Volgens mij leeft er bij de huidige nieuwe generatie niet eens meer het idee dat ze ook nog met hardware zouden kunnen gaan werken voor een beter geluid. Laat je ze een Moog horen en dan missen ze wat directheid en definitie bij wijze van spreken. Of trekken het droge geluid niet.
Je hebt in mijn beleving de "retro"-muzikanten/hobbyisten, waar ook heel veel bandjes onder vallen buiten de techno en acid-puristen, die gaan voor vintage/hardware. Toetsenisten, die gaan voor workstation achtige keyboards met synthsounds, en alle flavour of the month dance wordt alleen maar met software gemaakt.
Ik denk dat daarom Access en Clavia het heel, heel moeilijk gaan krijgen.
Waar ik zelf altijd een probleem mee heb in muziek, is het doorvoeren van een aantal regeltjes waardoor muziek hip klinkt. Zo heeft Daft Punk ooit een keer als hun originele stijldefinitie weer een soort retro sidechain pomp geherintroduceerd (waarvoor al lang een beter optie was, namelijk multiband compressie) als effect over alles in de mix behalve drums. Dat vond ik destijds leuk.
Daar zijn uiteindelijk nu bijna álle dance producers op over gestapt, net zoals haperende audiofragmentjes en vele andere "een keer leuk maar iedere keer irritant" trucs. Daar moet ik een beetje van kotsen. Uiteindelijk zijn sommige clichees best leuk om nog een keer uit de kast te trekken, maar ik heb het gevoel dat alles op een bepaald moment helemaal het zelfde klinkt in een bepaald genre.
Kan me nog goed heugen dat we na een paar langzame hitjes opeens twee jaar lang alleen maar langzame kutplaten hadden op gabberfeesten. Sta je daar dan met 260BPM aan drugs in je mik
Je hebt in mijn beleving de "retro"-muzikanten/hobbyisten, waar ook heel veel bandjes onder vallen buiten de techno en acid-puristen, die gaan voor vintage/hardware. Toetsenisten, die gaan voor workstation achtige keyboards met synthsounds, en alle flavour of the month dance wordt alleen maar met software gemaakt.
Ik denk dat daarom Access en Clavia het heel, heel moeilijk gaan krijgen.
Waar ik zelf altijd een probleem mee heb in muziek, is het doorvoeren van een aantal regeltjes waardoor muziek hip klinkt. Zo heeft Daft Punk ooit een keer als hun originele stijldefinitie weer een soort retro sidechain pomp geherintroduceerd (waarvoor al lang een beter optie was, namelijk multiband compressie) als effect over alles in de mix behalve drums. Dat vond ik destijds leuk.
Daar zijn uiteindelijk nu bijna álle dance producers op over gestapt, net zoals haperende audiofragmentjes en vele andere "een keer leuk maar iedere keer irritant" trucs. Daar moet ik een beetje van kotsen. Uiteindelijk zijn sommige clichees best leuk om nog een keer uit de kast te trekken, maar ik heb het gevoel dat alles op een bepaald moment helemaal het zelfde klinkt in een bepaald genre.
Kan me nog goed heugen dat we na een paar langzame hitjes opeens twee jaar lang alleen maar langzame kutplaten hadden op gabberfeesten. Sta je daar dan met 260BPM aan drugs in je mik

)
) Verder denk ik zelf dat iedere muziekvorm zijn eigen publiek blijft behouden, kijk maar naar Jazz, Hip Hop is populairder dan ooit en gabberfeestjes zijn er ook nog ieder weekend. Allemaal muziek vormen die je emt een beetje goede wil ook met akoestische instrumenten kan maken, al zal dat voor Hip Hop makkelijker zijn dan 245bpm terror.
