Pakkende songs (die je raken)

ik heb deze vandaag voor het eerst gehoord.
en ik heb hem meteen in mijn kop. :D
ook om de tekst :D hulde voor danny.

 
Wat Joan Baez betreft; er zijn vroeger jaren geweest dat ik met enige regelmaat wel iets opzette wat richting folk ging.
De dame waar ik al 40 jaar grote bewondering voor had en nog steeds heb is Joni Mitchell.
Je kan het helemaal niets vinden of geweldig maar voor mij is zij onder de dames toch wel zo'n beetje het grootste talent die er rond loopt.
En haar collega's in muziekland die zeggen veelal hetzelfde.
Prince was een zeer groot bewonderaar van haar (wie niet) en Thomas Dolby heeft in een interview wel 'ns verklaard dat hij maar wat graag bij haar de wc wilde komen schoonmaken om alleen maar in haar buurt te kunnen zijn.
ik ga niet van alles vertellen want dan kan ik wel wat lyrisch worden maar één van haar grootste kwaliteiten is toch wel hoe zij het vermogen had om de tekst en de muziek tot een éénheid te laten zijn waarin de veranderingen in de tekst en stemming zo goed terug te horen zijn in de muziek.
Alleen de werkelijk groten laten tekst en muziek tegelijk ontstaan ipv het een bij het ander te zoeken tot het aardig klinkt.
Dan denk ik bijv ook aan een plaat als tapestry van Carole King die wat mij betreft op hetzelfde niveau staat als het betere werk van Mitchell.

Hier black crow waarin je zo mooi het rusteloze in de muziek hoort wat de tekst ook weergeeft.
Ondersteund door oa Jaco Pastorius die juist door het fenomenale basspel het nummer precies dat extra geeft wat het nodig heeft.


 
Nou omdat ik haar dan toch al noemde, ik zit nu toch in de singer songwriter mood; hier dan Carole King met een prachtig voorbeeld van hoe weer de muziek samengaat met de woorden.
Hoe een wat onzekere vrouw verhaalt over wat haar geliefde met haar doet en let op de bridge als ze dan zingt: "ooh baby what you've done to me" dan gaat de wereld open en hoor je die zelfverzekerde vrouw en dat hoor je zo mooi in de muziek ook, prachtig gewoon :halleluja






Nou zit ik toch tussen de dames dus nog maar een pakkend nummer

 
Laatst gewijzigd:
Danny Fabry is denk ik vooral bekend in België.
Succes schijnt hij in België ook gehad te hebben met het liedje "De telefoon huilt mee" met het kinderstemmetje Silvy Melody - vele jaren later bekend als Silvy De Bie van Sylver.

Sylver met In Your Eyes



En niemand zal denk ik ooit bestrijden dat Joni Mitchell en Carole King geen groot talent hebben. Ik bewonder ze ook, maar hun muziek is simpel gezegd gewoon niet mijn ding.
 
Mijn latin lover aller tijden is Enrique Iglesias 8~
Hij is voor mij dé verwezenlijking - zoals ook Jennifer Lopez dit is bij de vrouwen - van het Spaanse temperament. :luv:

Maarre Enrique wind er geen doekjes om wat hij naast het geven van kusjes het liefste doet met een vrouw...
Ik weet niet hoe goed jullie Spaans is, maar luister anders maar even naar de eerste zinnen die hij zingt van het nummer "Duele el Corazón" (uit 2016)...

Solo en tu boca
Yo quiero acabar


 
Ben vanochtend in de Solution mood dus bij deze een paar nummers van een Nederlandse band die in de jaren 70 onnederlands goede muziek maakten.










 
Solution maakte echt goede muziek zeg! Mijn vraag is "Cordon bleu" (1975), "Fully interlocking" (1977) of beide albums? En op vinyl of op cd? Of toch liever een "best of" album op cd? :)

's morgens in de Solution mood en dan 's middags in de disco mood met The Bee Gees, dat is wel even wat anders zeg ... :halleluja Ik vond ze vooral goed met de nummers waarbij Robin Gibb de leadzanger was. Dus met hun muziek van vóór het disco tijdperk.
Hoewel kijkend naar de beelden van de film "Saturday Night Fever" (met John Travolta) is het wel erg coole muziek om er lekker (disco) op te dansen. Daar zouden ze denk ik tegenwoordig pijn in de knieën van krijgen. ;)



En even iets klassiek..."Help" (van The Beatles) gespeeld door Rick Wakeman op piano.
Het is afkomstig van zijn album "Piano Portraits" (uit 2017) waarmee hij voor het eerst sinds 1975 weer hoog in de hitlijsten stond.

