Synth handelaren

Eddy, je hebt echt geen snars van m'n bericht begrepen.
NERGENS stel ik dat een DR-220A een TR-808 kan evenaren, of dat ik hem goed vind.

Ik geef aan
a) dat de marktwaarde van bepaalde producten hoog blijft door het conformistische gedrag van de consumenten ("Oh, ik ga dance maken, dus HEB ik een TR-808 nodig")
b) hoe theoretisch kunstmatig een hype gecreeërd KAN worden en als voorbeeld noemde ik iets wat al jaren niet veel waard is.
Maar mensen zijn schapen, en op het moment dat één of andere producer of bekende artiest aangeeft dat ie Produkt X als geheim wapen heeft gebruikt, zie je de prijzen stijgen.

Dat dat misschien niet met de DR-220A is, soit, maar ga mij niet vertellen dat 'die vette kick' ALLEEN maar uit een TR-808 te krijgen is en je dus in de buidel moet tasten. Pak een Roland R8 met de dance of electronic card; beetje filtering erbij en BAM, vette kicks.

That's it. :doei:
 
Pak een Roland R8 met de dance of electronic card; beetje filtering erbij en BAM, vette kicks.

That's it. :doei:

Mee eens, zo doe ik het ook (en wat mensen vaak vergeten, uiteindelijk moet je het weer opnemen en tenzij je geen raphie approved converters hebt dan is nog maar de vraag of je niet gewoon beter een sample kan pakken).

Maargoed, hoe dichtbij de r8 ook komt, de x0xxen bieden nog wat meerwaarde in hun specifieke ZEER groovende sequencer, en hands-on control.

Overigens valt het met het 'hypen' van de 808/909 wel mee denk ik, de prijzen zijn nu al een aantal jaren redelijk stabiel. Kan me nog wel iets van 2000 euro vraagprijzen voor 909's herinerren.
 
zou voor 1.100 liever een MOTIF kopen, heb je als hiphoppert meer aan..
 
Maargoed, hoe dichtbij de r8 ook komt, de x0xxen bieden nog wat meerwaarde in hun specifieke ZEER groovende sequencer, en hands-on control.
Absoluut, dat is ook de reden dat ik weer een Zoom RT323 heb gekocht, omdat ik 'm heerlijk in gebruik vind. Let wel, het gaat mij om de meer akoetische/realistische klanken; geen dance-beats.

Overigens valt het met het 'hypen' van de 808/909 wel mee denk ik, de prijzen zijn nu al een aantal jaren redelijk stabiel. Kan me nog wel iets van 2000 euro vraagprijzen voor 909's herinerren.
Ik bedoelde ook niet dat de 808/909 nog extra gehyped worden, maar de vraag blijft aan, dus de prijzen blijven hoog.

Qua prijsfluctuatie heb ik dat ook sterk gezien bij de Roland R8; er zijn tijden geweest dat je voor een gewone R8 makkelijk 200-250 kon vragen; prijzen die nu alleen voorbehouden zijn voor de MKII versie.
En zo heb ik ooit een Boss SE-50 tijdens een 'hype-vloed' gekocht (voor een kleine 140 euro), en toen ik hem verkocht was het duidelijk 'eb'. ;)
Oh well, [Ron Selling-modus]daar leer je dan weer van enneh...da's ook belangrijk.[/Ron Selling-modus].
8)
 
Schrijf/maak een goede track en doe het op een Boss DR-660 ipv een TR-808. Het scheelt jou dik 1000 euro in aanschaf en denk je dat de mensen in de club op de dansvloer denken "hmm, die kickdrum is toch niet zo vet/smeuïg als van een TR-808"? No way!
Hieruit leid ik toch af dat jij vind dat je met een DR-220A (bv.) even vette beats kan produceren als met een TR-808, tenminste in de perceptie van "de mensen in de club"? Die uitspraak gaat gewoon niet op, tenzij je op lo-fi '80s sounds kickt (no pun intended).

