Korg D888 ofzoiets

USB A kan nog altijd USB 3.1 zijn en dan is er niks prehistorisch aan. Maar ook met USB2 is het niet bepaald lang wachten op de overdracht, en als je ondertussen nog even iets anders gaat doen is het zelfs met USB 1.1 doenbaar. Dat lijkt me dus absoluut geen nadeel van de D888. Integendeel, dat hij zich presenteert als een USB externe schijf maakt hem heel future proof.

Echt prehistorische USB, dat is een moederbord uit 1996 met 430HX chipset. USB1.0 of 0.9. En zo slecht geïmplementeerd dat letterlijk geen enkel USB apparaat er mee werkt want de chip heeft zijn timing niet op orde. Dàt is prehistorische USB. Vraag me niet hoe ik het weet. Al goed dat die PC verder wél doet wat je ervan verlangt.
 
@Eclectic: ja!! Die afleiding! Mijn brein is niet te bedotten.

@Knop: Gebruik jij ‘m? Mij zou interesseren: doet ie ‘t altijd, en direct? Dus: kabel erin, rode knop en er is 0% kans dat er ergens een interface nog op ‘interne speakers’ staat in plaats van ‘usb codec’? Dit als voorbeeld. Want daar gaat het mis. Ik heb dit ook met Dorico: het programma is vrijwel perfect, alleen het feit dat het met de computer moet communiceren (en het feit dat Steinberg, dat uit de hel komt, dit moet fasciliteren) maakt het op momenten onwerkbaar. Liep Dorico op een ‘dedicated system’ met nog 1000x zo veel mogelijkheden, dan was het perfect voor mij. Vandaar dat ik de knop rigoreus omgezet heb naar een (liefst wat ouder) fysiek apparaat.

Nu lonk ik naar een Akai DPS-24 en een Yamaha AW2400. Maar die zijn duur. En cult. En vaak in slechte staat. Dus alternatieven daarvoor? Ik hoor het graag. Ik geloof dat ik gewicht en afmeting niet zo belangrijk vind…
@rœl ik gebruik 'm niet, omdat ik helaas niks live speel. Maar voor een muzikant lijkt het me een ideale mix tussen twee werelden. Mits je inderdaad geen gedoe hebt met inputs switchen enz.. Ik zal 'm eens proberen.

Ik ben overigens ook vrij allergisch voor alle geneuzel dat er komt kijken bij soft- en hardware en (te)veel mogelijkheden. Het is de reden dat ik helemaal niks meer met MIDI en externe gear doe bijvoorbeeld, maar alles in één programma dat één file per song maakt, waar alles in zit. Total recall.

Tijd voor mn hobby is vaak kort en inspiratie komt op de gekste momenten, dus ik kan het niet opbrengen om elke keer te verzanden in techniek, settings, waarom doet dit kanaaltje niks enz.
 
Wat mag het maximaal kosten?
Ik heb heel veel tijd en weinig haast. Op dit moment is mijn budget 10 cent, maar over een jaar wil ik best wel interesseren als het apparaat mij aanspreekt. Ik zie dat de tweedehandsprijzen van mijn geliefde Akai rond de duizend euro zit, dus dat het tientjeswerk wordt, betwijfel ik. Verder dus alles daar tussen.
 
Ik begrijp je redenering dat moderne software regelmatig minder logische interfaces heeft (deels door meer/te veel mogelijkheden) dan wat oudere, maar bij hardware apparaten zou ik daar mee opletten. Er is op het vlak van UI toch meestal meer aandacht op wat recenter spul. Waarbij ik Yamaha vaak niet echt de meest vlotte vind qua menus. Bij een AWM2 synth engine gaat het nog wel, maar bij bv hun sequencers had ik er geen klik mee.
Ik snap je, maar misschien moeten we het concept "gebruiksvriendelijkheid even loslaten. Mensen steken Kurzweils in brand uit pure frustratie over de UI, maar ik word intens gelukkig van mijn Forte. Ik weet niet precies waarom ik computers niet meer trek, maar bij elke update van zowel iPhone als Mac wordt het onwerkbaarder. Ik denk dat ik ben blijven steken ergens. Hoe dan ook, een verschrikking van 30 jaar oud, gruwelijk ingewikkeld met duizend menu's kan voor mij de hemel zijn, en een hypermoderne superintuïtieve DAW de hel.