 
Solution maakte echt goede muziek zeg! Mijn vraag is "Cordon bleu" (1975), "Fully interlocking" (1977) of beide albums? En op vinyl of op cd? Of toch liever een "best of" album op cd?

Beide cd's, dat zijn de twee beste die ze gemaakt hebben vind ik.
Koop ze apart en niet die drie cd box want daar staan een aantal van de beste nummers in een live versie op maar de kwaliteit is niet best, daar heb ik me aan verkocht.

's morgens in de Solution mood en dan 's middags in de disco mood met The Bee Gees, dat is wel even wat anders zeg ... Ik vond ze vooral goed met de nummers waarbij Robin Gibb de leadzanger was. Dus met hun muziek van vóór het disco tijdperk.

De Bee Gees kwamen een dag later. :)
Een gabber van me had die lp midden jaren 70 waar zowel jive talking als nights on Broadway op stond.
Jive talking was op dat moment een hitje maar toen ik nights on broadway op de lp hoorde was dat meteen m'n favoriet omdat er zo'n lekkere funky vibe in zat en de drums zijn echt top in dat nummer.
De disco van de Bee Gees was indertijd niet m'n favoriete muziek maar een ding kan je de Bee Gees niet ontzeggen en dat is gevoel voor de tijdgeest want telkens wisten ze on the right moment precies de nummers te maken die op dat moment aansloegen en da's ook knap vind ik.
Ik hou ook erg van de ouwe Bee Gees uit de jaren 60 trouwens.
Ik wist al van te voren dat je Robin Gibb zou noemen want je hebt het al eerder over de snik in z'n stem gehad. ;)
Lijkt me lastig trouwens als broers als je twee van die goede zangers in de band hebt om het dan toch eens te worden wie wat zingt.

Ik zag in een docu van hun dat ze zo graag het succes van de Beatles wilden evenaren en jawel; op een gegeven ogenblik in de sixties werd hun auto door de fans bestormd en gingen ze op hun kant.
Barry vertelde met een lach in de docu: "iedereen maakte zich zorgen terwijl wij dachten; just like the Beatles!"

Om het maar af te maken hier nog 2 van die gouwe ouwe



 
Laatst gewijzigd:
een van mijn favoriete solution tracks.. de schrijver van deze track, gitareur harry harthold (hier ook op talkbox te horen) heb ik ooit nog eens in de studio gehad met de clemens van de ven band....



 
en de bee gees was voor mij eind jaren 60 wel even leuk....


en dan met name deze song.. schitterend....



rick wakeman kwam vlak na yes met een hele intressante periode met koren en orkesten ed...
 
Koop ze apart en niet die drie cd box want daar staan een aantal van de beste nummers in een live versie op maar de kwaliteit is niet best, daar heb ik me aan verkocht.

Daarmee bedoel ik de ultimate collection, die moet je dus niet kopen
 
het meest gestoorde ruimte schip wat ooit de aarde heeft weten te bereiken was toch wel afkomstig van het heerschap arthur brown. na zijn landing op aarde ging hij direct. op alle lagere scholen over al ter wereld aan de kinderen colleges geven hoe je tot 10 moest aftellen.. en dan juist terug naar zero...zodat iedereen weg kon waneer die maar wilde.. .


uiteindelijk leek het hem maar beter om een wereldhit te gaan schrijven...
 
Ik wist al van te voren dat je Robin Gibb zou noemen want je hebt het al eerder over de snik in z'n stem gehad. ;)
De snik in de stem van Robin...zoals bijv. van het niet zo bekende nummer "One Minute Woman" op het psychedelische rock album "The Bee Gees 1st" uit 1967. Dat is eigenlijk hun derde album, maar het is het eerste album dat internationaal uitgebracht werd. Hun eerste 2 albums werden alleen uitgebracht in Australië / Nieuw-Zeeland. Op "The Bee Gees 1st" staan ook bekende nummers als "New York Mining Disaster 1941", "Holiday", "To Love Somebody" en "I Can't See Nobody".
Ik hoorde dit album voor het eerst bij een vriendin die het album al heel lang in haar bezit heeft. Ik heb het zelf pas 3 jaar geleden gekocht - uiteraard op vinyl :-D
En een andere vriendin was een week van slag toen Robin 6 jaar geleden kwam te overlijden =(....

