live only

het muziekje is leuk,
Dankje! (Soep is correct, ik doe iets fout met mijn effecten!
heb t idee dat het een bestaand ding is maar kan het niet herinneren.
Ik hoop dat het een soort catchyness is en dat het niet echt al bestaat, al is het natuurlijk onmogelijk om nog ooit in ons westerse muziekidioom een thema te verzinnen dat niet al een keer verzonnen is. Ik ben daar wel bang voor, dat ik iets verzin dat echt al helemaal identiek bestaat en dat ik 't me alleen maar herinner. Mocht het je invallen hoor ik het graag, dan maak ik er "Duke Ellington, arr. Roel van Wijk" van in de credits.
het is wat wispelturig, geen duidelijke keuze
Dat is mijn bedoeling! Ik stoor me extreem aan de voorspelbaarheid van vrijwel alle muziek die tegenwoordig gemaakt wordt en wil iets totaal anders. Dus je kritiek is volkomen terecht, maar het is intentioneel cappricieus.
het heeft wat zoets sitcommerigs maar het is ook onrustig, ook door de sound. 'groove' heb ik er niet heel erg in kunnen ontdekken trouwens
Sitcommerig vind ik leuk. Ja, het heeft iets van 't thema van een serie, hè... kan ik inkomen!
Qua groove: misschien heb je eroverheen gelezen, maar dit is inderdaad geen groove. Het is een allereerste poging om het op de piano te spelen, en ik ben absoluut geen pianist. Zelfs een incapabele hark achter de toetsen. Daar wordt aan gewerkt, ik ga les nemen!
je zou het producen in de zin van alle ideetjes tot 1 coherent geheel maken wat meer aandacht kunnen geven. msw wat verdelen over verschillende instrumenten etc
Dat is exact mijn bedoeling! En sterker nog: dat is al gebeurd, het "origineel" is een compositie voor jazzorkest. Net zo wispelturig, maar wel georchestreerd voor 5 saxofoons, 4 trombones, 4 trompetten, piano, gitaar, basgitaar en drums. Dat is mijn vak. Het is echter in een middagje tijdens een depressieve bui opgekalkt en met één chaotische repetitie gespeeld. Door een prachtige band waar ik heel blij mee ben, maar ik ga het hier niet posten. Als er een betere opname (van het nog te verbeteren arrangement) beschikbaar is zal ik 'm hier delen, al heeft dat niks met synthesizers te maken.
 
Nadat je alle succesvolle muzikanten, alle consultants, alle coaches, alle muzikanten die geen theoretische achtergrond hebben beledigt hebt en onderhands mensen arm van geest genoemd hebt in 1 draadje is de visie nog steeds dat jij degene bent die incasseert? Mja, misschien is dat dan wel goed advies ja.
Consultants en coaches heb ik inderdaad over één kam geschoren, excuus. Ik beledig geen muzikanten die geen theoretische achtergrond hebben, maar ik heb grote moeite met het verwerpen en actief als onzin bestempelen van muziektheorie en 't beschimpen van mensen die wél theoretische kennis hebben. Ik heb me in één post ongelukkig uitgedrukt en dit daarna 1000 keer gerectificeerd. Hierbij speciaal voor jou nog een 1001ste keer.

Onderhands mensen arm van geest genoemd? Ik geloof dat ik mezelf dat heb toegewenst, maar goed: ik snap dat mijn manier van uitdrukken niet in de smaak valt hier, dus ook daarvoor mijn excuses. Nogmaals niet alleen excuses voor de beledigingen die ik expliciet geuit heb, maar ook wat er allemaal tussen de regels door gelezen wordt. Dat meen ik oprecht.

Al vind ik misogyne opmerkingen over testikels echt van een heel andere orde, maar goed: zand erover.
 
Ik wil graag inhoudelijk door, en hoop dat ik me kan conformeren aan de ongeschreven regels.

Over die "geen duidelijke keuze": ik hoor dat wel eens. Twee meningen die ik als feedback krijg (hopelijk beledig ik niemand, ik ga echt oprecht mijn best doen) van mensen die veel naar muziek luisteren die ze voorgeschoteld krijgen door platenlabels en tegenwoordig streamingsdiensten hoor ik dat er te veel onverwachtheid in mijn muziek zit. Dat zijn ze niet gewend, het is niet comfortabel om naar te luisteren, het verwacht te veel van de luisteraar. Van mensen die net als ik actief maar ook passief als luisteraar met hun eigen muziek aan de slag gaan, investeren in smaak, proberen de gangbare commerciële kanalen te vermijden, hoor ik dat ze de frivoliteit, uniekheid en georkestreerde chaos juist fijn vinden.

Ik kan het onmogelijk voor beide (verschrikkelijk gegeneraliseerde) groepen goed doen, en ik moet een koers bepalen. Ik heb voor mezelf de enige koers uitgezet die ik misschien ooit zal beheersen en dat is bovengenoemde tweede.

