live only
- Thread starter rœl
- Start date
Ik lees er eerlijk gezegd ook voornamelijk in dat het niet eerlijk is dat anderen zonder er al te veel moeite voor (lijken) te hebben gedaan goed kunnen spelen en daar ook de nodige erkenning voor krijgen. En dat krijgen ze omdat ze cool zijn en jij krijgt die erkenning niet omdat je dat, in ieder geval in je eigen ogen, niet bent?
Kijk, ik ken je natuurlijk niet persoonlijk maar het leest een beetje weg als een Calimero aflevering. Misschien moet je werken aan je stage presence. Misschien ken je alle theorie wel maar heb je gewoon een andere smaak dan de meerderheid. Misschien heb je geen talent, of misschien begrijpen mensen je niet. Maar waarom trek je je dat zo aan? Er zijn toch vast wel mensen die jou wel zien staan? Die je talent en daaruit voortvloeiende muziek wel erkennen? Put daar energie uit en negeer de rest anders wordt die last alleen maar groter en groter.
Ook ik ben van mening dat het helemaal geen gek idee is om er eens met een professional over te praten. Dit het hier te dekken heb je de eerste stap al gemaakt. Niet omdat er iets mis met je is maar om jezelf beter te leren kennen en de dingen die jij als problematisch ervaart vanuit een ander perspectief te benaderen.
Kijk, ik ken je natuurlijk niet persoonlijk maar het leest een beetje weg als een Calimero aflevering. Misschien moet je werken aan je stage presence. Misschien ken je alle theorie wel maar heb je gewoon een andere smaak dan de meerderheid. Misschien heb je geen talent, of misschien begrijpen mensen je niet. Maar waarom trek je je dat zo aan? Er zijn toch vast wel mensen die jou wel zien staan? Die je talent en daaruit voortvloeiende muziek wel erkennen? Put daar energie uit en negeer de rest anders wordt die last alleen maar groter en groter.
Ook ik ben van mening dat het helemaal geen gek idee is om er eens met een professional over te praten. Dit het hier te dekken heb je de eerste stap al gemaakt. Niet omdat er iets mis met je is maar om jezelf beter te leren kennen en de dingen die jij als problematisch ervaart vanuit een ander perspectief te benaderen.
Dit is idd een uitstekend advies: Iemand zei ooit tegen mij: “Iedere artiest krijgt het publiek dat hij verdient” Het is een puzzel die je moet leggen, vertalen van emotie, vermarketen van je product, aansprekend voor je doelgroep, zichtbaar op het juiste moment, je bevinden tussen de juiste mensen en ergens helemaal onderaan misschien ook nog wat talent. Jij beredeneert jezelf helemaal kapot op die laatste 5% maar de eerste 95% is misschien wel je grootste blinde vlek. Dat zijn randvoorwaarden die je op orde moet hebben, voor je überhaupt aan succes kan denken, even los van wat je product is. Ben je daar niet toe bereid, dan heb je een té romantisch beeld van artiesten en succes.
En een oprechte discussie op een discussieforum uit de weg gaan en steevast vragen ontwijken om je standpunt te verduidelijken. Om vervolgens - geheel in lijn met wat je anderen verwijt - forumleden die een andere mening (lijken te) hebben denigrerend weg te zetten als 'hippe grappenmakers' en 'neerkijkers op nerds' (dit ging toch over muziektheorie, waar komen die nerds plots vandaan?). Typisch gevalletje van confirmation bias door reacties die wel in je straatje passen als 'normaal' te bestempelen.
Ik heb oprecht geprobeerd je stelling te begrijpen, ook bij mezelf nagegaan of er geen kern van waarheid inzat en geprobeerd relevante voorbeelden te bedenken die jij (constateer ik) niet kunt leveren. Ik kan niet anders constateren dat, bij een gebrek aan onderbouwing, je stelling onjuist is en hooguit een persoonlijke achtergrond heeft.
