er is een anekdote die bij me opkomt. ik zou mezelf geen synth verzamelaar noemen, ik gebruik ze om muziek te maken, ik hoef niet allerlei klassieke juweeltjes te hebben.
maar ik verzamel wel andere zaken oa platen. eigenlijk in alle verzamel-subculturen heb je wel voorbeelden waaruit blijkt hoe serieus mensen het verzamelen en alles wat daar bij komt kijken nemen. doodserieus. en ik geef ze geen ongelijk. het is alleen wel aan te rade
In de platenhandel is het VEEEEL erger, kijk maar op ebay wat voor krankzinnige prijzen gevraagd worden. Ook met de platenhandel is het zo dat mensen er tijd en energie in steken, maar hier zijn veel meer mensen die gewoon niet weten wat de waarde van iets is (en dat is met synths door internet natuurlijk allang niet meer zo, zelfs een n00b checkt even de waarde voordat hij het in de verkoop doet).
Als je dan al jaren op zoek bent, als liefhebber, naar iets zeldzaams, en je wordt op ebay gesniped door een prof (met de bijbehorende software enzo als dat het nog doet tegenwoordig) en je ziet 5 minuten daarna het voor 3x de prijs terugkomen dan kan ik me voorstellen dat je pissed bent.
Zelfde geldt voor platenzaken, de prijzenbijbels hebben eigenlijk alle lol voor de verzamelaar verpest. Voor mij is de kick een uniek plaatje scoren voor een paar euro, als dat 30euro is dan is voor mij de lol er al af.
Ik kan me dan ook voorstellen dat die gast bij de kringloop pissed werd, dat, met marktjes, koninginnedag enzo zijn nog de zeldzame momenten om iets te scoren. Als je keer op keer daardoor achter het net vist. Maargoed, was een luie gast natuurlijk, had hij maar wat eerder moeten opstaan






), en toch lopen hele volksstammen zich blind te staren op de originele TS-808's, die DAARDOOR 2e hands voor +/- 300 BLIJVEN gaan.