Ik heb er helemaal geen verstand van (fijn als dat soort mensen zich er ook in gaat mengen hè?), en dus gooi ik maar gewoon de knuppel in het hoenderhok. Hij is van eind 80's, maar ik zou gewoon een Korg M1 kopen. Waarom is die tot nu toe in de discussie volledig gemeden?
Omdat de M1 vooral de '90's klank bepaald heeft. Heb je een Robin S coverband, dan moet je aan de M1. Met een Yazoo coverband gaj e er minder aan hebben. En in mijn beleving is een M1 niet echt fantastisch in het imiteren van 10 jaar oudere synths.
De SY-77 kan vanaf het klavier maar 1 klank tegelijk bespelen. Hoe dat bij de SY-99 zit, weet ik niet.
De M-1 vind ik te beperkt qua klankaanbod (maar 74 samples ofzo, waarvan sommige heel slecht), polyfonie en alle klanken gaan door dezelfde effecten; als je bijv. een leslie-effect kiest, krijgen alle klanken een leslie-effect.
Voor hetzelfde geld koop je een veel modernere en uitgebreidere Korg. Alhoewel de Tritons, TR's en X50's nog behoorlijk aan de prijs zijn. Dingetjes als een X5 klinken te dun en te plastic; dat is echt een wereld van verschil tov. de professionelere modellen.
Verder ben ik gewoon aan het rondkijken en aan het fantaseren.
Van samplers heb ik niet veel kaas gegeten. Daar zou ik me verder in moeten verdiepen. Het moet er dat wel eentje zijn met ingebouwde effecten en massa-opslag. De prijzen op Marktplaats lopen erg uiteen.
Een JV-80 zou al voldoende zijn: lekkere toetsen en de krachtigste klank van allemaal. De XP's zijn plastic aftreksels van het origineel.
Er is ook een Vintage module; soort van SR-JV80-04 met een gratis JV-880 er omheen, maar die heeft geen performances, dus dat gaat live niet werken. Plus dat de JV-80 zelf ook nog een aantal klanken aan boord heeft die er toe doen.
Heeft misschien een forumlid toevallig iets van een JV en een Vintage expansiebord te koop?
Ik heb wel al een JV-80 voor 100 euro gevonden, maar het expansiebord nog niet.
Misschien heeft dit niets met de discussie te maken, maar klinkt een JX-3P even vet als een Juno?
In mijn verbeelding is een JX-3P gelijk aan een Korg Poly-800, of een ander raar ding dat geen Juno is.
Heb ik het hier ongelijk, of is de JX-3P gewoon een orgel?
JX3P is een leuke bak, klinkt ietsjes meer plastiekerig / houterig dan een JX8P niet zo wollig goed voor brass en viool achtige sounds....niet zo zweverig en vloeiend als een Juno...Dat de JX3P 2 oscs en meer functies heeft betekend niet dat die ook vetter klinkt, klinkt gewoon heel anders.
...maar zeker veel meer geavanceerd dan een Poly 800...eh en nee het is geen orgel
de 3P is nutuulk ook niet 1-2-3 te vergelijken met een juno... de JX8 met z'n 2 env's is idd superieur maar klinkt ook smoother idd...
en de P800 is een synthelijk gehandicapte
de resolutie van de parameters bij de 800 is wat weinig, de jx3 ( met controller) heeft dan de voorkeur.
een oberheimer ob12 lijkt me ook wel een mooie synth in deze prijsklasse
Het vintage expansionboard ken ik via de sampleCD voor de S770/760. Klanken zijn wel goed, maar uiteraard niet zo levendig als de originele apparaten. Maar wel veel voor weinig! Je kunt ook gaan voor een JV1080, daar passen nog meer boadrs in en die is redelijk betaalbaar. Scheelt ook weer een klavier...basisklanken van de JV's vind ik wle erg goed, mooi helder, strak en dynamisch, alleen niet zo gruizig als de D70. Maar 't scheelt bakken vol sampleruis...
De SY77 kan wel 4 elementen tegelijk spelen, waarbij je de keyrange kunt instellen per element. Voordeel daarvanis, dat je 2 AWM (samples) en 2 FM elementen tegelijk op je klavier kunt zetten. Vond ik altijd wel makklijk, maar goed, jaren terug...