Toegegeven met een Roland R8 + 808-kaart kan je ook vette beats maken. Mss wel zo vet als met een 808 zelf, maar je hebt dan wel veel minder controle over de geluiden. Je kan bv. wel een goed gesampelde Hammond B3 orgel hebben, maar daarmee kan je nog altijd niet het geluid veranderen door met de registers te spelen. Dat vind ik persoonlijk toch redelijk belangrijk. Een sample van een 808 geeft niet de flexibiliteit van het origineel. Punt is gewoon dat er echt niet zo veel flexibele hardware drummachines bestaan die dan ook nog eens een goede klank kunnen bieden. Daarnaast is ook de interface en het gebruiksgemak zeer belangrijk. Allemaal heel subjectief misschien, maar het heeft wel veel belang bij de waardebepaling.

Wat ik eigenlijk wou zeggen is, in antwoord op jouw 2 punten, dat:

a) De marktwaarde in mijn ogen wel een correcte weerspiegeling is van de kwaliteit (in de breedste zin van het woord) van een instrument. En dus dat het "conformistische gedrag" in de meeste gevallen niet de belangrijkste prijsdrijver is. De 808 en 909 zijn nu gewoon écht de beste drummachines in de ogen van velen. Niet omdat je ze nodig hebt om genre X of Y te maken, maar gewoon omdat ze zo goed zijn, naar mijn mening dan (en die van vele anderen). Persoonlijk ben ik eerder iemand die iets eerder niet zal kopen als het populair is, omdat ik dan misschien graag de illusie heb dat ik tegen de stroom inga. En toch wil ik een 808/909... Niet door de hype, maar doordat de demo's mij altijd direct meeslepen. Ik denk gewoon dat jij het conformistisch effect ver overschat en het kwaliteitsaspect onderschat.

b) Natuurlijk kan alles gehypet worden, maar een blijvende hype zal het niet worden tenzij het apparaat in kwestie ook effectief een bepaalde kwaliteit bezit. Stel dat de dubsteppers nu allemaal synth X willen, omdat die zo goed "wobbelt". Dan zal hij inderdaad gehyped worden, maar waarschijnlijk is dat dan vooral omdat die synth ook effectief goed wobbles kan creëren. Hij bezit dus een bepaalde kwaliteit, nl. het creëren van goede wobbles. 10 jaar later, als ieder al moegewobbeld is, zal die synth weer zakken in waarde. Omdat niemand dat geluid meer wil en het apparaat daardoor dus minder gewilde kwaliteiten zal bezitten. En goed, misschien kan je ook wel goed wobbles maken op 10 andere synths, maar weten de dubsteppers dat niet. Dat kan natuurlijk, maar op de langere termijn denk ik dat er toch een soort van regulerend effect optreed, waardoor alles meer naar waarde geschat wordt, in verhouding tot het beschikbare aanbod. Als men gaat ontdekken dat een bepaalde drummachine even goed is als een andere, maar veel goedkoper, dan zal die op termijn duurder worden.

Dan rest er nog de vraag waarom er € 1000+ voor een TB-303 wordt geboden, terwijl een x0xb0x voor € 400 weggaat. Het klankverschil kan die meerprijs niet verantwoorden, maar het is ergens ook wel logisch dat iets dat gelimiteerd is in oplage duurder blijft dan iets dat nog in productie is, zeker als het dan nog eens hét origineel is. Voor sommige heeft dat originele ook waarde. Waarom hebben sommige mensen meer over voor een 50-jaar oud stripverhaal als voor hetzelfde exemplaar nieuw? Het bezit voor een extra kwaliteit, bv. nostalgie, maar ook investeringswaarde. Dat bedoel ik dus met de breedste betekenis van het woord kwaliteit.

Dus, conclusie: je kan op alles muziek maken. Ook op een zelfgemaakte gitaarplank van € 10. En het zal mss nog betere muziek zijn ook, maar dat wil daarom niet zeggen dat een Gibson Les Paul ook maar € 10 moet waard zijn, omdat je toch ook goede gitaargeluiden uit je plank kan krijgen...
 
