live only
- Thread starter rœl
- Start date
Rambotics2000
Stamgast
"Choose your battles wisely."
Leuk dat deze draad zoveel interactie oproept, maar ik krijg er wel een gevoel bij dat topic starter zichzelf onbegrepen voelt en poogt grip te krijgen op zaken die buiten zijn invloeds sfeer zullen blijven liggen. Wat maakt het uit wat een ander van je kunstjes vindt - en misschien ben je wel de Vincent van Gogh in de muziek die helaas pas na zijn dood beroemd wordt.
Besteed je energie aan zaken waar je wat aan kunt veranderen. Don Quixote vibes krijg ik er van!
rœl
Stamgast
Omdat het naar mijn rotsvaste overtuiging van levensbelang is dat kunst vernieuwt en - nóg belangrijker - een verhaal vertelt door het overbrengen van emotie. ‘De beste zijn’ heeft in die zienswijze geen enkele betekenis.
Wedstrijden zijn vatbaar voor macht en politiek, en daar word ik doodongelukkig van. Competitie en commercie zijn in mijn ogen wat de wereld naar en over de rand van de afgrond drijft.
De behoefte voelen om beter te zijn dan iemand anders staat lijnrecht tegenover waar ik naar streef als mens.
Misschien een té uitgebreid en bloemrijk antwoord maar dit is dan ook mijn stokpaardje.
rœl
Stamgast
Dat ben ik met je eens. Ik zou willen dat ik armer van geest en volgzamer was. Dat zou alles erg versimpelen. Maar helaas … de aard van het beestje.
rœl
Stamgast
Als ik dit zou kunnen, zou ik het doen. Maar me neerleggen bij iets waar ik niets aan kan veranderen behoort helaas niet tot de mogelijkheden. Dat probeer ik al 50 jaar zonder ook maar het geringste succes.
Wat een gulle psychologische tips allemaal! Super bedankt. Ik heb geleerd. En zal er niet weer over beginnen.
Nicolas 2000
It's a household name
Los van het aspect over alles een harde stelling innemen en die hard verdedigen, is deze quote hierboven dus weer een pittig gevalletje "het is de toon die de muziek maakt" waarbij me opvalt dat er vaak een wij vs zij houding aangenomen wordt, waarbij jouw standpunten over jezelf vergezeld worden van jouw standpunten over "de andere partij" (voor zover die bestaat). En die drijft dat eerste aspect alleen maar meer op de spits. Er zou veel minder wrijving op jouw standpunt ontstaan als dat niet telkens gekoppeld wordt aan een gratis bijgevoegd standpunt over de andere partij.
Concreet voorbeeld vanuit mezelf: ik ben één van de weinigen hier die met belachelijk oude computers zijn muziek maakt. Ik vind dat minder afleidend en directer omdat het oude krel niks anders kan en het woord "update" niet kent, en ik het gevoel heb dat ik de beperkte mogelijkheden goed kan beheersen en dat maakt het overzichtelijk voor mij. De meesten delen die mening niet en ze hebben ook argumenten waarom zij het anders zien, maar er hangt verder geen spanning aan vast omdat ik me beperk tot het deel van mijn standpunt dat op mij betrekking heeft. En zo ook degenen die er anders over denken. Een stuk minder vermoeiend want ook al hebben we uitgesproken, radicaal verschillende standpunten, moeten we ze niet verdedigen op deze manier en ons ook niet aangevallen voelen. Zonder dat we daarom volgzame schaapjes zijn of mentaal beperkt.
Interessant daarbij is dat "aangevallen voelen omwille van een ander standpunt" een beetje de essentie was van je eerste opmerkingen over wel/geen theoretische muziekkennis kennen. Het is dus mogelijk niet zozeer het eigen standpunt maar de polarisering die leidt tot het verdedigen/aanvallen.
fjoesz
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 21 januari 2005
- Berichten
- 8.807
ghehe, armer van geest en volgzamer. je bent helaas ongewild zo rijk van geest en speciaal!
zo zoekt iedereen op zn eigen manier bevestiging in deze wereld. je eigen competitietje
hoezo ben je gekwetst als je beschimpt wordt door anderen vanwege je onderlegdheid?