Commercieel succesvolle muziek maken, zonder iemand te willen beledigen, voelt sterk als stroop om de mond (of om de oren) smeren, pappen en nathouden, over geen enkele grens gaan (muzikaal) en vooral precies in het midden gaan zitten van alles wat de meeste mensen leuk vinden. Dat kan ik sowieso niet, maar ik wil het ook niet.

Dus: dat de sound te wollig en daardoor zompig is, ga ik iets aan doen. Dat de groove ontbreekt: ik ga harder oefenen op piano en uiteraard gaat de orkestratie daar iets in brengen, en daarvoor hoop ik teinvesteren in een multitrack recorder. Maar dat duurt nog even, daarvoor moet ik de middelen bijelkaar zoeken. Ik had ook speciaal vanwege het ontbreken van pianovaardigheden en arrangement de bladmuziek toegevoegd!

Dank voor alle feedback! Ook die waar ik nu nog niks mee doe wordt vast later nog heel nuttig!
 
Laatst gewijzigd:
Zolang je blijft de wereld in 2 groepen verdelen bij iedere gelegenheid en daarbij eigenschappen aan die groepen gaat toeschrijven, geef je jezelf talloze kansen om beledigend over te komen ook al zou dat niet de bedoeling zijn. Dat is een terugkerend patroon in je communicatie. Elk statement dat groep 1 X is, zegt stilzwijgend dat groep 2 niet X is.

En het lijkt me sterk dat iemand als Fjoesz niet met zijn eigen muziek aan de slag zou gaan. :)
 
Al vind ik misogyne opmerkingen over testikels echt van een heel andere orde, maar goed: zand erover.

Niks zand erover. Zal die opmerking nog even uitleggen, ik zei dus:

Ja, inderdaad. En veel wijzer worden we niet als topic-starter om de hete brij blijft draaien. Een "advies" op bijvoorbeeld



komt dan niet verder dan de suggestie om 'ns een paar ballen te laten groeien, vrees ik. Het is niet anders.

Ondanks dat we je aanspoorden om 'ns wat concrete voorbeelden te geven kwam dat maar niet. Dan moet je niet zo raar opkijken dat anderen, die waarschijnlijk best welwillend zijn, uit machteloosheid dan maar zo'n "advies" geven en daar ook niet zo blij van worden. Dat blijkt duidelijk uit m'n post. Voor de derde keer, begrip werkt twee kanten op.

Verder heeft het niks met misogynie te maken en dat laat ik me niet zomaar aanleunen. Degenen die zich daar schuldig aan maken, die hebben juist geen ballen. Het is aan de andere kant ook niet zo dat we maar volledig alle mannelijkheid in al z'n vormen en gedaanten moeten ontkennen. Voor zover vrouwen vallen op mannen, en dat zijn de meesten, ik denk dat heel veel vrouwen wel iets van mannelijkheid waarderen in hun partner. Dus dat ze inderdaad in figuurlijke zin ballen hebben.
 
Ik denk dat we TS wat 'slack' moeten geven. Zijn wat ongelukkige aanvliegroutes lijken vooral te zitten in 'de aard van het beestje' zoals in de klassieke fabel van de kikker en de schorpioen (Aesopus). En hij lijkt toch wel oprecht te willen sleutelen aan zijn manier van communiceren.

Hij doet me nogal denken aan de toenmalige vriend van een huisgenote van een vriendin van laaaang geleden. Dat was een 'briljante' conservatorium geschoolde cellist die gediagnosticeerd was met manische depressiviteit (tegenwoordig wel 'borderline' genoemd). Hij kon alle kanten op van hypomaan naar depressief en manisch en terug, en had bovendien wat excentrieke 'trekjes' waarvan hij niet kon bevatten dat die als zodanig overkwamen bij anderen. Dat zat voor hem gewoonweg in een enorme blinde vlek en kon je hem nauwelijks aanrekenen. Tot zover dan de 'amateur-psychologie-van-de-koude-grond'. Check de kenmerken:

Bipolaire stoornis
Kenmerken manische depressie

Oh en het 'hebben van ballen' is niet zozeer misogyn maar een spreekwijze, er wordt ook wel van vrouwen gezegd dat ze 'ballen hebben' wanneer ze lef tonen.
 
Laatst gewijzigd:
Dankjewel, @Rambotics2000
Slack zou fijn zijn. Ik loop met vriendinnen mee naar het station omdat ze op straat aangevallen kunnen worden door mensen met figuurlijk en letterlijk ballen. Dat is zo actueel en afschuwelijk dat ik verwijzingen op dit moment niet goed kan hanteren. Mijn excuses voor die overgevoeligheid.

