Zeker niet. Zelfs als je alleen maar nootjes intekent op een pianorol heb je er al profijt van.
Hoe onderscheid je jezelf van de rest of hoe ben je herkenbaar?
- Thread starter krautrock1958
- Start date
krautrock1958
Gepokt en gemazeld
Ik heb vroeger wel wat muziekles gehad zodat ik wel iets weet over akkoordenleer, verhogingen en verlagingen en dat soort dingen, circle of fifth kan ook heel handig zijn maar ik ging er niet beter door spelen.
Wel kreeg ik meer inzicht in hoe bepaalde progressies waren opgebouwd bijv en door liedjes te spelen weet je op een gegeven moment welke akkoorden bij elkaar passen.
Maar als ik bezig ben ga ik toch vooral uit van klanken en akkoorden die vanuit m'n gehoor goed passen en minder dat ik dan loop te denken van; "oh daar past wel een C mineur bij" of zo.
Ik weet niet hoe mensen dat doen maar als ik iets met bijv een beetje een funky feeling wil spelen dan lukt me dat niet als ik nootjes inteken, dan ben ik niet in de stroom en zit ik echt te klooien met de timing, dan werkt inspelen voor mij een stuk beter, zeker als je niet alles strak op de tel wilt hebben, ik vind dat zo lastig om in te tekenen.
Nootjes intekenen werkt voor mij alleen bij bijv een drumpartij en dat ik dan bepaalde accenten inteken of bij een ambiënt stuk kan ik dan wat nootjes intekenen maar die kan ik dan sneller inspelen dus doe ik dat wel, ik speel dan een paar keer een partijtje door en neem een paar takes op en eventueel corrigeer ik hier en daar dan wat, voor mij werkt dat veel makkelijker.
Laatst gewijzigd:
MacGyverGear
midi-life crisis
Ik vind techniek altijd reuze boeiend maar met muziek maken heb ik notenleer en theorie altijd links laten liggen. Ik luister gewoon altijd met wat ik in gedachten (fantasie) hoor, klopt het? En ook nog na een dagje refreshtime.. ? Ik ben wel bekend met de basis maar in veel stijlen zitten akkoorden en scales elkaar gewoon in de weg, en dat vind ik juist de interessantste muziek. Of neem nou de blue note. 
Ik heb altijd maar gedaan, (gekopieerd zelfs misschien) wat ik zelf tof vond klinken.. De invloeden, waarmee je misschien ook wel een beetje door geconditioneerd wordt, dat wat je hoort als norm te nemen. In andere werelddelen hebben ze weer andere normen qua toonsoorten.. Dus waarom je muziek begrenzen tot theoretische normen, dat is juist waar jouw muziek, iets wat jezelf lekker vind klinken, zich door onderscheidt toch? We vinden ook niet allemaal hetzelfde leuk, gelukkig
Theorie met instrumenten vind ik ook een beetje dubbel. Les kan handig zijn.. Bewust worden van speeltechnieken enzo.. Er zijn zelfs gevallen van RSI bekend.. weekendwarrios die de neurotische drang hadden om die ene partij te kunnen uitvoeren en zich helemaal kapot oefenden. Een maatje van me geeft gitaarles, waren niet zijn leerlingen die RSI hadden maar als je te fanatiek bent kan het dus ook verkeerd gaan.. dan is les wel handig.
Als je gewoon het interface van je instrument omarmt en er op gaat ontdekken kom je zoveel herkenning tegen. Wat een gitaar of sax juist karakter als instrument geeft en het maakt tot dit instrument.. Allemaal met je ogen dicht en nul theorie.. maar wel discipline en oefenen, oefenen, oefenen.. Ik pak op een gitaar, als ik een liedje goed ken ook redelijk snel de akkoorden op gevoel, dat groeit naarmate je ermee speelt.. bijna een beetje zoals blind typen.. Als je zonder toetsenbord gaat nadenken waar een A of Z nu ook al weer zit lukt dat ook niet. Je kan ook eerst uitzoeken in welke toonssoort een liedje staat. Het laatste akkoord vaak, je moet dit ook leren aanvoelen. Dan heb je de toonsoort.. en dan kun je met muziektheorie een beetje voorspellen welke akkoorden er in zouden kunnen zitten.. Maar met heel veel (niet mainstream muziek) kom je die akkoorden weer niet tegen.