Bee Gees - One Minute Woman (1967)
[Robin was toen nog maar net 18 jaar]



Bee Gees - To Love Somebody (1967)



Lijkt me lastig trouwens als broers als je twee van die goede zangers in de band hebt om het dan toch eens te worden wie wat zingt.
In 1969 was er ook een strijd tussen Robin en Barry over wie het gezicht van de band mocht zijn en wie de muzikale koers mocht uitzetten. En Robert Stigwood - hun manager - had een voorkeur voor Barry. :halleluja Ook Robin en Maurice hadden in die tijd ruzie. En van het album "Odessa" (1969) moest de eerste single gekozen worden. Robin wilde zijn nummer "Lamplight" op de A-kant, terwijl Barry zijn nummer "First of May" op de A-kant wilde. En toen hun manager voor "First of May" koos stapte Robin uit de band. :kont: 2 jaar later of zo is het weer 'goed' gekomen tussen de broers, nadat een ieder eerst een aantal solo platen gemaakt had.
Uit latere interviews is naar voren gekomen dat het tot Robin's overlijden altijd een haat-lief·de·ver·hou·ding tussen hem en Barry geweest is. Maar Barry was altijd degene die alles regelde - het altijd 'beter' wist :stupid, terwijl Robin een dromer / filosoof was die aan meditatie deed en met drugs experimenteerde. "Los een conflict op zo snel als het (nog) kan", zei Barry enkele jaren ná het overlijden van Robin. Hij heeft het er duidelijk nog steeds erg moeilijk mee. Tsja succes, overdadige luxe en bakken vol met geld, het is zo allemaal maar heel betrekkelijk...

De sound van de Bee Gees werd wat mij betreft vooral bepaald door de krachtige stem van Robin i.c.m. de koorpartijen met zijn broers. En later tijdens het disco tijdperk kwam daar natuurlijk nog het falsetto - de superhoge zangstem - van Barry bij. Echt mooi kan ik die hoge stem van Barry niet vinden, maar het past denk ik wel perfect bij de stem van Robin en met wat zij aan muziek maakten.

Barry was in die tijd een erg knappe jongen, terwijl Robin in het geheel niet bij de vrouwen in de smaak kon vallen (wat betreft uiterlijk).

Bee Gees - Holiday (1967)


Ik zag in een docu van hun dat ze zo graag het succes van de Beatles wilden evenaren en jawel; op een gegeven ogenblik in de sixties werd hun auto door de fans bestormd en gingen ze op hun kant.
Inderdaad...en de hoes van het album "The Bee Gees 1st" is ook ontworpen door dezelfde ontwerper die de hoes "Revolver" van The Beatles gemaakt heeft.
 
De sound van de Bee Gees werd wat mij betreft vooral bepaald door de krachtige stem van Robin i.c.m. de koorpartijen met zijn broers. En later tijdens het disco tijdperk kwam daar natuurlijk nog het falsetto - de superhoge zangstem - van Barry bij. Echt mooi kan ik die hoge stem van Barry niet vinden, maar het past denk ik wel perfect bij de stem van Robin en met wat zij aan muziek maakten.

Barry was in die tijd een erg knappe jongen, terwijl Robin in het geheel niet bij de vrouwen in de smaak kon vallen (wat betreft uiterlijk).

Ze werden het nooit helemaal eens maar ze alleen samen haalden ze het beste in elkaar naar boven en vulden ze elkaar perfect aan.
Kan me ook wel voorstellen dat Barry graag alles regelde want die was van jongs af aan het gewend om een beetje de leidende figuur te zijn, je ziet ook in hun jonge jaren dat hij al een beetje een man begon te worden terwijl de anderen nog een beetje kind/puber waren.
Hij had daarnaast natuurlijk ook het voordeel on stage voor de vrouwelijke fans "the face" te zijn.
Zo'n nummer als lonely days was ik een beetje vergeten maar ook hier hoor je meteen weer de hit gevoeligheid van de broers.
Dat Robin het ook alleen kon bewijst hij ook met Julliet natuurlijk.
Ik vind de produktie en sound waardeloos want het heeft echt die begin jaren 80 plastic sound om het maar zo te zeggen maar als je het nummer hoort zit het meteen in je kop.



