek in m'n hoofd (busje komt zo).

Maar, een dip of 'writersblock' is heel normaal. Ik heb ontdekt dat ik me er aan moet toegeven en dat het gewoon een oplaadt periode is waarin m'n brein even moet rebooten als het waren. Soms duurt het een paar maanden, soms maar een weekje. Het nadeel is dat ik in die periode ook gewoon depressief ben. Maar goed, hoort er bij I guess. Wat me erg helpt in zulke periodes is veel wandelen, veel naar buiten, veel nadenken over muzikale processen en ideeën, en dan komt de boel vanzelf weer op gang .

Dus waardoor wordt ik gemotiveerd? Naast de oneindige drang om te creëren, door de zoektocht naar eigenheid, de eigenheid die ik in mijn hoofd heb. De zoektocht naar de middelen die ik nodig heb om die sound te halen. Als rechts gaan hetgeen is dat gebruikelijk is om te doen volgens dezen en genen, dan ga ik links. Dus misschien eens proberen om iets te maken wat buiten je comfort zone ligt? Dus niet iets maken dat per se ergens op moet lijken, binnen een genre moet passen, of in de buurt moet komen van een sound. Zet je spullen eens aan en ga eens heel anders te werk dan normaal. Geen templates, geen presets, gewoon van de grond af aan en anders dan normaal.

Dit kan weer nieuwe inzichten geven en dus nieuwe motivatie. Zelf werk ik daarom nooit met templates en presets. Ik begin elke keer helemaal opnieuw. Dit voorkomt dat ik in een soort afwerkmodus kom waarin ik standaard handelingen ga uitvoeren om iets te bereiken.

Hopelijk heb je heir iets aan

Mooi verhaal! Hier herken ik mezelf ook.

Er is wel een item waar weinig mensen over hebben: het sociale aspect. Niet per se letterlijk (muziek spelen voor publiek). Muziek is communiceren in de vorm van kunst. Het is een onderdeel van je total zelf. De behoefte is net zo groot als eten, drinken, slapen. Een roeping.

Er is dus geen antwoord op de vraag "waarom". Spaanse auteur García Lorca gaf aan dat een toneelstuk pas af was wanneer deze op het podium werd gespeeld. Van schrijven tot eindproduct.

Mensen in mijn omgeving proberen me te pushen: "je wilt optreden voor het publiek omdat je behoefte aan aandacht hebt". Jazeker. Maar als ik geen kwaliteit kan aanbieden en geen plezier ervaar, ook zijn er honderden toeschouwers, is het plaatje niet compleet. Er zijn meerdere effectieve manieren om aandacht van mensen te trekken die veel makkelijker zijn dan musiceren, als dat het doel is.

Denk aan het musiceren, een soort van "state of mind".

Je maakt geen muziek. Je bent de muziek. Durf!

 

[Scrape]

idm, interessant wat je schrijft, ik voel die drang ook.
Uit mijn comfort zone treden heeft bij mij helaas niet gewerkt. Misschien ben ik er ook juist te veel buiten getreden denk ik. De afgelopen 2 jaar heb ik techno/house gemaakt, een genre waar ik eigenlijk helemaal niks van weet. Maar juist dat geeft me achteraf het gevoel van 'wat heb ik nou eigenlijk allemaal zitten doen': een track helemaal tot in de puntjes uitwerken voor een handjevol likes op Facebook, een handjevol stemmen in de SF contest, een handjevol luisteraars op Soundcloud... Ik heb veel dingen geleerd over synthese, mixen en masteren, iets waar ik tot voor kort niks van wist, dus leerzaam was het absoluut. Dat is voor mij een deel van de motivatie van muziek maken: blijven leren, en ook gear leren kennen. Maar de wens om door te breken is er toch ook wel ingeslopen in de loop der jaren, vooral toen ik nog in een band speelde, ook een genre buiten mijn comfort zone trouwens. We probeerden echt alles (en de andere bandleden doen dat nog steeds, ik ben gestopt), overal maar optreden, optreden, optreden. Dat het niet lukt, is iets wat ik niet zo 1-2-3 kan accepteren, al zal dat waarschijnlijk wel beter zijn om niet bij de zielenknijper te belanden. Een writer's block heb ik gelukkig niet.

Arv, ik denk ook dat ik het spelen i.p.v. producen weer meer aandacht ga geven.

Pablo, mooi gezegd. En juist omdat we muziek 'zijn', dat ik het me ook zo aantrek. Bij een andere hobby zou ik denken, oké ik ga gewoon wat anders doen. Ik hoop trouwens dat je zelf ook muziek blijft maken of het op termijn weer oppakt.

Damn het lijkt wel een therapeutische sessie ofzo sorry.