Verder weet ik niet zo goed of ik leuke muziek heb gemaakt.. maar ik heb wel veel geleerd door het gewoon te doen... Ook wel proberen te luisteren naar theoretische geneuzel op compositie her en der.. maar je eigen gevoel moet altijd leidraad blijven.. Dit bv.. heel lang terug.. experimentje... hoe verder?? Zoveel meningen..
Heeft me later een tweede plaats opgeleverd in de contest.
Discarded lounge
Dit Een bos vol kruizen en mollen (experimentje) was ook lachuh.. Er zullen altijd mensen zijn die het beter weten..
Ik geef zonder meer trouwens toe dat mijn saxspel toen nog niet echt heel sterk was.. :0:
Ik heb altijd maar gedaan, (gekopieerd zelfs misschien) wat ik zelf tof vond klinken..
De invloeden, waarmee je misschien ook wel een beetje door geconditioneerd wordt, dat wat je hoort als norm te nemen. In andere werelddelen hebben ze weer andere normen qua toonsoorten.. Dus waarom je muziek begrenzen tot theoretische normen, dat is juist waar jouw muziek, iets wat jezelf lekker vind klinken, zich door onderscheidt toch? We vinden ook niet allemaal hetzelfde leuk, gelukkig Theorie met instrumenten vind ik ook een beetje dubbel. Les kan handig zijn.. Bewust worden van speeltechnieken enzo.. Er zijn zelfs gevallen van RSI bekend.. weekendwarrios die de neurotische drang hadden om die ene partij te kunnen uitvoeren en zich helemaal kapot oefenden. Een maatje van me geeft gitaarles, waren niet zijn leerlingen die RSI hadden maar als je te fanatiek bent kan het dus ook verkeerd gaan.. dan is les wel handig.
Als je gewoon het interface van je instrument omarmt en er op gaat ontdekken kom je zoveel herkenning tegen. Wat een gitaar of sax juist karakter als instrument geeft en het maakt tot dit instrument.. Allemaal met je ogen dicht en nul theorie.. maar wel discipline en oefenen, oefenen, oefenen.. Ik pak op een gitaar, als ik een liedje goed ken ook redelijk snel de akkoorden op gevoel, dat groeit naarmate je ermee speelt.. bijna een beetje zoals blind typen.. Als je zonder toetsenbord gaat nadenken waar een A of Z nu ook al weer zit lukt dat ook niet. Je kan ook eerst uitzoeken in welke toonssoort een liedje staat. Het laatste akkoord vaak, je moet dit ook leren aanvoelen. Dan heb je de toonsoort.. en dan kun je met muziektheorie een beetje voorspellen welke akkoorden er in zouden kunnen zitten.. Maar met heel veel (niet mainstream muziek) kom je die akkoorden weer niet tegen.
Verder weet ik niet zo goed of ik leuke muziek heb gemaakt.. maar ik heb wel veel geleerd door het gewoon te doen... Ook wel proberen te luisteren naar theoretische geneuzel op compositie her en der.. maar je eigen gevoel moet altijd leidraad blijven.. Dit bv.. heel lang terug.. experimentje... hoe verder?? Zoveel meningen..
Heeft me later een tweede plaats opgeleverd in de contest.
Discarded loungeDit Een bos vol kruizen en mollen (experimentje) was ook lachuh.. Er zullen altijd mensen zijn die het beter weten..