@Bliepertronic; ik wist niet dat ze ooit een talkbox hebben gebruikt.
Ik moet wel zeggen dat ze hier meer in de richting van bands zoals Toto gingen en dat was toen misschien populair maar voor mij haalde het 't niet bij de bekende stijl die ze daarvoor met Guus Willemse ingezet hadden.
Jammer dat ze indertijd in de hoop op meer succes eigenlijk datgene waar ze zo goed in zijn een beetje aan de kant schoven.

We hadden al eerder Arthur Brown in dit topic gehad en behalve dat ik fire erg goed vind en door jou al eerder op het spoor van Kingdom Come werd gezet en dat erg kon waarderen kan ik alleen maar zeggen dat de wereld meer mensen nodig heeft van het soort Arthur Brown want hij heeft toch briljante dingen gedaan.
 
@ bliepertronic >>> Bad Breaks (live) is denk ik - voor wat ik tot nu toe gehoord heb - ook wel een van mijn favoriete Solution tracks!

Beide cd's, dat zijn de twee beste die ze gemaakt hebben vind ik.
Koop ze apart en niet die drie cd box want daar staan een aantal van de beste nummers in een live versie op maar de kwaliteit is niet best, daar heb ik me aan verkocht.
Bedankt voor de tips! Die drie cd box van Solution ga ik inderdaad dan niet kopen.
Maar op vinyl zijn die twee beste albums van Solution veel goedkoper dan op cd. Ik zit er nog even over na te denken wat ik zal doen, maar ik laat je nog weten wat het geworden is. :)

Dat Robin het ook alleen kon bewijst hij ook met Julliet natuurlijk.
Solo was Robin ook het meest succesvol van de drie broers.
Barry was altijd een hele goede songwriter, maar live op het podium had hij toch vooral ook z'n broers hard nodig vind ik.

Nog een keer Juliet van Robin Gibb, maar dit keer live met zijn broers Barry & Maurice in Melbourne (1989)

 
Voor wie anno 2018 niet (meer) naar de radio luistert...
Ik vind het wel een lekker / vrolijk en ook inspirerend nummer (als je weet waar het voor staat).

Rita Ora - Anywhere (2018 )

Over the hills and far away

A million miles from L.A
Just anywhere away with you
I know we've got to get away
Someplace where no one knows our name
We'll find the start of something new
Just take me anywhere, take me anywhere
Anywhere away with you
Just take me anywhere, take me anywhere
Anywhere away with you



 
Laatst gewijzigd:
vandaag maar weer 'ns terug naar de muziek die ik vroeger al zo goed vond;
Vanaf de eerste keer dat ik Gino Vanelli hoorde was ik verkocht: goeie songs, uitstekende muzikanten en lekker in de groove.
En niet te vergeten z'n broertje Joe die zo lekker op de keys en synths speelde.
Zag begin jaren 90 een concert van hem in paradiso wat ik denk wel 2,5 uur duurde en het was echt een topconcert







 
Vreemd eigenlijk dat er niemand op dit forum gereageerd heeft op het plotselinge overlijden van Jóhann Jóhannsson onlangs. Hij was 1 van de hedendaagse klassieke componisten die het gebruik van elektronica niet schuwde. Zijn eerste album begint werkelijk schitterend met Odi et amo. Afgelopen maand is die plaat voor het eerst op vinyl verschenen. Zit een extra schijf bij met bewerkingen die ook zeer de moeite waard zijn, vooral de Theatre of voices versies.

 
Gisteravond heb ik Englabörn - het eerste album dus van Jóhann Jóhannsson - in zijn geheel beluisterd. Veel van z'n andere albums schijnen ook zeer de moeite waard te zijn. Ik vind het mooi / bijzonder, maar ik kan er niet uren lang naar luisteren. Na een half uur wil ik toch al gauw wat opzetten dat voor mij opwekkender is.

"You & I" van Di-Rect is nog steeds een van mijn favoriete tracks van de laatste jaren. Ik denk door de zang van zanger Marcel Veenendaal die het nummer zo'n lekker trancy feel geeft icm het af en toe ruige gitaarspel van Frans 'Spike' van Zoest. Het nummer is afkomstig van het album "Daydreams In A Blackout" uit 2014.

Di-Rect - You & I (live)

 
Back
Top