Nicolas 2000
It's a household name
Ik quote mezelf van een weekje terug:
Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die Steve Lukather uitlacht omdat hij -nadat hij het instrument reeds beheerste- leerde bladmuziek lezen en muziektheorie beheersen. Het maakte het voor hem mogelijk om aan de slag te gaan met arrangementen van anderen en zeer snel (want als studioartiest is tijd geld) vanuit de theorie een bakje passende noten bij een gegeven schema te grijpen. En binnen de elektronische/instrumentale muziek heb je ook beide uitersten: Jarre en Glass die uitgebreide theoretische scholing hebben, en Vangelis die geen noot kon lezen en voor zichzelf geen nut zag in een academische opleiding. En toch is ook daar geen wij vs zij rond ontstaan. Nu is er voor Vangelis wel 1 grote opmerking in dat "geen nut zien in een academische opleiding": enerzijds lijkt het in zijn geval inderdaad weinig meerwaarde te hebben aangezien hij meestal alleen speelde en zichzelf als autodidact extreem bekwaam had gemaakt. Je moet Max Verstappen ook niet meer op slipcursus sturen. Hij kwam echter wel een fikse beperking tegen wanneer hij muziek maakte die samen met een orkest moest uitgevoerd worden: dan had hij anderen nodig die de muziek die hij speelde konden noteren, want hij sprak zelf dus niet de taal die het orkest nodig had als instructie.
En "cool"...cool bestaat in je eigen hoofd. Ben jij cool of niet, is een ander cool of niet, het betekent objectief helemaal niks. Je bent cool bij de mensen die je cool vinden en meer is het niet. Neem iemand als Kebu, voor het merendeel van de bevolking niet bepaald de meest coole gast die ze kennen; binnen de synthliefhebbers wel want hij durft met zijn kwijlwaardige synthfort live op een podium gaan. Dat is een goed voorbeeld van "je krijgt het publiek dat je verdient" ik vind dat slecht verwoord, ik noem het liever "het publiek dat bij je past"): Kebu doet iets indrukwekkend voor een publiek dat begrijpt waarom het indrukwekkend is en het resultaat ervan ook nog kan smaken. En dat publiek is een niche, dus hij zal er Wembley stadium niet mee vullen. Niet omdat er op hem neergekeken wordt, maar omdat wat hij doet slechts een minderheid aanspreekt. Niks mis mee, gewoon de wereld zoals ze is zonder dat er iets vijandig achter zit. Moet je het daarom oneerlijk vinden dat een look-at-me DJ met een atletisch lijf die zijn thuis voorbereide set playbackt wél tienduizenden mensen trekt? Nee! Die krijgt ook het publiek dat bij hem past. Mensen die van een lekkere vent en hun muziekstijl houden en geen belang hechten aan wat er al dan niet live is. En zo zijn er veel. En dat is hun goed recht, dat is het soort entertainment dat ze zoeken. Die moet je niet gaan "ja maar Jeff Mills..." Jeff Mills heeft ook het publiek dat bij hem past, mensen die het cool vinden dat hij live zijn 909 kan betoveren.
Dus laat los wat anderen over jou denken, wat jij over anderen denkt, doe waar je zelf gelukkig van wordt en wat jezelf uitdaagt. En deel het resultaat, bv op dit forum. En dan krijg je vanzelf het publiek dat bij je past.
Mijn gevoel over de hele kwestie is dat het geen probleem van muziektheorie is, maar van misbegrijpen en misbegrepen worden. Communicatie dus.
Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die Steve Lukather uitlacht omdat hij -nadat hij het instrument reeds beheerste- leerde bladmuziek lezen en muziektheorie beheersen. Het maakte het voor hem mogelijk om aan de slag te gaan met arrangementen van anderen en zeer snel (want als studioartiest is tijd geld) vanuit de theorie een bakje passende noten bij een gegeven schema te grijpen. En binnen de elektronische/instrumentale muziek heb je ook beide uitersten: Jarre en Glass die uitgebreide theoretische scholing hebben, en Vangelis die geen noot kon lezen en voor zichzelf geen nut zag in een academische opleiding. En toch is ook daar geen wij vs zij rond ontstaan. Nu is er voor Vangelis wel 1 grote opmerking in dat "geen nut zien in een academische opleiding": enerzijds lijkt het in zijn geval inderdaad weinig meerwaarde te hebben aangezien hij meestal alleen speelde en zichzelf als autodidact extreem bekwaam had gemaakt. Je moet Max Verstappen ook niet meer op slipcursus sturen. Hij kwam echter wel een fikse beperking tegen wanneer hij muziek maakte die samen met een orkest moest uitgevoerd worden: dan had hij anderen nodig die de muziek die hij speelde konden noteren, want hij sprak zelf dus niet de taal die het orkest nodig had als instructie.