Ik geef zonder meer trouwens toe dat mijn saxspel toen nog niet echt heel sterk was.. :0:
Laatst gewijzigd:
fjoesz
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 21 januari 2005
- Berichten
- 8.801
ah ja, zo'n crapverhaal. scales en akkoorden zitten elkaar niet in de weg.
muziektheorie is geen wet en je begrenst je muziek niet tot theoretische normen. t geeft je inzicht, waarom is die blue note interessant, waarom klinkt dit en dat eigenlijk tof, waarom je iets een mooie progressie vindt, hoe dorian aanvoelt als kleur, waarom die ene gitaar riff op die akkoordwisseling vet is. je leert wat ook een mogelijke oplossing zou kunnen zijn om van je ene stukje naar je andere stukje te komen, t geeft je veel meer ideeen dan altijd maar diezelfde shit die je bedenkt omdat je nooit es verder kijkt.
en dan hebben we t nog maar niet over samen spelen met anderen. zonder te weten wat er gebeurt wordt dat een hele nare soep. ff weten wanneer je een dominant of majeur 7 tje moet spelen omdat anders je oren eraf flikkeren als iedereen maar wat doet. iedereen die zegt dat je t niet nodig hebt die heeft nooit gemerkt wat het je op kan leveren of wil voor zichzelf graag een reden hebben waarom ie er niet aan hoeft. armoedige insteek.
muziektheorie is geen wet en je begrenst je muziek niet tot theoretische normen. t geeft je inzicht, waarom is die blue note interessant, waarom klinkt dit en dat eigenlijk tof, waarom je iets een mooie progressie vindt, hoe dorian aanvoelt als kleur, waarom die ene gitaar riff op die akkoordwisseling vet is. je leert wat ook een mogelijke oplossing zou kunnen zijn om van je ene stukje naar je andere stukje te komen, t geeft je veel meer ideeen dan altijd maar diezelfde shit die je bedenkt omdat je nooit es verder kijkt.
en dan hebben we t nog maar niet over samen spelen met anderen. zonder te weten wat er gebeurt wordt dat een hele nare soep. ff weten wanneer je een dominant of majeur 7 tje moet spelen omdat anders je oren eraf flikkeren als iedereen maar wat doet. iedereen die zegt dat je t niet nodig hebt die heeft nooit gemerkt wat het je op kan leveren of wil voor zichzelf graag een reden hebben waarom ie er niet aan hoeft. armoedige insteek.
Laatst gewijzigd:
jserle
JS Jacques Serle
Grove verdeling.
1 Iemand vind muziek wel mooi in het algemeen maar kan geen instrument bespelen.
2 Iemand kan wel wat spelen en heeft wel een instument om te oefenen.
3 Iemand kan een instrument bespelen maar heeft geen totale fantasie en kan wel van notenschrift af spelen.
Eigenlijk een wat verkeerde indeling want in de praktijk is er veel overlap.
Maar als het nu over het componeren gaat kan iemand wat hij in zijn hoofd heeft toch neurieen of zingen.
Dat kan iedereen vrij snel.
Als hij tot `mijn`categorie 2 behoort kan die er met wat moeizaam werk er iets van maken.
Laatst gewijzigd:
sinew1958
Je hebt niet veel nodig om mooie muziek te maken.
Nootjes intekenen op een pianorol, dat is als naar het gezaag van je schoonmoeder moeten aanhoren.Man,man.
Daar komt dan bv je technisch kunnen van een instrument van pas in no time en dan wat corrigeren.
Daar komt dan bv je technisch kunnen van een instrument van pas in no time en dan wat corrigeren.
Met interesse volg ik de discussie over pianospeltechniek en creativiteit. Zoals reeds gezegd. Men is creatief of niet. En een goede theoretische en praktische muziekkennis kan je daarbij enorm helpen. Veel jazz- en studiomuziekanten hebben een conservatorium opleiding. Daar komen reglmatig heel creatieve dingen uit.
Zelf heb ik een tijdje piano gestudeerd op het conservatorium. Maar ben beperkt creatief. Ik heb wel eens korte stukjes geschreven(meestal frases) of kleine improvisaties gedaan. Maar waar mijn conservatorium achtergrond tot zijn recht komt is het snel leren van nieuwe stukken voor onze band. Maar ook het maken/aanpassen van arrangementen en het opbouwen van spanningsbogen in een stuk.
Naast mijn keyboardhobby heb ik een paar keer met veel succes een koor gedirigeerd (o.a. de Missa Criolla).
Een componist zal ik niet worden. Maar ik kan mijn kennis en creatieviteit goed inzetten om nummers en composities goed uit te werken.
Een ieder moet zijn/haar kracht en beperking op de juiste manier inzetten, is mijn motto.
