Origineel geplaatst door fuse
Het is wel een interessant onderwerp, maar heb geen leren jas en sjamanen zie ik ook niet zo zitten.
En wat sonologie betreft. Is het dan niet zo dat Richard D James ook een soort cross-over sonoloog is. Misschien autodidactisch. Of Autechre die ook die regionen verkent.
Of Tomita die ook wel die kant op zit. En vroeg werk van Sakamoto die ook flink aan't klooien was met geluiden.
Is trouwens musique concrete ook een deel van sonologie of toch weer heel iets anders? Want ik dacht dat het niet meer bestond maar er zijn nog steeds mensen bezig met deze vorm van muziek.
Stockhausen heb ik hier wel eens voorbij zien komen. Maar denk wel leuk om voor de cultuurbarbaren zoals ik het leerzaam is om 'kutmuziek met een bedoeling' te horen ipv 'gewone kutmuziek'.
Ik zou niet durven beweren dat mensen als Aphex Twin en Autechre sonologische muziek maken, maar ze zijn wel degelijk experimenteel bezig, en ongetwijfeld beinvloed door vroegere sonologen. Maar ze zijn nog steeds gebonden aan bepaalde regels in de muziek, dwz ritme enzo. In een documentaire van Loladamusica een flinke tijd geleden kwam Squarepusher aan het woord, die na het horen van stukken van Stockhausen onmiddelijk aan de slag is gegaan met dat soort muziek. Het is natuurlijk ook wel een interessant idee, om eens je eens geheel los te maken van sequencers on toonsoorten.
Musique Concrete is ook een essentieel onderdeel van sonologie, en er wordt veel op die manier gewerkt, gewoon geluiden uit het dagelijks leven gebruiken en verknippen totdat het muziek wordt.
Nou is het natuurlijk wel zo dat de moderne electronische muziek zoals deze ook binnen het wereldje van de klassieke muziek altijd een soort lelijk eendje is geweest. Heel veel mensen vinden/vonden het niks, en veel componisten hadden dat irritante "niemand begrijpt mijn muziek" maniertje.
Overigens kan ik geen concrete voorbeelden online zetten, maar ik kan wel wat titels van "toppers" binnen het genre geven
Van Stockhausen: Kontakte en Gesang der Junglingen
Van Varese: Poeme electronique
Van Xenakis: Tongues of Fire
Maar denk eraan, niet er doorheen gaan skippen om eens te luisteren wat het wordt, gewoon even voor gaan zitten. Dan weet je gauw genoeg of deze stijl iets voor jou is. Zoals ik al heb gezegd is het bij mijzelf een beetje half-half, sommige aspecten van sonologie vond ik geweldig, maar het sprak me niet genoeg aan om de volle vier jaar van die studie af te maken.
-edit-
Overigens ben ik het niet eens met de betiteling Sjamaan van Konrad Boehmer. Ik vind dat namelijk een ontzettend inspirerend persoon die ongeloofelijk veel van alle soorten muziek weet.
) past perfect in dat rijtje. Touch wil dan ook geen platenlabel genoemd worden: het profileert zich duidelijk als een multimedia label voor muziek ('sonic productions'), visuele kunst, boeken en film. In de catalogusnummering zijn ook boeken en t-shirts opgenomen.
Moog was een technicus die de electronische studio wat kleiner maakte en zodoende ook wat betaalbaarder. 