Hieruit leid ik toch af dat jij vind dat je met een DR-220A (bv.) even vette beats kan produceren als met een TR-808, tenminste in de perceptie van "de mensen in de club"? Die uitspraak gaat gewoon niet op, tenzij je op lo-fi '80s sounds kickt (no pun intended).
Lees je eigen ge-quote stukje nog eens goed. Schreef ik daar DR-220A? :eureka:

(hint: de DR-660 deelt een groot gedeelte sounds van de R-70, en diens *0* sounds zijn met wat filtering/compressie dusdanig overtuigend te noemen dat een gemiddelde leek het niet hoort.
Ik heb gitaarpedalen gebouwd en hoor het verschil tussen keramische en MKP condensatoren, maar geloof maar niet dat ik m'n moeder het uitgelegd krijg.

Ik kan me zeker vinden in je 2e stuk uitleg, maar je geeft zelf ook al aan dat perceptie en emotie roet in het eten gooien wat betreft de objectieve klankbeoordeling. En dat sluit wel aan op wat ik bedoelde met "ik maak dance, dus HEB ik een 808 nodig", terwijl die x0xbox er klankmatig niet (echt) voor onder doet.
Wat je Gibson-vergelijking betreft, wel een leuke anecdote: Ik vind Gibsons al jaar en dag hun geld niet meer waard, aangezien ze teren op roem vergaard in de 50's/60's. Ik ben van mening dat als je nu een nieuwe gitaar koopt van 2000-3000 euro, hij in alle opzichten top moet zijn; afwerking, gebruikte materialen, etc. En dat is bij Gibsons al lang niet meer zo. Vandaar dat ik zelf op Burny's speel uit begin jaren '80. Zelfde, zo niet betere (consistentere) bouwkwaliteit, voor 1/4e van de prijs. Meer mensen hebben dat gemerkt, vandaar dat de 2e hands prijzen van Burny, maar ook Greco, Orville, Tokai etc. nu de pan uitrijzen. Een 2e hands Greco EG-1200 is al duurder dan een 70's/80's originele Gibson Les Paul.
 
Ok, ik moet dus wat beter leren lezen blijkbaar. Een DR-660 is inderdaad al wat vetter, maar het blijft toch een categorie lager dan de 808. Dus mijn vorig betoog blijft, maar iets afgezwakter dan ;)

Voor de rest volg ik jou volledig in het feit dat geen enkele bepaalde machine nodig is om muziek te maken. Zeker nu, met apparaten en VST's in overvloed.

Wat betreft Gibson, even een compleet off-topic verhaal. Wat jaren geleden hadden ze geprobeerd om hun gitaren goedkoper op de markt te brengen, maar het bleek dat er een omgekeerde relatie bestond tussen prijs en vraag. Daarom dus dat ze nu weer duurder zijn. Minder verkopen aan lagere prijzen is niet echt interessant natuurlijk. Mensen kopen een Gibson omdat die naam kwaliteit uitstraalt. En die kwaliteit moet ook duur zijn voor het publiek blijkbaar. Dus, inderdaad, er is altijd sprake van een zeker psychologisch aspect bij de prijsbepaling, maar ik denk dat dat voor gitaren toch nog veel harder speelt dan voor synths, drumcomputers en keyboards. Bij gitaren zijn de verschillen veel minder merkbaar en wat meer mythisch.Verschillende gitaren hebben een andere klank, maar zolang je weg blijft van de goedkoopste modellen is de kwaliteit voor mij al meer dan goed genoeg. Gitaren van € 50.000 vind ik toch lichtelijk overdreven. Over mijn Les Paul Studio ben ik zeer tevreden trouwens. Bij het uittesten sprong deze er toch wel boven uit qua prijs/kwaliteit. Samen met een iets goedkopere Gretsch, die ik dan uiteindelijk maar heb laten liggen voor de Les Paul. Misschien zijn er betere koopjes te doen, maar ik ben tevreden met wat ik heb. Instant blues rock.
 
