Ligt het probleem er eerder niet in dat het woord producer te pas en te onpas gebruikt wordt, een music producer in de jaren 19.. was wat anders dan een producer nu. Hoewel je natuurlijk nog steeds verschillende niveaus hebt. Maar bijvoorbeeld een meubelmaker van nu is en kan ook niet hetzelfde als een meubelmaker in 1800. Toch is het een meubelmaker, al kan je er geen reet van, je bent dan een slechte meubelmaker, maar wel een meubelmaker nog steeds. Hoe slecht ook. Zo ook met producers. Je hebt slechte en goeie, producers die veel kunnen en die bijna niks kunnen. Hier op het forum zijn we bijna allemaal producer. Jij ook.
Bekijk je het dan niet heel erg met een technische bril op?
Het hoeft niet allemaal perfect te zijn toch?
Zolang je geen kapitale fouten maakt kom je met veel weg.
Het hangt er ook nog vanaf wat voor genre muziek je maakt.
En dan is er nog een verschil tussen een goede song en een goede productie.
Dat eerste is nog altijd belangrijker lijkt mij.
Perfect geproduceerde k-muziek is er genoeg
Ja mee eens.
Producen was vroeger echt een ambacht, iets wat men vooral leerde in de studio en best wel wat geheimen kende die men niet zomaar aan iedereen doorgaf omdat het een recept voor een bepaalde sound was en dat was bijv in de 60/70ties een stuk moeilijker dan tegenwoordig omdat de techniek nog volop in ontwikkeling was.
Even een paar simpele voorbeelden; Phil Spector huurde voor allerlei instrumenten verschillende mensen in zodat als die tegelijk speelden dan kreeg je die wall of sound en de Beatles met hun tapeloops en het op het juiste moment in- en uitfaden wat ze met een paar man tegelijk moesten doen was uitermate belangrijk qua timing want als het verkeerd ging dan was er geen weg terug en je had maar een paar sporen, da's een heel groot verschil met nu als je allerlei plugins hebt, eindeloos kan schuiven met al je layers en alles een muisklik is.
Bijv dat John Lennon in Tomorrow Never Knows vertelde tegen George Martin en Geoff Emerick dat z'n zang moest klinken als een Dalai Lama in de Himalaya dat was echt een puzzel, Emerick bedacht toen dat de zang vanaf de microfoon door een leslie cabinet gevoerd werd zodat het een soort swirling effect kreeg, da's echt creatief denken, dat kan je een ambacht noemen en dat was de volgende dag niet voor iedereen bekend natuurlijk.
Nu kan je even op youtube kijken naar een paar clips hoe je iets kan produceren terwijl vroeger waren dat soms zaken die het geheim van de studiomensen waren en die kennis lag niet zomaar op straat.
Leuk voorbeeld hoe bijzonder dingen waren is dat Roger waters in een interview vertelde dat de leden van Pink Floyd in 1967 onderweg waren naar een concert toen Sgt Pepper als album toen die uitkwam het hele uur op de BBC uitgezonden werd en de auto werd aan de kant gezet en terwijl ze luisterden elkaar af en toe aankeken met een uitdrukking van what the fuck op hun gezichten als ze bijzondere dingen hoorden waarvan ze niet begrepen hoe dat op de plaat was gezet, uiteindelijk kwamen ze dus te laat voor hun optreden.
Dit even als voorbeeld hoe bijzonder muziek producen in die tijd was.
Hier even tot in detail hoe bijzonder het proces van de Beatles en hun tapeloops was met AI nog even opgezocht;
Het proces van tape-loops in "Tomorrow Never Knows" was revolutionair: The Beatles namen geluiden (zoals drums, zang, gitaar) op, knipten ze uit en plakten ze aan elkaar tot eindeloze lussen op bandrecorders, waarbij ze die loops op verschillende snelheden en richtingen afspeelden en mixen via
overdubbing en speciale effecten (zoals een Leslie-speaker) om een psychedelische, 'zwevende' textuur te creëren, een vroege vorm van elektronische muziek en sampling, vol "georganiseerde waanzin" in de studio.
Hoe het werkte (stap-voor-stap):
- Opname van Bronmateriaal: Eerst werden de basisinstrumenten (drums, bas) en zang (John Lennon's stem, dubbel opgenomen via een Leslie-speaker) opgenomen op een 4-sporenrecorder.
- Creatie van Tape-Loops:
- Geluidsfragmenten (zoals gitaarpartijen, Ringo's trommels, zelfs gemaakte geluiden zoals Paul's lach) werden opgenomen op aparte banden.
- Deze banden werden aan elkaar gelijmd tot een oneindige lus.
- Afspelen en Mixen (Overdubbing):
- Meerdere bandrecorders (BTR3) draaiden tegelijkertijd in verschillende studio's, elk met een eigen technicus die de spanning van de tape met een potlood bewaakte.
- Deze loops werden live gemixt over de basisopname. De lussen werden in verschillende snelheden afgespeeld, soms achterstevoren, waardoor die 'zwevende' en onvoorspelbare geluidseffecten ontstonden.
- Er werden ook instrumenten zoals een Mellotron en sitar gebruikt, wat bijdroeg aan de Oosterse en psychedelische sfeer.
- "Tape Loops" als Instrument: De loops waren niet slechts effecten; ze waren een integraal onderdeel van de compositie, bijna als een extra instrument, wat de track een unieke, experimentele textuur gaf.
Het resultaat was een van de meest avant-garde en baanbrekende nummers uit die tijd, een voorbeeld van de studio als instrument en de creatieve, bijna 'waanzinnige' experimenten van The Beatles.
www.synthforum.nl