Zelf heb ik een tijdje piano gestudeerd op het conservatorium. Maar ben beperkt creatief. Ik heb wel eens korte stukjes geschreven(meestal frases) of kleine improvisaties gedaan. Maar waar mijn conservatorium achtergrond tot zijn recht komt is het snel leren van nieuwe stukken voor onze band. Maar ook het maken/aanpassen van arrangementen en het opbouwen van spanningsbogen in een stuk.
Naast mijn keyboardhobby heb ik een paar keer met veel succes een koor gedirigeerd (o.a. de Missa Criolla).
Een componist zal ik niet worden. Maar ik kan mijn kennis en creatieviteit goed inzetten om nummers en composities goed uit te werken.
Een ieder moet zijn/haar kracht en beperking op de juiste manier inzetten, is mijn motto.
Kort vervolg.
Waar mijn muziekkennis ook goed van pas komt is bij het snel (live) transponeren van stukken. Komt vaak van pas als je met zangers/zangeressen werkt die een bepaald bereik hebben
Wat mij b.v. enorm stoort is dat ik af en toe akkoordenschema's voor mijn neus krijg waar kruisen en mollen door elkaar gebruikt worden.
Die komen vaak van sites als ultimateguitar. Met zo'n schema kun je een nummer naspelen. Maar transponeren of een arrangement maken lukt niet.
Dan moet je het toch eerst alles in de juiste toonsoort zetten.
Waar mijn muziekkennis ook goed van pas komt is bij het snel (live) transponeren van stukken. Komt vaak van pas als je met zangers/zangeressen werkt die een bepaald bereik hebben
Wat mij b.v. enorm stoort is dat ik af en toe akkoordenschema's voor mijn neus krijg waar kruisen en mollen door elkaar gebruikt worden.
Die komen vaak van sites als ultimateguitar. Met zo'n schema kun je een nummer naspelen. Maar transponeren of een arrangement maken lukt niet.
Dan moet je het toch eerst alles in de juiste toonsoort zetten.
one_b
Ouwe rot
Tja en toch,
heb ik vrij veel slechte herinneringen aan muziekleraren met hun muziek voorbeelden, verhaaltjes en strikte leerboekjes.
En heel veel heerlijke herinneringen aan de Punk pre- en post- (en later ook wel de "Electricians") met fantastische muziektheoretisch onmogelijke wendingen en wisselingen.
Gezellig in een band in de zelfde toonsoort kneuteren is meestal totaal iets anders dan op de horizonten van de cultuur balanceren.
Met talent, gevoel en cultureel besef en tijdsbeeld mag het allemaal, van mij.
heb ik vrij veel slechte herinneringen aan muziekleraren met hun muziek voorbeelden, verhaaltjes en strikte leerboekjes.
En heel veel heerlijke herinneringen aan de Punk pre- en post- (en later ook wel de "Electricians") met fantastische muziektheoretisch onmogelijke wendingen en wisselingen.
Gezellig in een band in de zelfde toonsoort kneuteren is meestal totaal iets anders dan op de horizonten van de cultuur balanceren.
Met talent, gevoel en cultureel besef en tijdsbeeld mag het allemaal, van mij.
Er bestaat niet zoiets als 'muziektheoretisch onmogelijk', dat is waar een aantal hier de mist ingaan. Muziektheorie dwingt je niet binnen de lijntjes te kleuren, het leert je verschillende manieren hoe je je potlood vast kunt houden en dat je groen krijgt als je geel en blauw mengt.
Laatst gewijzigd:
flyweight
SinOsc.kr([1, 3]).exprange(100, 2e3)
Sjaak
Ouwe rot
Ik probeer mij te onderscheiden met goede sounds die in een nummer passen. En ik probeer de essentie van een nummer te pakken, om het zo naar een hoger niveau te tillen. De sounds maak ik zelf. Soms 1:1 hetzelfde als het origineel als het covers betreft. Soms pas ik het arrangement aan. Bijvoorbeeld bekende nummers strippen, die akoestisch uitvoeren, met wat synths en FX als achtergrond. Ambient elementen die ik solo ook gebruik. Voor mijn solo werk laat ik mij vooral inspireren door het moment. Veel improviseren, veel opnemen, niet te veel nadenken, veel random elementen. Gewoon muziek maken. Daar hoef je geen toetsen virtuoos voor te zijn. Dat ben ik verre van. Ik heb wel jaren les gehad, en muziekleer. Maar waar ik het meeste aan gehad heb is leren luisteren. Wanneer raak je de essentie van een nummer? Waar wordt je blij van? Waar worden anderen blij van?