 

[PabloDeMode]

@ Scrape: mooie omschrijving van je situatie. Been there, done that. Het is wel zo, je hebt dus "geprobeerd" en toch voel je niet goed. Ik denk dat je juist je focus hebt verloren. Om deze terug te pakken, denk ik dat je beter een tijdje afstand neemt en later terug pakt in de vorm van wat je wilt doen. Maak een keuze en ga daar helemaal voor

De tip van Arv vind ik zeker een aanrader: een simpele instrument pakken en melodietjes spelen, zeg maar iets waar je goed voelt.

Overigens ben ik weer begonnen met schrijven, de writer's block bestaat m.i. niet. Wees bewust om waar je goed in bent (geweest) en begin daar even, maak een schets van een situatie waar muziek aanwezig is (film, reis, op het podium, een radiozender, noem maar op) en kijk hoe verder je gaat.

 

[WAREHOUSEGROOVE]

Beste Scrape,

Het is een leerproces, het kan therapeutisch werken, het is helemaal van jou en je kan het modelleren zoals jij dat wil en die FB likes, handjevol stemmen en die paar luisteraars zijn helemaal niet belangrijk.
Het gaat om dat jij de vrijheid heb om iets te doen wat je graag wil doen en daarin kan groeien.

Volgens mij was het Moby die iets zei van dat hij in de eerste instantie muziek maakte voor hemzelf en zijn vrienden en nooit gedacht had dat hij door zou breken..... (alles kan dus) Na zijn eerste hit kwam er een leegte en dacht hij aan stoppen (plaat die hij gemaakt had werd niet begrepen/gegrepen door het publiek) totdat een telefoonbedrijf hem vroeg of ze een nummer van hem mochten gebruiken voor een commercial. .... Er zit dus altijd een bewegende lijn in het geheel en je bent zo goed als je laatste "product" en zelfs voor de bekende onder "ons" is het niet altijd een stijgende lijn geweest.
Dus doe wat je kan, leer en doe vooral dat wat je wil maken, dan komt alles goed (en ongefundeerde kritieken zijn een MF)

Komt goed

 

[Dave Mech]

Muziek maken ligt enorm dicht bij ons gevoel, dus helemaal niet gek en niet erg dat het zo persoonlijk wordt!

Je doel is inderdaad ietwat verkeert misschien. Wat is doorbreken? Is dat wel zo leuk? Maak je daar de muziek wel voor? Als je wilt doorbreken, dan kun je het beste gewoon EDM of iets dergelijks gaan produceren. De truukjes opzoeken, de samplepacks en loops, en lijmen maar. Ik zou daar zelf werkelijk geen voldoening uithalen omdat ik dat niet associeer met creativiteit. Dat is gewoon loopjes/presets plakken en truukjes nadoen van grote artiesten (die hun tracks laten maken door ghostproducers). Stel dat je daarmee doorbreekt, dan heb je je doel bereikt, maar is dat echt een doel?

Je zegt dat je Techno en house probeerde te maken, maar ik krijg niet het idee dat het echt is wat je wilt maken? Met uit je comfortzone stappen bedoel ik niet dat je iets moet gaan maken in een genre waar je geen verstand van hebt of waar je hart niet echt ligt. Met uit je comfortzone stappen bedoel ik meer het experiment opzoeken. Niet iets nadoen, maar je eigen trukendoos uitvinden. De grenzen opzoeken van het genre waar je van houdt, of juist daarbuiten treden. Of iets heel gevoeligs schrijven. Dat ligt voor vrijwel iedereen buiten de comfortzone.

Het belangrijkste is natuurlijk dat je muziek maakt in een genre waar je zelf achter staat. Of dat nu rock, singer- songwriter gedoe, of snoeiharde techno is, of een combinatie van dat alles.

Dus, wat wil je echt maken? Waar ligt je gevoel? Denk daar eens goed over na. Wat zie je jezelf doen op het podium? Welke muziek ga jij het hardste op los? Of waar wordt je het meest emotioneel van (muziek hoeft niet alleen maar partymuziek te zijn he )? etc. etc.

 

[quifster]

Het is een leerproces, het kan therapeutisch werken, het is helemaal van jou en je kan het modelleren zoals jij dat wil en die FB likes, handjevol stemmen en die paar luisteraars zijn helemaal niet belangrijk.
Het gaat om dat jij de vrijheid heb om iets te doen wat je graag wil doen en daarin kan groeien.

mooi gezegd

zo denk ik er ook over, het is volstrekt onbelangrijk als je songs maakt wat een ander er van vindt, zodra je je gaat richten op de mening van anderen ben je niet meer je eigen tracks aan het maken, maar doe je een simpel producer truukje waarbij je stijl elementen die anderen als mooi ervaren verwerkt in je track. Dat is alleen maar handig als je dat echt voor je werk doet. In alle andere gevallen zou je echt alleen je eigen ding moeten gaan doen om zo tot je eigen stijl te komen. Als anderen het dan mooi vinden dan is dat meegenomen maar zou nooit het hoofd doel moeten zijn.