Het komt zo op mij over dat je het vooral heel vervelend vindt als mensen je niet zo speciaal vinden als jij vindt dat je verdient.
los van het feit dat ik muziek competities ook extreem weinig waarde vind hebben, is competitie is in bredere zin natuurlijk niet per se verkeerd. jij vergelijkt jezelf ook steeds met anderen want het moet vernieuwend zijn, anders, in jouw ogen beter dan werk dat meer op iets anders lijkt.
het lukt mij overigens prima om de in mijn ogen eenheidsworstige drek te vermijden en het heeft me nog nooit iets opgeleverd om te proberen anderen te overtuigen dat het drek is. de keren dat ik dat probeer is dat ook alleen maar om te laten zien dat ik zo tering speciaal ben.
misschien is t wel nóg nóg nóg belangrijker dan van levensbelang om je bloemrijke streberige streven eens wat minder je lijnrechte dwingende stokpaardje te laten zijn.
dat is mijn rotsvaste overtuiging dan weer
- Lid sinds
- 12 oktober 2016
- Berichten
- 7.651
Tja, doe dat maar eens met een sequencer
De titel van het werkje kwam goed van pas, maar moet zeggen dat zulke muziek mij niet echt kan boeien.
krautrock1958
Gepokt en gemazeld
Er zijn zoveel muzikanten die vanuit hun gehoor spelen, dat wil verder niets zeggen want of je wel of geen theorie hebt gehad zegt niets over je niveau van muziek maken, theorie kan het makkelijk maken om verbanden te leggen of qua notatie te weten wat er staat bijv maar het zegt verder niets over je muzikaliteit.
Ook zijn er genoeg die zonder enige scholing er prima van hebben kunnen leven zoals bijv Errol Garner die autodidact was maar wel uit een muzikale familie kwam, was wereldberoemd en stond bekend als een van de meest virtuoze jazzpianisten, hij schreef oa het bekende nummer Misty;
Ook zijn er genoeg die zonder enige scholing er prima van hebben kunnen leven zoals bijv Errol Garner die autodidact was maar wel uit een muzikale familie kwam, was wereldberoemd en stond bekend als een van de meest virtuoze jazzpianisten, hij schreef oa het bekende nummer Misty;
- Lid sinds
- 24 januari 2002
- Berichten
- 3.749
Onbewust past hij natuurlijk wel de theorie toe: hij is onbewust vaardig, dat is de hoogste fase in de leerfasen van Maslow.
Omdat de meeste instrumenten vooringestelde noten hebben (toetsen, frets, lengte van je kalimba tongetjes of xylofoonstaafjes etc.), gebruik je al een stuk ingebakken muziektheorie met noten die in verhouding tot elkaar staan en daardoor harmonisch voorspelbare resultaten opleveren. Als je echt zonder theorie aan de gang wil moet je microtonaal en fretless gaan. Zingende zaag en theremin toestanden. Eindelijk vrij en meestal niet om aan te horen.
krautrock1958
Gepokt en gemazeld
Ik zou zeggen dat het een hele muzikale man is.
Bij hem stroomt het gewoon, hij kijkt ook vaak niet naar de piano maar weet intuitief waar de noten liggen, hij is een met z'n instrument en speelt direct wat ie in z'n mind hoort zoals bij iedereen die makkelijk improviseert, als iets live only is dan is dit het toch.
- Lid sinds
- 12 oktober 2016
- Berichten
- 7.651
Wellicht vooraf, maar het zou kunnen dat je achteraf een werk toch aan een zekere vorm van theorie kan onderwerpen. Dat hoeft niet per se onmiddellijk duidelijk te zijn, maar bijvoorbeeld als je echt diep zou graven en de esthetische ervaring (of het gebrek daaraan
) van zo'n werk op psychologische of neurologische gronden kan verklaren.Uiteindelijk kun je alles in een theorie proppen natuurlijk, maar je bent dan in elk geval verwijderd van de gebaande paden. @krautrock1958 's voorbeeld is van iemand die misschien autodidact en met een goed oor heel ver gekomen is, maar wat hij maakt past wel gewoon binnen het stramien van genre en tonaliteit. Net als dat iemand met een talenknobbel misschien ook moeiteloos een taal leert te spreken zonder daarvoor een speciale opleiding te volgen. Maar hij houdt zich dan alsnog aan de structuren en klanken van die taal. Je hoeft ook niet uit te kunnen leggen wat onvoltooid verleden tijd precies is om die vorm toch zonder na te denken te gebruiken in je dagelijkse taalgebruik. Maar als je iemand anders uit moet leggen hoe je een werkwoord moet vervoegen is het wel weer verdomd handig.