2 soorten van monetaire waarde:

1. De waarde, in geld, die een apparaat voor jou persoonlijk heeft.

2. De waarde, in geld, die blijkt uit de gemiddeld betaalde prijs van al die verkochte apparaten over de wereld.

Allebei is dat de waarde van het apparaat, maar het is niet hetzelfde. Als je het onderscheid niet snapt tussen jouw persoonlijke visie en een genormaliseerde visie van de rest van de mensen op de wereld. Dan ga je natuurlijk redeneerfouten maken.

Omdat je weet dat jouw persoonlijke visie van waarde van een apparaat klopt en dat je die dus ook goed kan onderbouwen, ga je denken dat elke andere waarde die iemand anders ziet in dat apparaat, of te laag, of te hoog is. Want: "vul hier je persoonlijke argumenten in".

Maar de werkelijkheid is natuurlijk dat beide waardes kloppen. Zowel de waarde die jij ziet in een apparaat, als de waarde die de rest van de wereld in het apparaat ziet. Het is afhankelijk van je point of view.

Als andere mensen dan een hogere prijs vragen dan de waarde die jij het apparaat toekent. Is het niet terecht om die mensen voor hebberig uit te maken. Of voor mensen die de markt in tweedehands synths verpesten.

Dat blijkt ook wel uit de discussie hier, want topicstarter wijst wel met de vinger naar andere mensen die hoger dan gemiddelde prijzen vragen, maar als hij er op gewezen wordt dat hij dat zelf ook doet. Komt hij met argumenten waarom die prijs gerechtvaardigd is die hij vroeg.
Echter lijk hij voorbij te gaan aan het feit dat andere mensen die bovengemiddelde prijzen ook met goeie redenen kunnen vragen en dat als hijzelf vanwege het vragen van bovengemiddelde prijzen geen markt-verpestende-hebberd is, dat die andere mensen dat misschien dan ook wel niet zijn.
 
Dat blijkt ook wel uit de discussie hier, want topicstarter wijst wel met de vinger naar andere mensen die hoger dan gemiddelde prijzen vragen, maar als hij er op gewezen wordt dat hij dat zelf ook doet. Komt hij met argumenten waarom die prijs gerechtvaardigd is die hij vroeg.
Echter lijk hij voorbij te gaan aan het feit dat andere mensen die bovengemiddelde prijzen ook met goeie redenen kunnen vragen en dat als hijzelf vanwege het vragen van bovengemiddelde prijzen geen markt-verpestende-hebberd is, dat die andere mensen dat misschien dan ook wel niet zijn.
Dikke +1! :okdan:

Het is een wisselwerking. Er zijn een hoop mensen die voor een dubbeltje op de 1e rang willen zitten en belachelijk lage bedragen bieden op dingen. En mede daardoor (omdat je als verkopende partij weet dat men wil afdingen), zet je je vraagprijs hoger in dan wat je ervoor verwacht te krijgen. Dus tja, degene die 450 vraagt voor een TR-606 heeft of een engelengeduld als ie er dat voor wil vangen, of hoopt op die ene koper die het er snel voor over heeft, of houdt er al rekening mee dat men doodleuk 200-250 gaat bieden, om er zo uiteindelijk 275-350 aan over te houden.
 
Ik ben het absoluut eens wanneer men kunstmatig een schaarste/hype probeert te creeëren. Is gewoon lame.
Maar wil je dat goed doen, kost je dat heel veel tijd en moeite.
Bijvoorbeeld; een Boss DR-220A. Simpel drumcomputertje, gemiddeld 50 euro waard. Je zou je kunnen aanmelden op een x aantal fora, je voordoen als een bekende producer en dat ding de hemel inprijzen. En op andere fora met je 2e, 3e en 4e accounts dat verhaal beamen. En dan vervolgens je eigen DR-220A verkopen voor een veelvoud van die prijs. Klinkt simpel?
De 'catch' is dat men ook let op je forum credentials en hoe lang je ergens lid bent. Newbies die ineens hele tijd iets aan het ophemelen zijn, krijgen minder gevolg dan gevestigde leden. Er gaat dus veel tijd (bijvoorbeeld 2 à 3 jaar een DR-220A aanprijzen) en moeite (andere berichten posten, zodat men niet denkt dat jij er alleen maar bent voor die DR-220A) inzitten.