Niet iedereen is even intensief bezig met muziek, je hebt mensen die gewoon spotify opzetten elke dag, of vroeger arbeidsvitaminen, en je hebt mensen die elke plaat luisteren alsof hun leven ervan af hangt. En alles daartussenin. Ik had ingeschat dat ik dat niet expliciet hoefde te noemen maar daar heb ik me overduidelijk in vergist.

Ik neem al jullie kritiek erg serieus! Zowel over mijn non-lied als over mijn gedrag!
 
Het is volgens mij niet zo moeilijk en onvriendelijk.

Je heb 2 soorten kunstenaressen in deze context.

0. Zij die creëren.
1. Zij die luisteren, kijken, lezen, etc. (Laten we het wetenschap noemen)

0. Kan creëren met of zonder wetenschap.
1. Kan alleen kopiëren en verliest zich dan maar in wetenschap en gaat na-apen.

Wetenschap is zeker niet waardeloos, echter nooit een middel om van een 1. een 0. te maken, integendeel.
M.a.w. een 0. bepaald wat het volgende akkoord is, niet een 1.

Oh maar iedereen kan een 0. zijn.
 
Ik loop met vriendinnen mee naar het station omdat ze op straat aangevallen kunnen worden door mensen met figuurlijk en letterlijk ballen.

Mannen die vrouwen aanvallen zijn slapjanussen en hebben juist geen ballen, in figuurlijke zin. Heel raar om te denken dat ze dat wel zouden hebben, eigenlijk. Vrouwen die vrouwen aanvallen is een mogelijkheid, maar wel vrij theoretisch, denk ik.
 
Laatst gewijzigd:
Oh, het is een definitiekwestie! We zijn het helemaal niet oneens! Ik vind "ballen hebben" iets afschuwelijks, het ademt bij mij mannelijke superioriteit en daar gruw ik van. Jij bedoelt het gewoon als een sterke eigenschap die niet specifiek iets met testikels te maken heeft. Ik vind verkrachting en stelselmatige vrouwonvriendelijkheid, femicide die tegenwoordig in het nieuws is, genoeg reden om een krachtige persoonlijkheid niet meer in verband te brengen met een mannelijk orgaan dat zoveel ellende veroorzaakt. Ik denk dat ik beschadigd ben, om maar te zwijgen van al die arme vrouwen.

Bovendien is krachtig zijn als advies heel gevaarlijk. Het impliceert ongevoeligheid en in mijn geval dat ik ga twijfelen aan mijn zelfbeeld, zelfs aan mijn realiteitszin. Om te overleven moet ik me niet inprenten dat ik me "niet moet aanstellen" maar serieus nemen dat gevoeligheid een goeie eigenschap is. Er is genoeg schade aangericht.

Ik struikelde over dat "ballen groeien" letterlijk betekent: van biologisch vrouw naar biologisch man worden. Dat trek ik op dit moment niet. Mijn fout, mijn overgevoeligheid. Sorry daarvoor.
 
Het is volgens mij niet zo moeilijk en onvriendelijk.

Je heb 2 soorten kunstenaressen in deze context.

0. Zij die creëren.
1. Zij die luisteren, kijken, lezen, etc. (Laten we het wetenschap noemen)

0. Kan creëren met of zonder wetenschap.
1. Kan alleen kopiëren en verliest zich dan maar in wetenschap en gaat na-apen.

Wetenschap is zeker niet waardeloos, echter nooit een middel om van een 1. een 0. te maken, integendeel.
M.a.w. een 0. bepaald wat het volgende akkoord is, niet een 1.

Oh maar iedereen kan een 0. zijn.
Volgens mij bedoel je het goed en zijn we het eens, maar met deze uitleg kan ik persoonlijk niets, ik vind het pure semantiek.

Mijn probleem zit bij categorie 3: de kunstenaar die onterecht denkt dat hij zelf 0 is zonder wetenschap en dus denkt dat 0 met wetenschap eigenlijk -1 is, en deze dienovereenkomstig behandelt.
 
@stoter Hier heeft Roel een muziekstuk gepost in dit draadje:

 
Oh, het is een definitiekwestie! We zijn het helemaal niet oneens! Ik vind "ballen hebben" iets afschuwelijks, het ademt bij mij mannelijke superioriteit en daar gruw ik van. Jij bedoelt het gewoon als een sterke eigenschap die niet specifiek iets met testikels te maken heeft. Ik vind verkrachting en stelselmatige vrouwonvriendelijkheid, femicide die tegenwoordig in het nieuws is, genoeg reden om een krachtige persoonlijkheid niet meer in verband te brengen met een mannelijk orgaan dat zoveel ellende veroorzaakt. Ik denk dat ik beschadigd ben, om maar te zwijgen van al die arme vrouwen.