De JX3P vind ik wat breder inzetbaar dan de Juno's, omdat die maar 1 DCO heeft. Ik ben ooit begonnen met een Juno106 (volgens velen natuurlijk nooit zo goed als een 60 maar ja...) en het leren programmeren van geluiden is wel te gek op een juno. Maarals ik nu qua klank mag kiezen neem ik de JX3P. Ik heb de JX10 ook, die is nog veeeel breder inzetbaar en het klavier is werkelijk geweldig, maar hij is erg groot en een drama om te programmeren zonder de PG800. Als je echter analoge sounds wil maken die heel breed inzetbaar zijn (zo'n beetje alle jaren 80 klanken die niet als basis een sample hebben dus...) dan kun je ook gaan voor de Yamaha AN1x. Supercompact maar wat een goede soundengine. Tussen de 175 en 225 euro. Wel 't klavier goed checken of alle toetsen 't doen, checken of de potmeters allemaal goed vastzitten en de indrukfunctie nog werk en check of de ribboncontroller niet helemaal is weggedrukt in de behuizing (je komt ze soms tegen...)
...en als je alles in 1 wilt, neem dan maar een Nord Wave, prima Virtual analog (nee, alle Lead2 gebruikers niet gelijk over me heenvallen...het gaat om het compromis...) en bakken vol met uistekende samples van alle jaren 80 bakken (mis alleen nog de Fairlight en Synclavier)
Volgens mij is dit topic nog lang niet klaar hahaa....
het leuke van een synthesizer is dat je er zoveel verschillende klanken uit kan halen
een typische 80iger jaren klank dus ook als je een beetje zoekt en werkt
De klanken van de T3, die op de EX-expansie staan, zijn een stuk beter dan die van de M1 zelf, maar je blijft zitten met de gehandicapte effectprocessor. En met 16 gedeeld door 2 stemmen is een M1 bijna monofoon.
Ik heb ooit een Roland U-20 te leen gehad. Maar die klinkt wel erg dun met zijn 15KHz sampleresolutie. Dat een D-70 daar filters en stapelmogelijkheden aan toevoegt, lijkt me niet voldoende om daar een overtuigend geluid uit te krijgen.
De Yamaha AN1X heb ik overwogen. Er kan een PLG board in mijn S30, maar daar kun je maar 1 klank tegelijk mee voortbrengen. De vraagstelling ging om het kunnen weergeven van meerdere 80-ies klanken tegelijk.
Een sampler is live een beetje onhandig. Het zal meerdere keren voorkomen dat iemand de stroom er af knoopt terwijl dat ding staat te laden.
En ik vind het wel fijn dat een fabrikant als Roland de klanken een beetje voorgekookt heeft. Scheelt weer programmeren.
De Jupiter 50 is inderdaad het antwoord. Maar wie wil mij financieren? Ik wil het geld van de optredens wel afstaan.
Maar als ik toch wat wil verdienen aan de optredens, kan ik beter een uitgekauwde bak kopen.
Ik gebruik de D70 nog steeds live voor een aantal sounds, zoals de JP-strings (80ies..) en de Eddies OBX (zelf in elkaar gezet, ook 80ies), DX7 bells (80ies..). Met name de laatste, om Jump mee te spelen heb ik nog niet overtuigender gehoord dan uit de D70, 15Khz (volgens mij zijn ze op 30Khz gesampled hoor) valt dus best wel mee. Luister maar eens naar Narcotic van Liquido, dt is de Mondo Poly preset uit de D70. Knalt beter door de mix dan welke sample ook! D70 blijft een vaste waarde en een errug overtuigende bak...Leadsounds zijn ook erg overtuigend, Ga ervanuit dat je op een U20 het moest doen met wat er in zat (geen filters, geen synth) en dat de D70 veel meer in de mars had. Hij klinkt wezenlijk anders dan de JD800 (terwijl ze vlak na elkaar kwamen). De JD maakt gebruik van de latere samples uit de S-series (zelfde pianosample als de JV80, helemaal uitgebruikt door happy hardcoreacts als Charley Lownoise en Mental Theo) en de D70 maakt gebruik van de RS-PCM samples uit de U-series. Die zijn 30 Khz. Hier zit wel wat overlap tussen. De JD klinkt wat schoner en warmer. De D70 gruiziger, ranziger en gemener. Die snijdt door de mix, de JD ligt in de mix. (kan beter zeggen: die is de mix!)
Synthforum.nl gebruikt cookies om het gebruik van de site te analyseren en je bezoek te personaliseren.
Als je doorgaat, ga je akkoord met ons cookiebeleid.
