Re: Even wat vragen en uitspraken van me...
Re: Even wat vragen en uitspraken van me...
Origineel geplaatst door Wout Blommers
3 uitspraak
In de blues zijn meer westerse elementen aanwezig dan Afrikaanse.
Het toonmateriaal (octaafverdeling in 12 gelijke afstanden) van de blues is westers.
De vorming van de harmoniën zijn op zeker westers.
Voorbeeld:
Tonica C akkoord C-E-G
Sub-dominant F akkoord F-A-C
Dominant G akkoord G-B-D (Bb=7)
De blues toonladder is een verhaal apart.
C-D-(
Eb)-E-(
Gb)-G-A-(
Bb)-B-C
De blue-notes, ook de weinig voorkomende Gb, zijn in kleur.
Nemen we aan dat via de scheepvaart en de handel de volksmuziek zich kon verspreiden, dan is het aannemelijk dat vanuit Griekenland (of een ander land, maar de Grieken zijn wel de grootste kanshebbers) veel muziek en muziektheorie zich verspreidde zoals een in het water gegooide steen rimpels veroorzaakt. Dan
kunnen Europa en Afrika dezelfde invloeden hebben ondergaan. Let wel, de islamitisering van het Midden-Oosten en Noord-Afrika dreef daar cultureel, dus ook muzikaal, een wig in.
Volgens Sargant, één van de huidige musicologen die zich erg interesseert voor deze materie en probeert de jazz te ont-romantiseren in zijn boek 'Jazz: hot-hibrid', waren er veel overeenkomsten aangaande de onderlinge toon-afstanden in de Europese en de Afrikaanse muziek.
De blues toonladder zou een in Afrika gebruikte zang toonladder zijn geweest, al voor het ontstaan van de westerse slavenhandel. Twee tetra-koorden werden naast elkaar geplaatst, beide bestaand uit vier tonen en dus drie intervallen:
een kleine terts (anderhalf) - een grote secunde (heel) - een kleine secunde (half).
Beginnend op A:
A-C-D-Eb
Beginnend op E:
E-G-A-Bb
Samengevoegd:
A-C-D-Eb-E-G-A-Bb
Zet de eerste A als een B aan het eind, dan ontstaat vanzelf de de bluesladder met de twee blue-notes.
Van belang is te realiseren dat deze ladder niet gespeeld werd, maar gezongen.
Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom deze ladder is blijven bestaan ondanks de repressie in de slaventijd. Aannemelijk is dat de negro-spirituals hier voor verantwoordelijk waren.
De Eb en de Bb waren een fractie hoger dan die op de piano.
Een andere optie, hier maar niet verder uitgewerkt, is dat de blues toonladder majeur en mineur door elkaar is.
Om dit beeld waar te kunnen maken, moet ik aannemen dat:
er overeenkomsten zijn in het toonmateriaal van de volksmuziek in Europa en Afrika en dat
de blues toonladder zo sterk verankert lag in het cultuurdenken van de negerslaaf, dat deze de repressie kon overleven, iets, wat niet zo erg aannemelijk is, want negerslaven waren juist bekend om hun zwakke geestelijke weerstand tov repressie.
Ook van belang is dat niet alle slaven, komend uit Afrika, dezelfde culturele achtergrond hadden...
Hoewel zowel in Noord als in Zuid-Amerika slavernij bestond met gebruikmaking van geïmporteede slaven uit Afrika, hoe komt het de blues toonladder niet in Zuid-Amerika zo sterk in de muziek is opgenomen? Een antwoord kan zijn dat de aanvoer van slaven niet dezelfde is geweest, maar bepaald is door de nationaliteit van de slavenhandelaren: Franse en Engelsen in het noorden, Nederlanders, Spanjaarden, Portugezen en Denen in het miden en zuiden. Behalve een eigen afzetmarkt hadden deze naties ook ieder een eigen toeleveringsmarkt. We gingen die negers echt niet zelf vangen...
In ieder geval, de groep 'blue-noters' was in Zuid-Amerika veel kleiner.
Dit alles leidt voor mij tot de conclusie dat blues, rustend op westerse harmoniën en vorm, slechts in het melodisch materiaal afwijkt van het westers ideaal en daarbij nog op niet essentiële plaatsen, al heb ik dat nog niet bewezen, maar het voelt wel zo
Blues is gewoon westerse muziek...
Wout