Mijn zoektocht focust nu dus even op apparaten. Liefst niet te modern, liefst wel een redelijke geluidskwaliteit al mag vintage warmte wel, zeker omdat ik er mijn eigen muziek op ga maken, en die mag warm, wollig en karaktervol zijn, en niet HiFi, helder en gedetailleerd. En trompet, en een trompet klinkt af fabriek al te helder en penetrant.
 
USB A kan nog altijd USB 3.1 zijn en dan is er niks prehistorisch aan. Maar ook met USB2 is het niet bepaald lang wachten op de overdracht, en als je ondertussen nog even iets anders gaat doen is het zelfs met USB 1.1 doenbaar. Dat lijkt me dus absoluut geen nadeel van de D888. Integendeel, dat hij zich presenteert als een USB externe schijf maakt hem heel future proof.

Echt prehistorische USB, dat is een moederbord uit 1996 met 430HX chipset. USB1.0 of 0.9. En zo slecht geïmplementeerd dat letterlijk geen enkel USB apparaat er mee werkt want de chip heeft zijn timing niet op orde. Dàt is prehistorische USB. Vraag me niet hoe ik het weet. Al goed dat die PC verder wél doet wat je ervan verlangt.
Ik denk ook dat ik vooral zelf prehistorisch ben! Dank voor de uiteg: ik zal niet vragen hoe je het weet, maar ben wel blij met de info!
 
Hou er rekening mee dat gemotoriseerde faders de tand des tijds vaak niet fantastisch doorstaan, en duur/onmogelijk zijn te vervangen. Opmerkelijk genoeg zijn die van Behringer soms beter dan die van Roland wat dat betreft. :) Dat vind ik dus een feature die leuker op papier is dan in de praktijk na 20+ jaar.
 
Goeie tip! Dat is inderdaad zo'n gimmick die ik cool vind, en een valkuil waar ik niet in moet tuinen.
Ik herken mijn vorige winkelactiviteit nog, de synths die ik nu heb. Dat is ook een heen- en weerproces geweest en ik ben op de twee mooiste apparaten uitgekomen die er zijn, voor mij. Maar vrijwel zeker niet ieders keus. Ik vind 't nu wel leuk om erover na te denken. Als het op dezelfde manier mijn creativiteit triggert (lees: de computer buitenspel zet die mijn creativiteit in de kiem smoort) dan ben ik al blij!
 
Gelukkig heeft de Forte meer in z'n mars dan alleen midi, maar ik realiseer me dat het jammer is dat je niks met midi doet als je een Kurzweil hebt. Als ik de midivaardigheden kon loszagen dan gaf ik ze aan jou! Ik doe gewoon niks met midi, behalve snel iets in de sequencer inspelen, maar dat is altijd zonder kliktrack.

Bij mij geeft midi het gevoel van starre onflexibele ritmiek en dat is dodelijk voor mijn creativiteit. Groove moet ademen.
 
MIDI en hard quantizen hoeven niet samen gebruikt te worden. Je kan ook zoals jij doet gewoon iets in een MIDI sequencer inspelen en de timing is net zoals je het speelde. Waarom dan niet meteen in audio? Omdat je dan nog achteraf je patch kan aanpassen bv zonder dat je opnieuw moet opnemen. Als je zoiets absoluut nooit van plan bent, dan heb je inderdaad weinig tot geen boodschap aan MIDI. Al zijn er af en toe wel exotischere toepassingen waar MIDI toch handig kan zijn: een FX unit die via MIDI het tempo van je track volgt, een LFO die MIDI synced is aan je tempo... Niet de eerste toepassingen waar je aan denkt. Soit, ieder zijn keuze natuurlijk en uiteraard kan er perfect muziek gemaakt worden zonder een vleugje MIDI. Maar MIDI hoeft dus niet altijd hard 1/16 note 4 to the floor mechanische hakketak te zijn.
 
misschien wel, maar dat is buiten mijn budget toch? Zou ik wel uiteindelijk willen als het geld met bakken binnenkomt. Alles lekker analoog!
En zeker, midi is hartstikke losjes, dat merk ik aan de sequencer van de Forte, die is gedetailleerd genoeg om onhoorbaar te quantiseren. Het is dan ook een onredelijk gevoel. Maar ja, muziek maken is een en al gevoel. Ik heb dat ook bij de Forte, die is gewoon heel muzikaal geprogrammeerd. Ik weet dat het geen echte Rhodes is die Dave Weiser gefingerspitzt heeft, maar het voelt wel heel echt.
 
Back
Top