(hint: de DR-660 deelt een groot gedeelte sounds van de R-70, en diens *0* sounds zijn met wat filtering/compressie dusdanig overtuigend te noemen dat een gemiddelde leek het niet hoort.

Ik weet niet of de DR-670 veel samples direct gekopieerd heeft van de DR-660, maar ik weet wel dat de DR-670 niet zo vet klinkt als een R8(MKII) of R-70.

Hoe dan ook, een R8 kan heel vet klinken (een R-70 ook trouwens, maar die vind je niet gauw in het genoemde budget).

momenteel bezit ik 2 'klassieke' Roland drumcomputers (de R-8MKII en de R-70) en een Boss DR-880. Deze hebben ieder een aantal zeer fijne samples, welke ook 2 of soms zelfs 3 voudig 'multi-layered' zijn tbv aanslaggevoeligheid.


En moet je eens raden wie er nu een R-70 te koop heeft! :D:halleluja ;)

(geintje!)
 
Als prijzen blijven stijgen gaat vintage materiaal uiteindelijk allemaal eindigen bij compulsieve verzamelaars of speculanten, en steeds minder bij mensen die er daadwerkelijk muziek mee maken. Daar heeft niemand wat aan en is erg jammer.
 
En moet je eens raden wie er nu een R-70 te koop heeft! :D:halleluja ;)

(geintje!)
Te koop HAD, aangezien mijn prijs marktconform was. (doe ook maar eens een search op alle verkochte R-70's op synthforum. Minder compleet, zelfde prijs).

BOOYAH! :kroon:

EDIT: wat wel frappant is, dat ik vandaag een mailtje kreeg, volgens mij van die kerel die ze wil opkopen voor Armenië (en belachelijk laag bood), en vlak daarna stond er ineens weer een R70 gezocht ad op MP.
 
Laatst gewijzigd:
Ok,. jullie hebben me overtuigd!!

Voor wie er in geldnood zit!!!
Ik koop ouwe analoge synths voor weinig,.
Niet voor de hoofdprijs,.. maar wel direct doekoe zonder gedoe!!! :mega:

Daar heeft niemand wat aan en is erg jammer.
Tuulk wel,.. ik toch!!! gheheheh!
 
nou als ik een mooi dealtje tegen kom die ik vervolgens weer voor wat meer kan verkopen doe ik het vaak direct bijv ik koop voor 100 euro : 2 effect modules een mixer een drumcomputer en 2 8tracks
ik ruil de drummer voor een midi interface voor de 8tracks en ver koop de mixer 8tracks en interface voor 250 euro

250 in de pokket 2 effecten rijker goede zaak lijkt me
de 250 die ik voor de mixer en 8tracks vraag is ook een zeer schappelijke prijs
ik blij, koper van de 8 tracks blij

iedereen blij

geen gezeik ;)

om hier nou je beroep van te maken.... veel plezier
 
er zijn gewoon lui die schandalig hoge prijzen vragen voor meuk
en lui die zo dom zijn om het te betalen
daardoor worden de prijzen opgekrikt door inhalige fuckfaces
das de algemene tendens lijkt me
en natuurlijk zijn er weet ik veel wat voor situaties te bedenken waarop dit en dat...
en veel "nee, jij!" geroep erbij..
en als je dan TS kan betrappen op iets waar je weer een mooi verhaal van kan maken.. dan is t allemaal ineens niet meer waar of zo?
sommige handelaertjes onder ons zijn wel die lui die altijd net iets te gortige prijzen vragen
RvZ-prijzen zijn voor mij bv al een begrip, das niet voor niets
er zijn natuurlijk ook niet-handelaren die te gortige prijzen vragen en zo de prijs steeds verder opdrijven
je hebt ook handelaertjes en eenlingen die wat mij betreft nette prijzen vragen, t kan dus kennelijk wel
en dan schermen met de onpartijdigheid van marktwerking als dat je net ff uitkomt....
over t algemeen kan je denk ik wel zeggen dat de hele wereld kapot gaat aan marktwerking en inhalige lullebekken, laten we t daar s over hebben :D
 
Back
Top