- Lid sinds
- 24 januari 2002
- Berichten
- 3.749
Daarin zit zoals ik het lees ook deels de frustratie van de ts, dat hijzelf al die moeite heeft moeten doen om de theorie te leren terwijl anderen schijnbaar moeiteloos muziek maken zonder deze theoretische basis en er nog mee wegkomen ook...
Laatst gewijzigd:
Ik snap dat het voor velen iets 'ongelooflijk' is dat je kan pianospelen zonder te kijken maar -mits genoeg oefening (en ik ben géén pro)- kan je dat, doorgaans is het enkel als je grote sprongen maakt dat je éven visueel checkt (grootteorde milliseconden) of jouw handen op de juiste positie(s) landen. Verder is een piano redelijk voor de hand liggend ingedeeld : t zijn steeds groepjes van dezelfde noten die zich herhalen en elke noot op een partituur komt één keer voor op de piano (ik bedoel : 1 noot komt overeen met 1 toets en vice versa wat logisch lijkt, maar bij veel instrumenten niet zo is : 1 eenzelfde noot kan op meerdere plaatsen van het instrument gemaakt worden)
Er zijn best wel wat instrumenten waar je standaard niet/nooit kijkt naar je hand(en) : ik speel cello en de bedoeling is dat je niet kijkt naar de linkerhand die de noten aan het 'maken' zijn (anders krijg je na ongeveer 2 minuten spelen gewoon rug en nekpijn door met jouw hoofd gedraaid naar de cellohals om 10 cm van jouw ogen te kijken : onmogelijk vol te houden).
Verder kan je sommige noten van een partituur, op wel 5 verschillende manieren/plaatsen spelen op de cello (en toch dezelfde noot horen).
Een piano heeft 88 toetsen, een cello heeft ongeveer 600 vingerzettingen voor individuele tonen en de bedoeling is dat die sowieso 'blindelings' gevonden worden.
Ook violisten en quasi iedereen in een orkest is (gelukkig) in staat om noten te blijven spelen terwijl ze naar hun partituur en/of dirigent aan het kijken zijn.
Ik ken eigenlijk geen enkel instrument waar het nodig is om naar jouw handen te kijken, maar het vergt natuurlijk wel wat (jaren) aan oefening voor je iets kan.
Dat is inderdaad een kwestie van muscle memory opbouwen door oefening. Ik kan blind typen op mijn computer, en qua instrumenten hoef ik ook niet vaak naar mijn synthkeyboard of het fretboard van mijn gitaar te kijken als ik speel, behalve inderdaad bij grote verplaatsingen of afwijkende grepen. Het is niet heel anders dan 's nachts zonder lichten aan te doen naar de WC gaan omdat je de weg in huis weet.
je vat het volgens mij prima samen.
en érgens snap ik hem , je voelt tegenwoordig het àmbacht overal uitsijpelen en soms voelt dat ongemakkelijk, maar het is wat het is.
- er was een tijd dat je plaatjes moest kopen, en de techniek beheersen om te beatmixen vooraleer je ergens kon draaien : NU moet je vooral hartjes kunnen vormen met je handen
- er was een tijd dat je -wilde je muziek maken- daar het nodige geld en doorzettingsvermogen voor nodig had wat maakte dat je al heel gemotiveerd moest zijn : NU gekraakte Ableton, youtube legt alles uit, plugins die jouw scheef spel rechttrekken of zelf sequences verzinnen
- er was een tijd dat als je schilderijen/beeldhouwwerken/foto's wilde maken, je ook best hiervoor studies nam (compositie/techniek/perspectiefleer) etc : NU kan je een kunstenaar zijn zonder enige notie
Soms voelt dat inderdaad wat zuur en ik denk dat het daarover gaat bij ts.
Vergelijkbare discussies