En "cool"...cool bestaat in je eigen hoofd. Ben jij cool of niet, is een ander cool of niet, het betekent objectief helemaal niks. Je bent cool bij de mensen die je cool vinden en meer is het niet. Neem iemand als Kebu, voor het merendeel van de bevolking niet bepaald de meest coole gast die ze kennen; binnen de synthliefhebbers wel want hij durft met zijn kwijlwaardige synthfort live op een podium gaan. Dat is een goed voorbeeld van "je krijgt het publiek dat je verdient" ik vind dat slecht verwoord, ik noem het liever "het publiek dat bij je past"): Kebu doet iets indrukwekkend voor een publiek dat begrijpt waarom het indrukwekkend is en het resultaat ervan ook nog kan smaken. En dat publiek is een niche, dus hij zal er Wembley stadium niet mee vullen. Niet omdat er op hem neergekeken wordt, maar omdat wat hij doet slechts een minderheid aanspreekt. Niks mis mee, gewoon de wereld zoals ze is zonder dat er iets vijandig achter zit. Moet je het daarom oneerlijk vinden dat een look-at-me DJ met een atletisch lijf die zijn thuis voorbereide set playbackt wél tienduizenden mensen trekt? Nee! Die krijgt ook het publiek dat bij hem past. Mensen die van een lekkere vent en hun muziekstijl houden en geen belang hechten aan wat er al dan niet live is. En zo zijn er veel. En dat is hun goed recht, dat is het soort entertainment dat ze zoeken. Die moet je niet gaan "ja maar Jeff Mills..." Jeff Mills heeft ook het publiek dat bij hem past, mensen die het cool vinden dat hij live zijn 909 kan betoveren.
Dus laat los wat anderen over jou denken, wat jij over anderen denkt, doe waar je zelf gelukkig van wordt en wat jezelf uitdaagt. En deel het resultaat, bv op dit forum. En dan krijg je vanzelf het publiek dat bij je past.
- Lid sinds
- 12 oktober 2016
- Berichten
- 7.659
Verhelderende post in een ander draadje:
Het gaat kennelijk erom dat topic-starter een "ik vs de rest" ervaart, als in een niet-neurotypisch persoon tegen de rest van de wereld vol met neurotypische mensen. Dat zal inderdaad wel 'ns problemen geven als niet-neurotypisch persoon, maar ik denk niet dat de strategie die topic-starter hanteert om daarmee om te gaan erg lekker werkt, als je dit draadje leest. Ik denk dat heel veel neurotypische personen best begrip hebben voor de problemen die een niet-neurotypisch persoon ervaart, maar dit begrip mag andersom ook wel iets komen van de niet-neurotypische persoon zelf. Het werkt twee kanten op. Steeds maar zeggen dat iets kwetsend is, maar geen concrete voorbeelden geven wat het probleem nu eigenlijk is, de welwillende neurotypische persoon loopt dan tegen een muur op.
Dat topic-starter van zichzelf zegt de Riemann-hypothese op te kunnen lossen zegt in verband met dit draadje ook veel.
Nicolas 2000
It's a household name
Nu lijkt het me niet dat synthforum in haar eerste hapje neurodivergentie gestikt is; het landelijk gemiddelde lijkt me op dit forum niet van toepassing. 
(ja, ik kijk ook sterk in de spiegel als ik dit schrijf...) Handvaten vinden om er zelf mee om te gaan en om met je omgeving te interageren kunnen een wereld van verschil maken. Dus hopelijk is de diagnose de start van een leerzaam traject.
(ja, ik kijk ook sterk in de spiegel als ik dit schrijf...) Handvaten vinden om er zelf mee om te gaan en om met je omgeving te interageren kunnen een wereld van verschil maken. Dus hopelijk is de diagnose de start van een leerzaam traject.
