Pakkende songs (die je raken)

Over Todd nog een leuke anekdote; indertijd toen men aan een aantal artiesten vroeg hoe ze door de Beatles beïnvloed waren gaf hij als antwoord; "I don't know exactly but I think it was because of the hair".
Is ie leuk of niet, je verwacht vanwege de songs of bijv de vooruitstrevende techniek die ze gebruikten maar dan krijg je zo'n antwoord!
Hij heeft indertijd een album gemaakt in mono met nogal een Beatles vibe;

zoiets had ik een keer met jan akkerman die met de ex yes gitarist peter banks had samen gespeeld.. of hij nog wel eens wat van peter banks had gehoord, vroeg ik... zijn antwoord... o die draagt tegenwoordig een petje.!!!!!!!





 
bij coldcut denk ik gelijk aan die schitterende brute synth tapijt accoorden die zo te horen op iets oberheim achtigs gespeeld moeten zijn... tijdens de dansen voor 1 piek avonden op de vrije vloer.. en dit nummer kwam moest ik echt in de speakers kruipen om dit nog bruter te kunnen horen.. volgens mij zijn het mol 5 mol 7 accoorden met nog iets verminderd er in maar ik kan ook weer volstrekt uit mijn nek lopen lullen als een giraf... maar .. het pakt nog steeds en raakt ook nog steeds diep
 
en dan komen we uit bij de vrouw met de grootste scheur ooit.. nina hagen..
die had een vreselijk goeie begeleidings band altijd die later onder de naam spliff verder ging.. erg zappariaans qua humor en muziek vaak..













 
dit is inmiddels ook een ter nagedachtenis topic geworden..
nu weer onlangs de franse violier didier lockwood.. bekend van bands als magma, gong..




https://en.wikipedia.org/wiki/Didier_Lockwood




mijn buren waren toch al nooit zo blij met mij (alhoewel ze 70 meter verder op woonden aan de overkant van de drukke n237 van utrecht naar amersfoort)
maar met dit album had ik het wel helemaal verbruikt bij hun...




 
De Britse band Marillion (die voornamelijk progressieve rock maakt) werd in 1979 opgericht en is met leadzanger Steve Hogarth, die in 1989 bij de band kwam, nog steeds actief. Maar in de periode 1981-1988 was de Schot Derek Dick aka Fish de leadzanger van de band. En met hem maakte Marillion vind ik de beste muziek / albums: "Script For A Jester's Tear" (debutalbum uit 1983), "Fugazi" (1984) en "Misplaced Childhood" (1985).

En live (periode 1983-1986) mét leadzanger Fish vind ik Marillion het best...



Grendel (live) - met Fish - in 1983 (deel 1 van 2)



Grendel (live) - met Fish - in 1983 (deel 2 van 2)

 
ik heb eindelijk een behoorlijke leesbril gevonden.. bij de curiosa (helaas geen moog of tb 303. maar je kan ook niet alles hebben)tijd voor een andere profiel foto hier ookj... nu lijk ik volges een hoop lieden, meneer de uil of thomas dolby wel.. en juisr die thomas dolby wil ik nu even aankaarten hij was degene die mij in de jaren 80 gerust stelde dat het met de muziek in het algemeen zo slecht nog niet was gesteld na het omver kegelen van de prog rock en de opkonst van foute synthi bandjes.. als durex durex enz..








wat een pracht klanken kon dit heerschap toch altijd op de plaat krijgen!!!!

 
ik hoorde zojuist ook steven wilson noemen.. waar ik opeens op zou lijken..
wat een compliment!! die kerel is teminste pas echt goed.
Mee eens, die is echt goed! En ja, je lijkt er inderdaad wel wat op - afgaande op je profielfoto.

Tip: Steven Wilson staat volgende week woensdag in AFAS Live!!! :)

In 2008 stond Steven Wilson met Porcupine Tree in 013 en toen speelden ze (o.a.) - het ruim 18 minuten durende nummer - "Anesthetize" van het album "Fear of a Blank Planet" (uit 2007) - een van hun beste albums vind ik...

 
vandaag weer even mijn studio archieven in gedoken van alle bands ed die bij mij opnames hadden gemaakt in de jaren 90...
dhet meest exentrieke gezelschap was ongetwijfeld basseur theo hayes met alle projecten en muzikanten waar hij altijd mee speelden.. vaste partner was drummer hans asscheman.. een werekld drummer...
https://www.mixcloud.com/vanbliebhoven/heidecker-sandwijck-studio-tapes-1995/



uiteraaard ging ik dan ook vaak naar hun optredens toe met het legendarische paradiso optreden in de finale van de grote prijd van nederland als uitschieter...nu onder de naam ted hayes met behalve de drummer weer totaal andere muzikanten.. en daar eindigden ze zelfs nog hoger dan total touch die toen ook mee deed.





het leukste was nog wel dat ze regelmatig kwamen voor spontane studio sessies waar ik dan zelf ook regelmatig mee kon spelen..
zoals hier,. met een oberheim ob 8 en een yamaha dx7..


en hier toen ik net de korg wavestation had...en de drummer een roland drum octapad gekoppeld aan een u220 ofzoiets

 
en paradiso.. daar speelden regelmatig best wel leuke bandjes..wat me nog het meeste bijstaat was het reunie optreden in 2000 van nederlands beste band ooit.. supersister...
helaas bkleef het daar bij vanwege het overlijden van sasha van geest en ron van eck

en omdat ze toen in de jaren 70 allemaal een bril droegen werden ze altijd de meest inteligentste band ever genoemd...
en daar hadden ze ook gelijk een liedje op bedacht..
het inteligente nummer.. de tekst bestaat namelijk zeer intelligent.. uit de woorden.. wow.. wow.. wow wow.. en nog eens!!!..................wow








 
Met dank aan bliepertronic voor het noemen van het nummer heb ik de laatste tijd vrij veel Epitaph van King Crimson gespeeld.
De video laat zien waar het nummer over gaat...bijna 50 jaar later nog steeds zo actueel als toen in 1969.

 
ik hoorde zojuist ook steven wilson noemen.. waar ik opeens op zou lijken..
wat een compliment!! die kerel is teminste pas echt goed.

Met die bril heb je ook wel wat van John Denver. :D
 
John Denver vond ik nou niet bepaald - met of zonder bril - moeders mooiste. :D

Het is niet het (folk) genre waar ik erg van hou, maar het zijn de teksten, haar pure stem (alleen begeleid door akoestische gitaar) en het altijd weer betrokken zijn bij acties voor maatschappelijke rechtvaardigheid waarom de Amerikaanse folkzangeres en liedjesschrijfster Joan Baez op mij tot op heden een indruk van grote betekenis maakt. Ze behoort anno 2018 ook nog steeds tot de meest vooraanstaande leden van de protestgeneratie.

Een song geschreven door de zus van Joan Baez naar aanleiding van de dood van Janis Joplin door een overdosis in 1970.

Joan Baez - In the quiet morning

 
Back
Top