Bovendien is krachtig zijn als advies heel gevaarlijk. Het impliceert ongevoeligheid en in mijn geval dat ik ga twijfelen aan mijn zelfbeeld, zelfs aan mijn realiteitszin. Om te overleven moet ik me niet inprenten dat ik me "niet moet aanstellen" maar serieus nemen dat gevoeligheid een goeie eigenschap is. Er is genoeg schade aangericht.

Ik struikelde over dat "ballen groeien" letterlijk betekent: van biologisch vrouw naar biologisch man worden. Dat trek ik op dit moment niet. Mijn fout, mijn overgevoeligheid. Sorry daarvoor.

Je neemt alles iets te letterlijk denk ik en dat zorgt voor frustratie.
Ik zit zelf ergens op het autisme spectrum (daarmee bedoel ik niet dat dat bij jou ook zo is, maar ik herken wel dingen in je verhalen) en kan dingen soms ook te letterlijk nemen, dus ik begrijp wel enigszins waar je reacties vandaan komen.
Ik had geen zin om in dit topic te reageren (ik heb sowieso niet veel te vertellen :P) maar dit verhaal is volledig ontspoort en ik wilde iets zeggen wat misschien kan helpen...
 
Bij nader inzien ben ik het totaal oneens met dat opdelen in soort 0 en 1. Dat is onnodig nog meer polariseren. Iemand die creëert wordt op geen enkele manier gehinderd door wetenschap. Integendeel. Wetenschap (het weten) vergroot je uitdrukkingsvaardigheid te allen tijde. Dus een kunstenaar zonder wetenschap wordt met wetenschap gewoon een nog betere kunstenaar. Daarmee bedoel ik niets slechts te zeggen over de kunstenaar zonder wetenschap, maar wel over de kunstenaar die tegen wetenschap is.

En wetenschap zie ik als een taal kunnen spreken. Je leert de taal spreken, en bij het spreken gebruik je die kennis zonder er nog bij na te denken. Je hebt de vaardigheid in je systeem geïmplementeerd en daarmee maak je kunst! Hoe meer wetenschap, hoe meer vaardigheid, en hoe beter dat je de kunst die je hoe dan ook in je hebt zitten kunt uitbeelden. Expressie. Dat is mijn mening.
 
Bij nader inzien ben ik het totaal oneens met dat opdelen in soort 0 en 1. Dat is onnodig nog meer polariseren. Iemand die creëert wordt op geen enkele manier gehinderd door wetenschap. Integendeel. Wetenschap (het weten) vergroot je uitdrukkingsvaardigheid te allen tijde. Dus een kunstenaar zonder wetenschap wordt met wetenschap gewoon een nog betere kunstenaar. Daarmee bedoel ik niets slechts te zeggen over de kunstenaar zonder wetenschap, maar wel over de kunstenaar die tegen wetenschap is.

En wetenschap zie ik als een taal kunnen spreken. Je leert de taal spreken, en bij het spreken gebruik je die kennis zonder er nog bij na te denken. Je hebt de vaardigheid in je systeem geïmplementeerd en daarmee maak je kunst! Hoe meer wetenschap, hoe meer vaardigheid, en hoe beter dat je de kunst die je hoe dan ook in je hebt zitten kunt uitbeelden. Expressie. Dat is mijn mening.
Maar die wetenschap hoeft niet alleen muziektheorie te zijn. Dat kan ook veel kennis van sounddesign zijn. Of het heel goed mixen van muziek wat ook een vak apart is. Of verschillende instrumenten bespelen. Of genoeg kennis hoe je microfoons moet plaatsen om het perfecte geluid te krijgen en wat voor microfoon bij welk instrument. En zo kan je in de muziek veel kanten op gaan. Maar alle kennis die je erbij krijgt word je zeker niet minder van.
 
Ik vind verkrachting en stelselmatige vrouwonvriendelijkheid, femicide die tegenwoordig in het nieuws is, genoeg reden om een krachtige persoonlijkheid niet meer in verband te brengen met een mannelijk orgaan dat zoveel ellende veroorzaakt.

En al die vrouwelijke organen die deze mannen hebben voortgebracht?

Zo kom je terecht in het absurde als je zo gaat denken.
 
Op zich is heel deze vermakelijke draad (live only) al goed voor een nummer vanwege de kunstzinigheid. De manier waarop Roel excuus maakt.
En daarna alles weer de grond in stampen.:o:8o8>
.
Ik hoop dat u mij dit ooit kunt vergeven.
Onnodig zelfverwijt: „Ik ben ook altijd zo dom, ik doe alles verkeerd.”
Deemoedig het hoofd buigen. Vergiffenis afsmeken.
Vooraf al verontschuldigen: „Sorry dat ik dit vraag, maar mag ik misschien…”
Buitensporige onderwerping of verontschuldiging.
Hij ging zowat op zijn knieën door het stof en likte de hielen van de ander.
 
Back
Top