Origineel geplaatst door Wout Blommers
Men spreekt in de theorie dan ook niet van absolute tonen, want zoals Kassen al eerder aanhaalde, een A 'kan' 440 Hz zijn, maar ook 432 Hz (historisch)
erger nog, als je i.p.v. naar het historisch zuiden (zoals jij doet) naar het historisch oosten gaat dan kan je in landen als polen een A op 445 Hz tegen komen. dat is dus een spreiding van 13Hz, ik vind dat nogal wat... erger wordt het nog als je je realiseert dat voor tijden lang de kerkelijke en de kamer stemming een grove semitoon uiteen liepen.
hoe dieper je er in duikt, hoe meer het gaat lijken op een wandeling over schuivende zandduinen in dikke mist :-)
Ook is een Dis hoger dan een Es. De 'piano' Gis (gelijkzwevende stemming) ligt eigenlijk op de helft tussen de 'echte' Gis en de As.*) Daarom heeft men het begrip toongebied ingevoerd, een stukje van het frequentie bereik, waarin het niet zo goed geoefend oor de verschillen toch niet opmerkt.
uitstekend punt, de "ware" toonhoogte van een noot hangt dus af van de muzikale context. helaas is de midi pitchbend parameter die onze redding had moeten zijn een parameter die werkt t.o.v. het hele channel en niet t.o.v. een noot. onze enige optie in deze is velocity aan pitch knopen wat met enig edit werk uitkomt zou bieden maar dat kost dynamiek. je komt dan uit op dynamiek als die van een klavesimbel (geen dus) of die van een akoordeon met behulp van de "volume" parameter (volume verschil maar over alle noten identiek).
De overgang van het ene toongebied naar het is nogal vaag, al zijn er wel onderzoeken naar gedaan, want er is een moment wanneer een geoefend oor kan aangeven of een toon een C is en of een Cis (of een Des, maar dan moet je een andere toonladder gebruiken) [snip voor leesbaarheid - kas]
een heel lastig onderzoek omdat weinig mensen gewend zijn aan puur zuivere intervallen in moderne muziek. we kunnen een hele hoop horen, maar dan hebben we wel enige training nodig om te weten waar we moeten zoeken. dit lijkt me ook zeer cultuur gebonden.
Vertraag je een plaat behoorlijk, dan is er wel degelijk een toonsoort verandering. D wordt dan echt een Des! Luister sensatie is frequentie afhankelijk, nooit 'naamsgebonden' ten opzicht van de plaatsing op het klavier of op de notenbalk? We horen tonen, geen noten 
De sensatie die je hoort bij het tjilpen van een musje is toch beslist anders als je die gaat vertragen... Het wordt dan het trompetteren van een olifant, beslist een andere sensatie
oh, maar dat zou ik natuurlijk ook nooit ontkennen, ik probeerde alleen dob's vraag te beantwoorden vanuit een theoretisch perspectief. mijn antwoord kwam er op neer dat het afhangt van je perspektief. ik bekeek het vanuit dob's compositie die op een andere toonhoogte wordt afgespeeld, jij kijkt naar wat er wordt afgepseeld en refereert dat aan de "standaard" notenbalk. zandduinen en mist. ik erken meteen de andere sensatie maar ik geloof niet dat dat inherent hoeft te leiden tot andere notatie. als je de hele dj-set in noten zou willen noteren is jouw systeem beslist handiger :-p
Dat in de loop der eeuwen er iets met die stemming gebeurd is, vindt zijn oorzaak in de muziekinstrumenten bouw en accoustiek. Vandaar dat de A nu 440 Hz is, maar vroeger hoorbaar lager, vooral in samenspel is dat waarneembaar.
sterker nog, alleen in samenspel is het echt belangrijk, een A op 440 wordt niet voor niets de "concert A" genoemd. in kamer ensembles wordt vaak gestemd op het klavesimbel (of op de piano, etc). het maakt dan nouwelijks uit exact waar die "A" ligt als hij maar gelijk ligt voor alle betrokenen. wij "electronische muziekanten" hebben het relatief makkelijk met onze tune knoppen en settings en passen ons gemakkelijk aan op eventuele mede muziekanten, mr.sequencer kan gewoon herstemmen op zijn vocalist, als dat zijn uitgangspunt is. harde afspraken zijn pas nodig als we stukken gaan schrijven voor grotere groepen waarvan een gedeelte zit met niet herstembare instrumenten.
ik persoonlijk dacht daar nog even mee te wachten :-)
kratarknathrak, ik wel best een keertje wat met je doornemen maar ik kreeg zelf mijn bazis door met een vriend die al lang saxofoon speelde en improviseerde een avondje een speelgoed casiotje op schoot te nemen. gewoon wat toonladders doen en 100 vragen stellen, ik denk dat je beter iemand van dat kalieber kunt nemen dan mij. ik weet er te weinig van, kan nouwelijks keyboard spelen en leg de klemtoon op gruwelijke uithoeken..... dat avondje leverde enorme spraakverwaringen op trouwends, ik begon natuurlijk met tellen op de "0", hij op de "1" het duurde een tijdje van verwarring voor we daar achter waren....
kas.