Er ligt dan in elk geval nog een miljoen te wachten, die zou ik eerst even toucheren alvorens de discussie voort te zetten.
Ik ben niet zo geïnteresseerd in de psyche van de ts of van sf'ers in het algemeen en probeer me ook te onthouden van persoonlijke oordelen, alhoewel dat soms een uitdaging is.
Het valt me tegen dat de ts een (wmb) op zich interessant topic start en vervolgens wegduikt, passief agressief
reageert en van argumenten wisselt als daarover een levendige discussie ontstaat.
Ik wil me best afvragen of ik er zo eentje ben die muziektheorie onbewust (!) afkraakt omdat ik geen zin (en tijd) heb om me daar in te verdiepen, maar moet op basis van dit argumentengebrek constateren dat het probleem iig niet bij mij ligt.
Het valt me tegen dat de ts een (wmb) op zich interessant topic start en vervolgens wegduikt, passief agressief
reageert en van argumenten wisselt als daarover een levendige discussie ontstaat.
Ik wil me best afvragen of ik er zo eentje ben die muziektheorie onbewust (!) afkraakt omdat ik geen zin (en tijd) heb om me daar in te verdiepen, maar moet op basis van dit argumentengebrek constateren dat het probleem iig niet bij mij ligt.
Roel geeft aan zich kwetsbaar te voelen mbt dit onderwerp. Het is goed dat hij dat zegt, en voor mij een duidelijk signaal dat Roel het moeilijk heeft om zich te uiten.
Ik ga hem verder er niet over doorzagen en ik hoop dat dit draadje hem wat geholpen heeft ipv verder moeilijk gemaakt.
Het valt niet altijd mee om iets goed te verwoorden, zeker niet als er veel gevoel bij komt kijken.
Ik ga hem verder er niet over doorzagen en ik hoop dat dit draadje hem wat geholpen heeft ipv verder moeilijk gemaakt.
Het valt niet altijd mee om iets goed te verwoorden, zeker niet als er veel gevoel bij komt kijken.
rasz
Ouwe rot
Neurodivirgentie…(is dit een woord?) is natuurlijk een spectrum stel ts is een autist dan heeft hij hier logischerwijs meer moeite mee om dit soort dingen te interpreteren dan als het een adhd-er is. Maar ze zijn wel beiden neurodivers. Anyway weer een mooie term om… (deze zin maak ik expres niet af
)
...dat maakt psychologen dus eigenlijk "spectrum analyzers".
OT: ik denk ik dat mensen online in het algemeen vaak onderschatten hoe belangrijk non-verbale communicatie is. Dit gesprek was "live" een stuk beter uit de verf gekomen denk ik. Drankje erbij, samen mijmeren over wel-of-niet kunst en ̶e̶l̶k̶a̶a̶r̶ ̶d̶a̶n̶ ̶h̶e̶l̶e̶m̶a̶a̶l̶ ̶v̶e̶r̶r̶o̶t̶ ̶s̶l̶a̶a̶n̶ er samen om lachen of op z'n minst uitkomen op een "agree to disagree".
Nicolas 2000
It's a household name
Dat is een non-statement in de moderne psychologie. De diagnoses vereisen immers bepaalde minimale scores op dat spectrum om van een afwijking te mogen spreken. Net zoals een auto aan 5 km/u geen hardrijder is, is een score van 2 op het autismespectrum geen autisme. Dus ja, iedereen zit per definitie op alle spectra, maar de meesten onder ons in het gebied waar dat niet op een afwijking wijst.
Dit even terzijde als duiding, niet gerelateerd aan TS.
fjoesz
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 21 januari 2005
- Berichten
- 8.808
prima voorbeelden van wat? iig niet voor dat muzikaal onderlegde mensen kennelijk beschimpt worden. ik werk met best veel muzikanten en componisten of spreek ze regelmatig en zie echt nergens in die wereld dat er neergekeken wordt op mensen die erg onderlegd zijn, juist niet zelfs. mss hebben die reacties niets te maken met je muzikale onderlegdheid? in ieder geval in de draad hier niet denk ik
- Lid sinds
- 12 oktober 2016
- Berichten
- 7.659
Tenzij je een Grigori Perelmannetje doet.
Vergelijkbare discussies