o ja, en ik onderscheid mij van andere toetsenisten door zelden of nooit Hammond sounds te gebruiken. En ik kom er meestal mee weg
o ja, en ik onderscheid mij van andere toetsenisten door zelden of nooit Hammond sounds te gebruiken. En ik kom er meestal mee weg
ik denk dat fjoesz en nap gelijk hebben als ze zeggen dat muziektheorie je niet dwingt om binnen de lijntjes te kleuren, maar juist een hulpmiddel is.
Waar @one_b aan refereert snap ik echter ook wel; dat zijn mensen die niet in staat zijn verder te kijken dan hun neus lang is. Types die alleen maar naar de bekende weg bewandelen met saaie en voorspelbare resultaten tot gevolg. Ik heb eens een vent horen zeggen "ja maar je mag niet van C majeur naar F# mineur". Vanzelfsprekend heb ik die gast toen een goede muilpeer verkocht en ging ik na die F#m gewoon nog ff naar een Eb majeur want zo ben ik.
Conclusie: het probleem is dus niet de muziektheorie zelf, maar de interpretatie van de theorie.
Waar @one_b aan refereert snap ik echter ook wel; dat zijn mensen die niet in staat zijn verder te kijken dan hun neus lang is. Types die alleen maar naar de bekende weg bewandelen met saaie en voorspelbare resultaten tot gevolg. Ik heb eens een vent horen zeggen "ja maar je mag niet van C majeur naar F# mineur". Vanzelfsprekend heb ik die gast toen een goede muilpeer verkocht en ging ik na die F#m gewoon nog ff naar een Eb majeur want zo ben ik.
Conclusie: het probleem is dus niet de muziektheorie zelf, maar de interpretatie van de theorie.
Exoterrestrial
Het zal je kind maar weze 😳
Wat voor de een is, is niet voor de ander...
Cheers,
Exo.
Cheers,
Exo.
klinkske
boeketje voor de vrouw
Het enige creatieve dat ik mezelf kan toewijzen is dat ik zonder kennis toch met n boel hulpmiddelen die me beperken in mijn al zo kleine grasmat iets kan maken dat meer is dan 1 noot de hele tijd. Het liefst van al maakte ik eentonige shit die net niet verveelt omdat t net geen loop is. Maar je denkt van wel. Heel moeilijk voor me. Er staan ook hele hoge muren rond die grasmat waar ik telkens tegen knots maar ik ben een steenbok dus dat moet nou eenmaal
Exoterrestrial
Het zal je kind maar weze 😳
MacGyverGear
midi-life crisis
Mooi omschreven. Ok.. zeker theorie gebruiken als het je helpt. Ik zeg ook niet dat je het niet moet gebruiken..
Wat betreft scales, ik heb het over een tool als Push voor Ableton en die limitaties die het oplevert.. whatever...
Zolang iemand in staat is om een idee (of compositie) in gedachten uit te werken op een instrument, of desnoods een pianoroll, is de composite daarom minder? Dat je de akkoorden in een compositie met muziektheorie kan verklaren, alternatieve progressies kunt maken, geeft keuzes. Maar leidt wel af van dat wat je in gedachten had. Heel veel mensen kunnen prima (figuurlijke) thuiskomsten creëren in akkoordenschema's zonder theorie.. gewoon op gevoel. Prima toch??
Ik vind het een beetje je navigatie aanzetten terwijl je route naar een bestemming al weet, handig als er een ongeluk gebeurt. Ik vind ongelukjes met een instrument of op een toetsenbord wel lekker om mee te maken. En een (traffic) jam kan soms ook tot inzichten leiden.. als je dan toch de tijd hebt. Muziek maken moet gewoon een beetje freewheelen blijven..
Vergelijkbare discussies