Writers block is iets wat ik zelf niet ken, naar mijn mening komt writers block voornamelijk voor als je eenmaal een ding geleerd hebt en dan niet verder leert en je ineens tot de ontdekking komt dat je al X jaar hetzelfde aan het doen bent. Om dat voor mezelf te voorkomen leer ik elke 2 jaar een nieuwe muziekstijl of het bespelen van een ander instrument. Doordat ik dan in aanraking kom met allerlei nieuwe dingen geeft mij dat voldoende inspiratie om weer te verwerken in mijn eigen songs.

Overigens vind ik tegenwoordig een song als eindproduct totaal onbelangrijk, ik vind de reis tijdens het leren van iets nieuws veel interessanter. Wel moet je denk ik gemotiveerd zijn en discipline hebben om iets te bereiken, bijvoorbeeld toen ik gitaar wilde leren spelen heb ik het eerste jaar iedere dag 2 uur oefeningen gedaan om het onder de knie te krijgen (zelfs op vakanties oefende ik 2 uur per dag door), inmiddels kan ik dat behoorlijk goed en was een overstap naar bas gitaar vrij simpel bijvoorbeeld en dat leren ging een stuk sneller. Dat soort dingen moet je wel op kunnen brengen en vol kunnen houden, maar als je die discipline kunt opbrengen, dan leer je het ook razendsnel en heb je al vrij veel profijt van tijdens het maken van je muziek.

Dus samenvattend, inspiratie en het opheffen van writersblock kun je naar mijn mening het best beinvloeden door jezelf te storten op het leren van nieuwe dingen, dit geeft je voldoende inspiratie om weer leuke nieuwe dingen te proberen.

 

[flyweight]

Dus samenvattend, inspiratie en het opheffen van writersblock kun je naar mijn mening het best beinvloeden door jezelf te storten op het leren van nieuwe dingen, dit geeft je voldoende inspiratie om weer leuke nieuwe dingen te proberen.

Das ook waar ik op doelde door te stellen dat je een doel moe hebben en dat je moet groeien in muziek om voldoening // inspiratie te blijven behouden.

Een writersblock is voor mij dus het moment dat je groei stagneerd en je niet meer de voldoening krijgt, bij het schrijven van je muziek.

Wat ik dan vaak doe is, presets maken, multisamplen, field recordings, samples ordenen of gewoon de daw helemaal met rust laten en gewoon wat liedjes spelen op de gitaar en zingen.

 

[Scrape]

Pablo, goed te horen dat je weer aan het schrijven bent. Ik zal ook weer op zoek gaan naar mijn focus!
idm, ik wilde house maken toen ik eraan begon, besloot 8 nummers af te maken en heb het nu ook wel weer gezien. Maar je hebt gelijk, het was/is niet mijn favoriete genre en dat is overigens metal, dus dat is weer een hele andere tak van sport. \m/
WHG, bedankt voor de bemoedigende woorden.

Toch veel gelijkenissen in de motivatie van mensen als ik het zo lees tot nu toe.

En nu eerst maar weer eens aan het werk

 

[Dave Mech]

Pablo, goed te horen dat je weer aan het schrijven bent. Ik zal ook weer op zoek gaan naar mijn focus!
idm, ik wilde house maken toen ik eraan begon, besloot 8 nummers af te maken en heb het nu ook wel weer gezien. Maar je hebt gelijk, het was/is niet mijn favoriete genre en dat is overigens metal, dus dat is weer een hele andere tak van sport. \m/
WHG, bedankt voor de bemoedigende woorden.

Toch veel gelijkenissen in de motivatie van mensen als ik het zo lees tot nu toe.

En nu eerst maar weer eens aan het werk

Electronica en metal combineren kan purima heur!

En veel plezier!

 

[JohnDoe33]

Voor mij is't een uitlaatklep van mijn humeur :-)
Soms ben ik het ook ff zat en neem ik pauze voor een paar weekjes..

Doorbreken lijkt me niet waarschijnlijk..
Heb nog helemaal geen zin om op een podium te gaan zitten met mijn pctje...... :-D

 

[RSB]

Ik merk zelf dat muziek van andere mij vaak motiveert om weer eens wat te gaan doen.
Zo heb ik een stapel LP's die altijd voor inspiratie zorgen waardoor ik automatisch zin krijg om wat te bouwen.

Ook stomme youtube filmpjes over synths (met name diegene die ik thuis heb staan) doen het vaak erg goed bij mij

Daarnaast gastmuzikanten en muziekvrienden die op bezoek zijn zorgen voor een goede gezonde drijfveer om weer wat te gaan doen.

Ach, als ik mijn spullen zie staan hier in de StudioCrib draad krijg ik al zin

 

[jayoverdose]

sommige manuals van synths of boeken over synthesis zijn ook leuk om te lezen, krijg je vaak zin om beschreven dingen uit te gaan proberen.

vinden de groupies ook leuk.